Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΕΚΑΒΗΣ Της@Dora Stathaki Πριν τους πολέμους, πριν τις θυσίες, πριν τα τείχη πέσουν, υπήρχε μια γυναίκα στον θρόνο της Τροίας. Η Εκάβη! Σύζυγος του Πριάμου, μητέρα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είδε το βασίλειό της να ανθίζει και είδε τον γιο της νεκρό να σέρνεται πίσω από άρματα.

Η μορφή της κουβαλάει όλη τη θλίψη της Τροίας στους ώμους της, χωρίς ποτέ να λυγίσει… Η αντοχή της αξιοθαύμαστη! Υπάρχουν δύο παραδόσεις για την καταγωγή της Εκάβης.

Η μία, επική, τη θέλει να κατάγεται από τη Φρυγία ως κόρη του Δύμαντα με απώτερη καταγωγή από τον ποταμό Σαγγάριο -ενίοτε θεωρούνταν και πατέρας της· η άλλη, των τραγικών, τη θέλει κόρη του βασιλιά των Θρακών Κισσέα.

Ως κόρη του Κισσέα μητέρα της θεωρείται η Τηλέκλεια, ως κόρη του Σαγγάριου η Νύμφη Ευαγόρα, ως κόρη του Δύμαντα η Νύμφη Ευνόη, ενώ τον τίτλο διεκδικεί και η Γλαυκίππη, κόρη του Ξάνθου.

Πρωτότοκος γιος της Εκάβης και του Πριάμου ήταν ο Έκτορας, όμως ένα όνειρο σημάδεψε τη γέννηση του δεύτερου παιδιού τους, του Πάρη! Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο, όταν ήταν να γεννήσει το δεύτερο παιδί η Εκάβη, είδε στον ύπνο της ότι γέννησε ένα δαυλό αναμμένο που διαμοιραζόταν σε ολόκληρη την πόλη και την έκαιγε.

Όταν ο Πρίαμος έμαθε από την Εκάβη το όνειρό της, κάλεσε τον γιο του Αίσακο· γιατί ήξερε να εξηγεί τα όνειρα, τέχνη που έμαθε από τον Μέροπα, παππού του, από την πλευρά της μάνας του.

Αυτός είπε ότι το παιδί θα γινόταν η καταστροφή της πατρίδας του και τον συμβούλευσε να το αφήσει έκθετο.

Και ο Πρίαμος, όταν γεννήθηκε το παιδί, το έδωσε σε έναν δούλο, που ονομαζόταν Αγέλαος, να το μεταφέρει στην Ίδη και να το αφήσει εκεί.

Για πέντε μέρες το βρέφος, που εκείνος είχε εγκαταλείψει, τράφηκε από μιαν αρκούδα.

Κι όταν το βρήκε σώο, το μάζεψε, το έφερε στους αγρούς και το ανέθρεψε σαν να ήταν δικό του παιδί, αφού το ονόμασε Πάρι.

Έφηβος πια και ασύγκριτος σε ομορφιά και δύναμη, επονομάστηκε και Αλέξανδρος, επειδή κυνηγούσε τους ληστές και προστάτευε τα κοπάδια.

Και ύστερα από όχι μεγάλο χρονικό διάστημα, βρήκε τους γονείς του. Στην Ιλιάδα η Εκάβη δεν παίζει ιδιαίτερο ρόλο, κυρίως θρηνεί τον Έκτορα και τότε εκφράζεται με πάθος εναντίον του Αχιλλέα.

Όμως από τους τραγικούς αναδεικνύεται ως η μάνα στην οποία συσσωρεύονται όλα τα δεινά.

Έγινε το απόλυτο σύμβολο της τραγικής μητέρας, καθώς έζησε την καταστροφή της πατρίδας της, τον χαμό των παιδιών της και είδε τον βασιλιά σύζυγό της να πέφτει νεκρός από το σπαθί του Νεοπτόλεμου. Η Εκάβη έπεσε στα πόδια του Οδυσσέα που κατέφθασε για να παραλάβει την παρθένα Πολυξένη για την θυσία.

Ούτε να κάμψει την θέλησή του μπόρεσε ούτε να τον πείσει να πάρει εκείνη αντί για την κόρη της.

Ο κήρυκας Ταλθύβιος κατέφθασε και με θαυμασμό διηγήθηκε στην χαροκαμένη μάνα την γενναία στάση της Πολυξένης, την ώρα της θυσίας.

Μικρή η παρηγοριά για την Εκάβη που πλέον ήταν η ώρα να στολίσει και να ετοιμάσει τη νεκρή Πολυξένη για την κηδεία.

Έστειλε μια από τις Τρωαδίτισσες να φέρει νερό από τη θάλασσα. Η Τρωαδίτισσα γύρισε από την ακρογιαλιά κρατώντας το πτώμα ενός παιδιού τυλιγμένο σε ένα σεντόνι.

Ήταν του Πολύδωρου.

Το είχε ξεβράσει το κύμα… Η Εκάβη ρίχτηκε με θρήνους πάνω στο άψυχο κορμί του παιδιού της.

Καμιά αμφιβολία δεν είχε ότι δολοφόνος ήταν ο Πολυμήστορας, αυτός στον οποίο το είχαν εμπιστευτεί.

Μια φλόγα γεννήθηκε στην ψυχή της: Πώς να εκδικηθεί τον φονιά! Προσκάλεσε λοιπόν τον Αχαιό, Πολυμήστορα και τους γιούς του, κάνοντας την ανήξερη, δήθεν να τον πληροφορήσει πού βρίσκεται κάποιος κρυμμένος θησαυρός, και τον τύφλωσε.

Ενώ οι Τρωαδίτισσες σκότωσαν τους γιούς του. Οι Έλληνες, για να την τιμωρήσουν, αποφάσισαν να την λιθοβολήσουν.

Υπάρχουν πολλές παραλλαγές όσον αναφορά τον θάνατο της, όλες όμως έχουν ως κοινό στοιχείο την μεταμόρφωση της σε σκύλα.

Άλλη παράδοση τη θέλει να φεύγει από την Τροία μαζί με τον Έλενο, την Κασσάνδρα και την Ανδρομάχη προς τη Χερσόνησο της Θράκης, προκειμένου να εγκατασταθούν εκεί.

Εκεί μεταμορφώθηκε σε σκύλα, πέθανε και ενταφιάστηκε από τον Έλενο.

Στην τραγωδία Τρωάδες η Εκάβη δίνεται σαν δούλα στον Οδυσσέα, στον άνδρα που προκάλεσε με το τέχνασμά του την άλωση της Τροίας.

Φαίνεται ότι η Εκάβη, λατρεύτηκε σαν θεά με ιερό ζώο το σκυλί.

Μάλιστα, στη χερσόνησο της Καλλίπολης βρισκόταν μνημείο που ήταν γνωστό ως «Εκάβης μνημείον», «Κυνός σήμα» ή «Κυνόσημα» και το θεωρούσαν τάφο της Εκάβης.

Στο τέλος, η Εκάβη έχασε τα πάντα.

Βασίλειο, παιδιά, ελευθερία.

Ανεξάρτητα από κάθε εκδοχή, παραμένει βασικός άξονας για την κατανόηση του γυναικείου ρόλου στον μύθο.

Μέσα από την πτώση της Τροίας, εκπροσωπεί τη μετάβαση από την εξουσία στην απώλεια, από τη βασιλεία στην αιχμαλωσία.

Γι’ αυτό και συνεχίζει να μελετάται ως αρχέτυπο της τραγικής βασίλισσας - μάνας στην κλασική γραμματεία.

Μέσα από την τραγωδία του Ευριπίδη, μας θυμίζει πως η μεγαλύτερη δύναμη δεν είναι να νικάς.

Είναι να αντέχεις… Φίλες και φίλοι Μυθολόγοι να έχετε ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο🌺 ΠΗΓΕΣ: Κακριδής, Ι. Θ. (1986), Ελληνική Μυθολογία: Οι Ήρωες, Τοπικές Παραδόσεις, τόμος 2, Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών. ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ « Τρωάδες», «Εκάβη» ΕΙΚΟΝΑ: ΑΙ ( ‘’Εκάβη εν δόξη’’ στο μπαλκόνι των ανακτόρων)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους