Original Post

Πλήρες Κείμενο:

– Να ρωτήσω. Αν κατάλαβα καλά, ο Νόμος είναι η διδασκαλία που διαβάζουμε στην Καινή Διαθήκη.

Ωστόσο σε κάποια σημεία, αναφερόμενος στους γραμματείς και Φαρισαίους, αν θυμάμαι καλά, ο Ιησούς Χριστός είπε ότι δεν θα μας σώσει ο Νόμος αλλά τα έργα μας.

Αυτή τη διαφορά δεν μπορώ να καταλάβω. – π.Β. Ο Χριστός ήρθε αντιμέτωπος σ' αυτές τις περιπτώσεις με την υποκρισία και με την τυπολατρία των Φαρισαίων, οι οποίοι δεν είχαν αυτή την νοοτροπία που είδαμε εδώ, δηλαδή της αφοσίωσης στον Θεό, της αγάπης προς τον Θεό, αλλά είχαν την νοοτροπία ότι κάνοντας ορισμένα έργα που όντως ζητούσε ο Μωσαικός Νόμος, θα ήταν πλέον υποχρεωμένος ο Θεός να τους σώσει. – Τις εντολές δηλαδή; – π.Β Ναί.

Αυτό ήταν υποκρισία και τυπολατρία.

Δεν είναι είδος συναλλαγής η σχέση με τον Θεό. «Εγώ θα κάνω τις εντολές Σου και Συ είσαι υποχρεωμένος να μου πηγαίνουν όλα καλά και μετά να με βάλεις και στον παράδεισο». Είναι λάθος. Ο Χριστός, λοιπόν, έκανε μία πολύ ενδιαφέρουσα διάκριση που την ακούμε την Μεγάλη Δευτέρα το βράδυ στο Ευαγγέλιο.

Είπε στον κόσμο για τους Φαρισαίους (ήταν μπροστά και αυτοί, γι' αυτό λύσσαξαν μετά και έκαναν αυτά που έκαναν και τον συλλάβανε): «Όλα όσα σας λένε να κάνετε, να τα κάνετε.

Τα έργα τους να μην κάνετε» (Ματθ. 23:3). Γιατί οι Φαρισαίοι δίδασκαν ως ειδικοί του Μωσαικού Νόμου, «να νηστεύετε, να κάνετε φιλανθρωπία, να κάνετε διάφορα πράγματα, να προσφέρετε θυσίες στον Θεό» κ.λπ. «Αυτά να τα κάνετε», λέει στον κόσμο, «μην κάνετε τα έργα τους, όμως, γιατί είναι περήφανοι, τα κάνουν για να τους βλέπουν οι άνθρωποι και να τους τιμούν και θέλουν τις δόξες». Είναι πιο σαφές τώρα; Αφήστε που αυτό είναι πάλι για τις εντολές του Μωσαικού Νόμου, ενώ ο Χριστός ήρθε να φέρει πιά τον πραγματικό Νόμο.

Δηλαδή άλλαξαν κάποιες εντολές.

Ενώ, ας πούμε, στην Παλαιά Διαθήκη ήταν «μην κάνεις στον άλλον αυτό που εσύ μισείς να σου κάνουν» (Τωβίτ 4:15, η εντολή με την αρνητική της όψη), έρχεται ο Χριστός στην Καινή Διαθήκη και λέει «να κάνεις αυτό που θέλεις να σου κάνουν» (Ματθ. 7:12). Το βάζει με την θετική πλευρά.

Το άλλο ήταν πιο ουδέτερο.

Κι άλλα πολλά έλεγε ο Μωσαικός Νόμος, ότι μέχρι εφτά φορές μπορείς να συγχωρήσεις, και όταν Τον ρώτησαν οι μαθητές Του, τους λέει «εβδομήντα φορές εφτά» (Ματθ. 18:22). Δεν υπάρχουν όρια πόσες φορές μπορείς να συγχωρήσεις.

Γιατί πλέον ήταν μια άμεση αποκάλυψη του Θεού που δεν συγκρίνεται με τον παλιό νόμο και την ανωριμότητα των ανθρώπων τότε. – Είναι οι εντολές του Θεού ένας τύπος ηθικής; – π.Β Είναι, παρ' όλο που η λέξη 'ηθική' στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης είναι πολύ απωθητική.

Μόλις τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να γίνεται δεκτή η λέξη ηθική στον δημόσιο λόγο, και αυτό πάλι ήρθε από την Ευρώπη.

Διότι μεταφράστηκαν διάφορα κείμενα και ιδέες, κατευθύνσεις γύρω από την κοινωνική ηθική, την πολιτική ηθική, την ηθική και δεοντολογία, την ιατρική ηθική, που δεν υπήρχαν παλαιότερα.

Ήταν, δικαιολογημένα, αμαρτία να λες την λέξη 'ηθική' σε μια Ελλάδα που είχε ταλαιπωρηθεί από αυταρχισμό.

Λοιπόν, είναι ηθική στάση.

Αλλά η διαφορά της είναι τεράστια από τις άλλες ηθικές, οι οποίες στην χειρότερη περίπτωση βασίζονται στον φόβο, ενώ στην καλύτερη περίπτωση βασίζονται σε μια αποδοχή αφηρημένων εννοιών και κανονιστικών όρων μέσα στην κοινωνία, ότι πρέπει να αποδεχτούμε κάποιες αρχές αλλιώς θα γίνουμε ζούγκλα.

Πολύ καλό και χρήσιμο, αλλά δεν είναι η ηθική του Χριστού αυτή.

Η ηθική του Χριστού είναι μια ηθική στάση, η οποία προκύπτει από την αγάπη και την εμπιστοσύνη σε ένα πρόσωπο που είναι το πρόσωπο του Χριστού. «Επειδή εσύ το είπες, εγώ τήρησα σκληρές εντολές», λέει σε έναν άλλο Ψαλμό (16:4). Και όταν το κίνητρο είναι η αγάπη και η αφοσίωση σε ένα πρόσωπο, τότε βρίσκει κανείς και το κουράγιο να εφαρμόσει αυτήν την ηθική, ακόμα και όταν όλοι οι άλλοι είναι εναντίον του ή τον χλευάζουν που την εφαρμόζει.

Νομίζω ότι εκεί αναφέρεται και η περίφημη φράση του Ντοστογιέφσκι, ότι «αν μου λέγανε ότι από εδώ είναι ο Χριστός και από εκεί η αλήθεια, εγώ θα πήγαινα με τον Χριστό». Το οποίο είναι εντελώς ανυπόστατο ερώτημα, αλλά το έκανε επίτηδες, διατύπωσε το ανυπόστατο ερώτημα για να δείξει ότι η ουσία της ηθικής και της αλήθειας και κάθε καλής αναζήτησης του ανθρώπου είναι το πρόσωπο του Χριστού.

Από κεί προκύπτουν όλα. – Ο Χριστός είναι πάνω από την αλήθεια. – π.Β. Είναι η Αλήθεια, την ορίζει. -------------▪︎-----------▪︎-----------▪︎---------▪︎------- Η καρδιά σε κρίση (Οι Ψαλμοί ως οδοδείκτες στα δύσκολα) - Εκδόσεις Αρμός, 2014

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους