Το ημερολόγιο έγραφε 11 Ιουλίου του μακρινού 1920 όταν αντίκρισε για πρώτη φορά το φως του κόσμου ο φοβερός και τρομερός Γιουλ Μπρίνερ, με τη μυθιστορηματική ζωή και το trademark παρουσιαστικό. Ο...

Πλήρες Κείμενο:

Το ημερολόγιο έγραφε 11 Ιουλίου του μακρινού 1920 όταν αντίκρισε για πρώτη φορά το φως του κόσμου ο φοβερός και τρομερός Γιουλ Μπρίνερ, με τη μυθιστορηματική ζωή και το trademark παρουσιαστικό. Ο Μπρίνερ συνέδεσε το όνομά του μια για πάντα με τον ρόλο του βασιλιά Μόνγκουτ στο θεατρικό έργο The King and I (1944), το οποίο ανέβηκε για πρώτη φορά στη σκηνή το 1951, με τον τότε άσημο Μπρίνερ να κερδίζει το βραβείο Tony.

Πέντε χρόνια αργότερα, ο Γουόλτερ Λανγκ μετέφερε το έργο στη μεγάλη οθόνη, με τον Μπρίνερ να αποσπά Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του, μπαίνοντας σε μια κλειστή ελίτ ηθοποιών -με δέκα έως τώρα μέλη- που έχουν βραβευτεί με Tony και με Όσκαρ για τον ίδιο ρόλο.

Παρεμπιπτόντως, αξίζει τον κόπο να πούμε δυο λόγια παραπάνω για το συγκεκριμένο έργο, το οποίο έχει πίσω του μεγάλη ιστορία.

Πρόκειται για το πέμπτο μιούζικαλ που έγραψε το διάσημο συγγραφικό δίδυμο των Ρότζερς-Χάμερσταϊν, μεταφέροντας στο θεατρικό σανίδι το μυθιστόρημα Anna and the King of Siam της Μάργκαρετ Λάντον, το οποίο με τη σειρά του άντλησε έμπνευση από τα απομνημονεύματα της Άννα Λιονόουενς, μιας τετραπέρατης ταξιδιωτικής συγγραφέα που είχε εργαστεί για κάποια χρόνια στην αυλή του βασιλιά Μόνγκουτ, έχοντας αναλάβει τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών του.

Όπως αντιλαμβάνεστε ο συγκεκριμένος βασιλίας όχι μόνο υπήρξε αληθινό πρόσωπο, αλλά έχει καταγραφεί στην ιστορία ως ο πιο προοδευτικός μονάρχης του τότε Σιάμ (της σημερινής Ταϊλάνδης, δηλαδή), παραμένοντας στον θρόνο για 17 χρόνια, από το 1851 έως το 1868. Ο Γιουλ Μπρίνερ -ο οποίος ξύρισε ολοκληρωτικά το κεφάλι του για πρώτη φορά στη συγκεκριμένη ταινία και αποφάσισε έκτοτε να καθιερώσει το συγκεκριμένο look ως σήμα κατατεθέν- υποδύθηκε τον συγκεκριμένο ρόλο επί σκηνής συνολικά 4.625 (!) φορές, δίνοντας νέο νόημα στη φράση «ρόλος ζωής». Από εκεί και έπειτα, ανατρέχοντας στην πιο ένδοξη εποχή της καριέρας του, ο Μπρίνερ υπήρξε αξέχαστος ως Ραμσής Β΄ στο The Ten Commandments (1956) του Σεσίλ ντε Μιλ, συμπρωταγωνίστησε στο πλευρό της Ίνγκριντ Μπέργκμαν στο Anastasia (1956) του Ανατόλ Λίτβακ, υποδύθηκε τον πρωτότοκο αδερφό Καραμαζόφ στο The Brothers Karamazov (1958) του Ρίτσαρντ Μπρουκς, που βασίζεται στο τελευταίο μυθιστόρημα που έγραψε ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, υποδύθηκε τον πειρατή Ζαν Λαφίτ στο The Buccaneer (1958) του Άντονι Κουίν, πρωταγωνίστησε στο The Sound and the Fury (1959) του Μάρτιν Ριτ, που βασίζεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Γουίλιαμ Φόκνερ, διέπρεψε στο Solomon and Sheba (1959) του Κινγκ Βίντορ, ήταν ένας από τους υπέροχους επτά στο θρυλικό γουέστερν The Magnificent Seven (1960) του Τζον Στάρτζες, remake της ταινίας The Seven Samurai του Ακίρα Κουροσάουα, υποδύθηκε τον ομώνυμο ήρωα του Νικολάι Γκογκόλ στο Taras Bulba (1962) του Τζέι Λι Τόμσον, το 1966 επέστρεψε στον ρόλο του Κρις Άνταμς που είχε ερμηνεύσει έξι χρόνια νωρίτερα, στο remake του The Magnificent Seven με τίτλο Return of the Seven, σε σκηνοθεσία Μπαρτ Κένεντι, ενώ το 1973 πρωταγωνίστησε στο Westworld του Μάικλ Κράιτον. Ο Μπρίνερ, με τη ζωή βγαλμένη από σενάριο ταινίας, γεννήθηκε στο Βλαδιβοστόκ, την εποχή που η πόλη ανήκε στο βραχύβιο (από το 1920 μέχρι το 1922) ανεξάρτητο κρατίδιο της Δημοκρατίας της Άπω Ανατολής, το οποίο τελούσε υπό ανεπίσημο ιαπωνικό έλεγχο, προτού προσαρτηθεί το 1922 στην πρώην ΕΣΣΔ.

Το 1927 η οικογένεια Μπρίνερ μετανάστευσε στη Μαντζουρία, η οποία βρισκόταν από ιαπωνική κατοχή, ενώ το 1933 ο Γιουλ, η μητέρα του και η αδερφή του (ο πατέρας του είχε ξαναπαντρευτεί) μετακόμισαν στο Παρίσι.

Εκεί ο έφηβος ακόμη Μπρίνερ εργάστηκε ως ακροβάτης σε τσίρκο, γνωρίστηκε με τον Ζαν Κοκτώ και τον κύκλο του, εθίστηκε στο όπιο, το οποίο έπαιρνε σε τεράστιες ποσότητες για να ανακουφιστεί από έναν σχεδόν θανάσιμο τραυματισμό στην πλάτη (πέρασε μάλιστα έναν χρόνο σε κλινική αποτοξίνωσης στην Ελβετία) και τραγουδούσε σε καμπαρέ και nightclub με την κιθάρα του.

Το 1940 ο Μπρίνερ μετανάστευσε στις ΗΠΑ, προσθέτοντας τα αγγλικά στα ρωσικά, γαλλικά και ιαπωνικά που ήδη μιλούσε.

Μάλιστα, στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Μπρίνερ εργάστηκε στο Office of War Information και στον ραδιοφωνικό σταθμό Voice of America, εκφωνώντας μηνύματα στα γαλλικά και στα ρωσικά.

Το 1941, σε ηλικία 21 ετών σύναψε σύντομο δεσμό και με τη Μαρλέν Ντίτριχ, με την οποία παρέμειναν στενοί φίλοι μέχρι το τέλος της ζωή του.

Το 1944 ο Μπρίνερ παντρεύτηκε την ηθοποιό Βιρτζίνια Γκίλμορ και βρήκε δουλειά στο τηλεοπτικό δίκτυο CBS αρχικά στην παραγωγή και έπειτα ως σκηνοθέτης.

Το 1949 εμφανίστηκε στην ταινία Port of New York του Λάζλο Μπένεντεκ, ενώ στις αρχές των 50s ήρθε η εκτόξευση με το The King and I. Ο Μπρίνερ, μανιώδης καπνιστής από τα 12 του χρόνια (είναι κυριολεκτικά αμέτρητες οι φωτογραφίσεις του με ένα τσιγάρο στο χέρι, όπως στο στιγμιότυπο ακριβώς από κάτω), άφησε την τελευταία του πνοή στις 10 Οκτωβρίου 1985 (την ίδια ακριβώς μέρα με τον Όρσον Γουέλς!), υποκύπτοντας στον καρκίνο του πνεύμονα, μόλις στα 65 του χρόνια. Αληθινά αξέχαστος και εμβληματικός.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους