Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Προσκύνηση λειψάνων ή πίστη στον Χριστό; Μια βιβλική προσέγγιση» Η Αγία Γραφή καλεί τον άνθρωπο να στρέφει όλη τη λατρεία, την ελπίδα και την εμπιστοσύνη του αποκλειστικά στον Θεό.

Η πρώτη και δεύτερη εντολή δεν αφήνουν περιθώρια για θρησκευτική προσκύνηση υλικών αντικειμένων: «Δεν θέλεις κάμει εις σεαυτόν είδωλον... δεν θέλεις προσκυνήσει αυτά ουδέ θέλεις λατρεύσει αυτά.» (Έξοδος 20:4-5) Ο Ιησούς Χριστός επανέλαβε: «Τον Κύριον τον Θεόν σου θέλεις προσκυνήσει και Αυτόν μόνον θέλεις λατρεύσει.» (Ματθαίος 4:10) Στην Καινή Διαθήκη δεν υπάρχει ούτε μία εντολή προς τους πιστούς να προσκυνούν λείψανα, ενδύματα, τάφους ή αντικείμενα που ανήκαν σε αγίους.

Αντίθετα, οι απόστολοι απέτρεπαν κάθε πράξη που θα μπορούσε να αποδώσει σε άνθρωπο ή αντικείμενο τιμή που ανήκει στον Θεό. Ο Πέτρος είπε στον Κορνήλιο: «Σήκω· και εγώ άνθρωπος είμαι.» (Πράξεις 10:26) Και ο άγγελος είπε στον Ιωάννη: «Πρόσεχε, μη κάνεις τούτο... Τον Θεόν προσκύνησε.» (Αποκάλυψη 22:9) Τα θαύματα δεν δικαιολογούν την προσκύνηση αντικειμένων Συχνά αναφέρονται τα μαντήλια του Παύλου (Πράξεις 19:11-12) ή τα οστά του Ελισσαίου (Β΄ Βασιλέων 13:21). Ωστόσο, σε καμία περίπτωση οι πιστοί δεν κλήθηκαν να φυλάξουν ή να προσκυνούν αυτά τα αντικείμενα.

Αντίθετα, όταν ο χάλκινος όφις, που είχε κατασκευαστεί με εντολή του Θεού, έγινε αντικείμενο θρησκευτικής τιμής, ο βασιλιάς Εζεκίας τον κατέστρεψε: «Κατέκοψε τον χάλκινον όφιν... επειδή οι υιοί Ισραήλ θυμίαζαν εις αυτόν.» (Β΄ Βασιλέων 18:4) Αυτό αποτελεί ισχυρό βιβλικό προηγούμενο ότι ακόμη και ένα αντικείμενο που χρησιμοποίησε ο Θεός δεν πρέπει να γίνεται αντικείμενο θρησκευτικής ευλάβειας.

Η παράδοση δεν υπερέχει της Αγίας Γραφής Η Μεταρρύθμιση του 16ου αιώνα τόνισε την αρχή Sola Scriptura («Μόνο η Γραφή»), δηλαδή ότι κάθε διδασκαλία και πρακτική της Εκκλησίας πρέπει να θεμελιώνεται στη Γραφή. Ο Ιησούς προειδοποίησε: «Ακυρώνετε τον λόγον του Θεού διά την παράδοσίν σας.» (Μάρκος 7:13) Από αυτή τη σκοπιά, πρακτικές όπως η προσκύνηση λειψάνων, εικόνων και ιερών αντικειμένων θεωρούνται μεταγενέστερες εκκλησιαστικές παραδόσεις, χωρίς σαφή αποστολική εντολή. Ο Χριστός είναι ο μόνος Μεσίτης Η Γραφή δηλώνει ξεκάθαρα: «Διότι εις είναι Θεός, εις και μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων, άνθρωπος Χριστός Ιησούς.» (Α΄ Τιμόθεο 2:5) Ο πιστός δεν χρειάζεται υλικά αντικείμενα για να πλησιάσει τον Θεό.

Ο δρόμος προς τον Πατέρα είναι ο ίδιος ο Χριστός (Ιωάννης 14:6). Τι γίνεται με τα παγανιστικά έθιμα; Η Βίβλος καλεί τον λαό του Θεού να μη λατρεύει τον Θεό με τρόπους που προέρχονται από ειδωλολατρικές θρησκείες. «Μη ερευνήσεις πώς ελάτρευαν τα έθνη τους θεούς τους, ώστε να πράξω και εγώ το ίδιο.» (Δευτερονόμιο 12:30-31) Ο Παύλος επίσης γράφει: «Φεύγετε από την ειδωλολατρία.» (Α΄ Κορινθίους 10:14) Από προτεσταντική άποψη, κάθε θρησκευτική πρακτική που αποδίδει πνευματική δύναμη σε αντικείμενα, τόπους ή τελετουργίες κινδυνεύει να μεταφέρει την εμπιστοσύνη από τον Χριστό στα δημιουργήματα. Συμπέρασμα Οι άγιοι της Βίβλου είναι παραδείγματα προς μίμηση, όχι αντικείμενα θρησκευτικής επίκλησης ή προσκύνησης. Η Εκκλησία καλείται να κηρύττει τον Χριστό, όχι τα κειμήλια.

Η πίστη δεν στηρίζεται σε λείψανα, εικόνες ή θαυματουργά αντικείμενα, αλλά στον αναστημένο Κύριο Ιησού Χριστό. «Τεκνία, φυλάξατε εαυτούς από τα είδωλα.» (Α΄ Ιωάννου 5:21)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους