Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν στιγμές που δεν περιγράφονται με λόγια... Κάθε φορά που πλησιάζω αυτή τη λησμονημένη αποικία, πριν καν προλάβω να τα φωνάξω, με αναγνωρίζουν μόνο από τα βήματά μου και τη μυρωδιά μου.

Και τότε αρχίζουν να τρέχουν προς το μέρος μου.

Εκείνη η στιγμή με λυγίζει κάθε φορά.

Βλέπω στα ματάκια τους την προσμονή, την εμπιστοσύνη και την ελπίδα ότι κάποιος δεν τα ξέχασε.

Αυτές οι ψυχές δεν ζητούν πολλά.

Λίγη τροφή, λίγο νερό και μια αγκαλιά αγάπης.

Ίσως να νομίζουν ότι εγώ σώζω τη ζωή τους... Η αλήθεια όμως είναι πως εκείνα, με την άδολη αγάπη τους, σώζουν ένα κομμάτι από τη δική μου ψυχή κάθε μέρα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους