Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι απόφοιτοί μας μιλούν για εμάς! Ο κ. Σταύρος Βαβίας είναι απόφοιτος και Διδάκτορας του Τμήματος Αγροτικής Ανάπτυξης του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.

Εργάζεται ως γεωπόνος και είναι συνιδρυτής και CEO της εταιρείας «Αγροσύμβουλος». Διευθύνει τέσσερα γραφεία μελετών (Αλεξανδρούπολη, Ορεστιάδα, Φέρες, Δίκαια) και έχει ισχυρή επαγγελματική δραστηριοποίηση στον αγροδιατροφικό τομέα.

Παραθέτουμε τα λόγια του κ. Βαβία. “Ήμουν από τους πρώτους φοιτητές του Τμήματος Αγροτικής Ανάπτυξης του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης , στη δεύτερη χρονιά λειτουργίας του, όταν ακόμα όλα “χτίζονταν”, όταν κατά κάποιον τρόπο μαζί με τους καθηγητές και τους συμφοιτητές μας γράφαμε τα πρώτα κεφάλαια της ιστορίας του.

Για αρκετούς από εμάς, η Ορεστιάδα ήταν μία πόλη πολύ μακρινή από τον τόπο καταγωγής μας, πολύ μακριά από όσα θεωρούσαμε τότε οικεία.

Πολύ γρήγορα, όμως, η καθημερινότητα μας γέμισε με νέες φιλίες, κοινές εμπειρίες, ατέλειωτες συζητήσεις, γέλια και στιγμές που μας έδεσαν πραγματικά.

Μέσα στις αίθουσες, στα εργαστήρια, στις παρέες και στις μικρές συνήθειες της κάθε ημέρας, δημιουργήσαμε τη φοιτητική μας ζωή και μια κοινότητα στην οποία νιώθαμε ότι ανήκαμε.

Έτσι, τα χρόνια των σπουδών δεν έγιναν απλώς μια περίοδος μάθησης, αλλά ένα από τα πιο «ζωντανά» και ξεχωριστά κεφάλαια της ζωής μας.

Η εισαγωγή μας στο Τμήμα Αγροτικής Ανάπτυξης σήμαινε, πάνω απ’ όλα, ότι γινόμασταν μέλη ενός από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια της χώρας, του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.

Από την πρώτη στιγμή όλοι νιώσαμε ότι εντασσόμασταν σε ένα ακαδημαϊκό περιβάλλον με ισχυρή επιστημονική παρουσία, υψηλές απαιτήσεις και πραγματικές δυνατότητες εξέλιξης. Στο Τμήμα συναντήσαμε ένα άρτια καταρτισμένο ακαδημαϊκό προσωπικό, με βαθιά γνώση του αντικειμένου, πλούσια ερευνητική δραστηριότητα και ουσιαστική σύνδεση με τις σύγχρονες ανάγκες της γεωπονικής επιστήμης.

Οι καθηγήτριες και οι καθηγητές μας δεν περιορίζονταν στη μετάδοση της θεωρητικής γνώσης, αλλά μας ενθάρρυναν να αναπτύξουμε κριτική σκέψη, να συμμετέχουμε ενεργά στην εκπαιδευτική διαδικασία, και να αναζητούμε απαντήσεις σε πραγματικά προβλήματα του κλάδου.

Παράλληλα, η σχέση τους με τις/τους φοιτήτριες/φοιτητές ήταν άμεση και ανθρώπινη.

Μας γνώριζαν προσωπικά, άκουγαν τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς μας, ήταν πρόθυμοι να μας καθοδηγήσουν στις σπουδές μας, ενώ η πόρτα του γραφείου τους ήταν και παραμένει ανοιχτή μέχρι σήμερα.

Οι σπουδές μάς έδωσαν τη δυνατότητα να γνωρίσουμε διαφορετικές πλευρές της γεωπονικής επιστήμης, να συμμετάσχουμε σε ερευνητικές και ακαδημαϊκές δραστηριότητες και να αντιληφθούμε ότι ο γεωπόνος δεν είναι απλώς ένας επιστήμονας που ασχολείται με τις καλλιέργειες., αλλά ένας επαγγελματίας που βρίσκεται στο σημείο όπου συναντώνται η επιστήμη, η παραγωγή, η τεχνολογία, το περιβάλλον και ο άνθρωπος.

Πέραν της ακαδημαϊκής γνώσης με ουσία που λάβαμε, νομίζω ότι αυτό που μας σημάδεψε ήταν η στοργή που μας έδειξε η τοπική κοινωνία της Ορεστιάδας από την πρώτη κιόλας μέρα.

Μια σχέση ειλικρινής, μία κοινωνία που δεν μας αντιμετώπισε ποτέ σαν «περαστικούς» φοιτητές, αλλά σαν παιδιά της.

Και το πιο σημαντικό: αυτή η «αγκαλιά» δεν έμεινε στο παρελθόν.

Συνεχίζει, μέχρι και σήμερα, να υποδέχεται με τον ίδιο τρόπο κάθε νέα γενιά φοιτητών που φτάνει στην πόλη.

Πιστεύω πως είμαι κι εγώ ένα παράδειγμα αυτής της σχέσης που δεν σταματά.

Μετά την ολοκλήρωση του διδακτορικού μου, πήρα τη συνειδητή απόφαση να μείνω και να δραστηριοποιηθώ επαγγελματικά ακριβώς σε αυτόν τον τόπο που με μεγάλωσε ακαδημαϊκά και ανθρώπινα.

Δεν ήταν συγκυρία – ήταν φυσική συνέχεια ενός δεσμού που είχε ήδη ριζώσει.

Μάλιστα, την εταιρεία που διατηρώ σήμερα την ίδρυσα μαζί με έναν συμφοιτητή μου από το άλλο Τμήμα της πόλης (Τμήμα Δασολογίας και Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων), και η βάση των συνεργατών μας αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από αποφοίτους και των δύο Τμημάτων.

Άνθρωποι που μοιραστήκαμε τα ίδια έδρανα, τα ίδια όνειρα, και σήμερα χτίζουμε μαζί το επαγγελματικό μας παρόν και μέλλον.

Σε έναν νέο άνθρωπο που σκέφτεται να ακολουθήσει το επάγγελμα του γεωπόνου, θα του έλεγα ΣΙΓΟΥΡΑ να το επιλέξει.

Η γεωπονία είναι μια επιστήμη «ζωντανή», που εξελίσσεται συνεχώς και απαιτεί να βρίσκεσαι τόσο στο εργαστήριο και στο γραφείο όσο και στο χωράφι, δίπλα στον παραγωγό.

Δεν αρκεί μόνο να αγαπάς τη γη, αλλά χρειάζεται να θέλεις να την κατανοήσεις, να την προστατεύσεις και να συμβάλεις με υπευθυνότητα στο μέλλον της παραγωγής αγροτικών προϊόντων και τροφίμων.

Κοιτώντας πίσω, νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη.

Γιατί αυτό που έζησα, η εμπειρία που αποκόμισα στο Τμήμα Αγροτικής Ανάπτυξης δεν ήταν απλώς σπουδές – ήταν η αρχή μιας ζωής που συνεχίζω να χτίζω, μέσα σε μια ακαδημαϊκή κοινότητα και μία τοπική κοινωνία που με αγκάλιασε τότε και συνεχίζει αδιάκοπα να αγκαλιάζει τους φοιτητές της μέχρι σήμερα".

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους