Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΛΕΕΙ «ΟΧΙ» ΣΤΗ ΘΑΝΑΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΖΩΑ, ΑΛΛΑ Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ Τα πρόσφατα δημοσιεύματα, σχετικά με το ζήτημα των αδέσποτων σκύλων στο δάσος της Πάφου, προκάλεσαν ένα τεράστιο κύμα αντιδράσεων στην Κύπρο.

Χιλιάδες πολίτες εξέφρασαν δημόσια την αγανάκτησή τους, απέναντι σε κάθε σενάριο που αντιμετωπίζει τη θανάτωση των ζώων, ως «λύση» ενός προβλήματος, που δημιουργήθηκε από ανθρώπινες παραλείψεις, αδυναμίες και διαχρονικές πολιτικές αποτυχίες.

Η κοινωνία μίλησε ξεκάθαρα.

Δεν αποδέχεται, ότι η εξόντωση των αδέσποτων αποτελεί διαχείριση.

Δεν αποδέχεται, ότι τα ζώα πρέπει να πληρώνουν με τη ζωή τους, τα λάθη της Πολιτείας.

Δεν αποδέχεται, ότι η ευκολότερη λύση, είναι να εξαφανιστεί το ίδιο το θύμα.

Το μήνυμα αυτό δεν αφορά μόνο την Κύπρο.

Αφορά ολόκληρο τον ελληνισμό.

Αφορά και την Ελλάδα.

Γιατί και στη χώρα μας, το πρόβλημα των αδέσποτων δεν γεννήθηκε μόνο του.

Δημιουργήθηκε από δεκαετίες εγκατάλειψης, ανεξέλεγκτων γεννήσεων, παράνομων εκτροφών, παράνομου εμπορίου ζώων, ανεπαρκών ελέγχων, ελλιπούς χρηματοδότησης ουσιαστικών προγραμμάτων και μιας πολιτείας που πολύ συχνά θυμάται τα αδέσποτα, μόνο όταν προκαλούν πολιτικό κόστος. Το Πανελλαδικό Κίνημα Κατά της Κακοποίησης των Ζώων, έχει προειδοποιήσει εδώ και χρόνια, ότι η λογική της θανάτωσης δεν λύνει κανένα πρόβλημα.

Αντίθετα, αποτελεί την πιο εύκολη επιλογή, για όσους αδυνατούν, ή δεν επιθυμούν να εφαρμόσουν ολοκληρωμένες πολιτικές πρόληψης, ευζωίας, υπεύθυνης υιοθεσίας και ουσιαστικής προστασίας.

Κάθε φορά που εμφανίζεται μια κρίση, η δημόσια συζήτηση μεταφέρεται από τις ευθύνες των ανθρώπων, στα ίδια τα ζώα.

Ξαφνικά, ο σκύλος παρουσιάζεται ως η απειλή.

Το θύμα μετατρέπεται σε ένοχο.

Και οι πραγματικοί υπεύθυνοι, περνούν σε δεύτερη μοίρα.

Πού ήταν όλοι αυτοί, όταν εγκαταλείπονταν καθημερινά ζώα στους δρόμους; Πού ήταν, όταν χιλιάδες ιδιοκτήτες δεν εχουν ευαισθητοποιηθει και ενημερωθεί για τα ζώα τους, ότι είναι μέλη της οικογένειάςτους; Πού ήταν, όταν οι παράνομες γέννες συνεχίζονταν ανεξέλεγκτα; Πού ήταν, όταν δεν πραγματοποιούνταν επαρκείς έλεγχοι για καταγραφή; Πού ήταν, όταν οι δήμοι δεν διέθεταν τις απαραίτητες υποδομές, ή επαρκές προσωπικό; Η ευθύνη δεν μπορεί να μεταφέρεται στα ζώα.

Η ευθύνη είναι ανθρώπινη.

Κάθε αδέσποτο έχει μια ιστορία εγκατάλειψης.

Κάποιος το αγόρασε.

Κάποιος το χάρισε.

Κάποιος το βαρέθηκε.

Κάποιος το πέταξε στον δρόμο.

Και σήμερα, κάποιοι προτείνουν να εξαφανιστεί το αποτέλεσμα, αντί να αντιμετωπιστεί η αιτία.

Η κοινωνία όμως δείχνει ότι δεν πείθεται πλέον.

Οι πολίτες αντιλαμβάνονται, ότι η μαζική θανάτωση δεν αποτελεί πολιτισμένη λύση.

Αντίθετα, αποτελεί παραδοχή αποτυχίας του ίδιου του κρατικού μηχανισμού.

Μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα, δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τα αδέσποτα, με λογικές προηγούμενων δεκαετιών.

Η λύση βρίσκεται στην πρόληψη.

Στην ευζωία.

Στην υπεύθυνη ιδιοκτησία.

Στην εφαρμογή της νομοθεσίας.

Στους ουσιαστικούς ελέγχους.

Στην εκπαίδευση των πολιτών.

Στη συνεργασία με επιστημονικούς φορείς, φιλοζωικά σωματεία και φιλοζωικές οργανώσεις.

Στην ενίσχυση των δομών φιλοξενίας σε sanctuaries και των προγραμμάτων υιοθεσίας.

Όχι στην εξόντωση.

Όχι στη μεταφορά των ευθυνών στα ανυπεράσπιστα ζώα. Το Κίνημά μας, έχει επανειλημμένα εκφράσει την αντίθεσή του σε πρακτικές που οδηγούν σε ευθανασίες υγιών ζώων, θεωρώντας ότι αυτές δεν μπορούν να αποτελέσουν υποκατάστατο μιας ολοκληρωμένης πολιτικής διαχείρισης των αδέσποτων.

Η προστασία της δημόσιας ασφάλειας και της υγείας είναι απολύτως αναγκαία, όμως οφείλει να συνδυάζεται με την τήρηση της νομοθεσίας, τη διαφάνεια, την επιστημονική τεκμηρίωση και τον σεβασμό στην ευζωία των ζώων.

Δεν υπάρχει πραγματική λύση, όταν σκοτώνεις τα αποτελέσματα και αφήνεις άθικτες τις αιτίες.

Εάν συνεχιστεί η εγκατάλειψη, σε λίγους μήνες θα υπάρχουν νέα αδέσποτα.

Εάν συνεχιστούν οι ανεξέλεγκτες γέννες, το πρόβλημα θα επανεμφανιστεί.

Εάν δεν τιμωρούνται όσοι εγκαταλείπουν ζώα, η ιστορία θα επαναλαμβάνεται.

Καμία θανάτωση δεν μπορεί να αντικαταστήσει μια σοβαρή πολιτική.

Καμία σφαγή δεν μπορεί να θεωρηθεί σχέδιο διαχείρισης.

Η κοινωνία έχει εξελιχθεί περισσότερο, από ορισμένες πολιτικές αντιλήψεις.

Οι νέες γενιές απαιτούν σεβασμό, προς κάθε μορφή ζωής.

Απαιτούν διαφάνεια.

Απαιτούν λογοδοσία.

Απαιτούν λύσεις, που βασίζονται στην πρόληψη και όχι στην εξόντωση. Η Ελλάδα και η Κύπρος μπορούν να αποτελέσουν παράδειγμα σύγχρονης και αποτελεσματικής διαχείρισης των αδέσποτων, εφόσον υπάρξει πολιτική βούληση, συνεργασία όλων των εμπλεκομένων και ουσιαστική εφαρμογή της νομοθεσίας.

Καλούμε κάθε πολίτη, να μη συνηθίσει την εικόνα ενός κόσμου, όπου τα ζώα πληρώνουν με τη ζωή τους τις ανθρώπινες αποτυχίες.

Καλούμε την Πολιτεία, να εγκαταλείψει κάθε λογική, που αντιμετωπίζει την ευθανασία ως εύκολη διέξοδο και να επενδύσει σε μόνιμες, επιστημονικά τεκμηριωμένες και ανθρωπιστικές λύσεις.

Γιατί ο πολιτισμός μιας κοινωνίας, δεν μετριέται από τον τρόπο που μεταχειρίζεται τους ισχυρούς.

Μετριέται από τον τρόπο που προστατεύει τους πιο αδύναμους.

Και τα αδέσποτα ζώα δεν έχουν φωνή. Έχουν μόνο εμάς. ©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους