Όσο περισσότερο πλησιάζει κάποιος τον Θεό, τόσο πιο ευαίσθητη γίνεται η φωνή της συνείδησης του. "...Kαι ύστερα απ’ αυτά, η καρδιά τoύ Δαβίδ τoν χτύπησε, επειδή είχε κόψει τo κράσπεδo τoυ Σαoύλ...

Πλήρες Κείμενο:

Όσο περισσότερο πλησιάζει κάποιος τον Θεό, τόσο πιο ευαίσθητη γίνεται η φωνή της συνείδησης του. "...Kαι ύστερα απ’ αυτά, η καρδιά τoύ Δαβίδ τoν χτύπησε, επειδή είχε κόψει τo κράσπεδo τoυ Σαoύλ..." (Α' Σαμ. 24:6) Μια μεγάλη διαφορά υπήρχε ανάμεσα στον Σαούλ και τον Δαβίδ. Ο Σαούλ μπορούσε να σκοτώσει κάποιον και να κοιμηθεί ήσυχος και ο Δαβίδ δεν μπορούσε να κόψει ένα ρούχο χωρίς να λυπηθεί, κι αυτό οφειλόταν στην προσωπική σχέση που είχε ο καθένας τους με τον Θεό. ➡️ Η καρδιά του Δαβίδ τον χτύπησε πρώτη.

Ήρθε ένας βαθύς έλεγχος μέσα στην συνείδηση του.

Είναι σαν να δέχτηκε ένα αόρατο χτύπημα.

Δεν πρόκειται απλώς για μια ενοχή, αλλά ήταν η εσωτερική αντίδραση μιας καρδιάς που είχε μάθει να ζει μπροστά στον Θεό. ➡️ Η συνείδηση είναι η φωνή που ο Θεός εκπαιδεύει. Η Βίβλος μιλά για: - ασθενή συνείδηση (Α Κορ. 8:12) - μολυσμένη συνείδηση (Τιτ. 1:15) - καυτηριασμενη συνείδηση (Α Τιμ. 4:2) - καθαρή συνείδηση (Α Τιμ. 3:9) Άρα η συνείδηση μπορεί να διαμορφωθεί προς το καλύτερο ή να εξασθενήσει. ➡️ Οι μικρές παραχωρήσεις προετοιμάζουν τις μεγάλες πτώσεις. ➡️ Η ευαισθησία στην συνείδηση είναι ένδειξη ζωής. ➡️ Όσο πλησιάζεις στο φως, τόσο περισσότερο βλέπεις την σκόνη.

Όσο πλησιάζεις τον Θεό, τόσο περισσότερο φωτίζονται και οι πιο λεπτές διαθέσεις της καρδιάς. ➡️ Η ευαισθησία της συνείδησης είναι έργο του Αγίου Πνεύματος. ⚠️ Πώς χάνεται αυτή η ευαισθησία; Δεν χάνεται σε μια μέρα, χάνεται σταδιακά και η διαδικασία συνήθως είναι αυτή: • ο Θεός ελέγχει • ο άνθρωπος δικαιολογείται • ο έλεγχος επαναλαμβάνεται • η δικαιολογία γίνεται συνήθεια • η καρδιά σκληραίνει • η συνείδηση σιωπά Το πιο επικίνδυνο σημείο δεν είναι όταν ο άνθρωπος αμαρτάνει, είναι όταν αμαρτάνει και δεν τον ενοχλεί πλέον. 🪞 Η μεγάλη ερώτηση δεν είναι: Έκανα κάποια μεγάλη αμαρτία; Η μεγάλη ερώτηση είναι: - μπορεί ο Θεός ν' αγγίξει ακόμα την καρδιά μου; - συγκινούμαι όταν μ' ελέγχει ο λόγος Του; - με λυπεί όταν πληγώνω τον Κύριο, ακόμα και σε κάτι που οι άλλοι θεωρούν ασήμαντο; - υπακούω στις μικρές προτροπές του Αγίου Πνεύματος ή τις προσπερνώ; 💥 Ο Θεός διαμορφώνει μεγάλους ανθρώπους μέσα από μικρές υπακοές.

Η καρδιά δεν γίνεται ευαίσθητη από την μια στιγμή στην άλλη, αλλά από μακροχρόνια καθημερινή σχέση με τον Κύριο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους