Original Post

Πλήρες Κείμενο:

**Η Διάκριση στις Συναναστροφές** Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι, ούτε όλες οι συναναστροφές ωφελούν την ψυχή μας με τον ίδιο τρόπο.

Υπάρχουν άνθρωποι που με την παρουσία τους μάς γαληνεύουν, μας ενισχύουν και μας βοηθούν να πλησιάσουμε περισσότερο τον Θεό.

Υπάρχουν όμως και συναναστροφές που, χωρίς να το αντιληφθούμε, γεμίζουν την καρδιά μας ταραχή, θυμό, κατάκριση και απογοήτευση.

Η διάκριση δεν σημαίνει ότι απορρίπτουμε τους ανθρώπους, ούτε ότι θεωρούμε τον εαυτό μας καλύτερο από εκείνους.

Σημαίνει ότι γνωρίζουμε τα όριά μας, προστατεύουμε την ειρήνη της ψυχής μας και δεν επιτρέπουμε σε κάθε λόγο και σε κάθε συμπεριφορά να ριζώνει μέσα μας. Ο Χριστός αγάπησε όλους τους ανθρώπους, αλλά δεν εμπιστεύθηκε σε όλους τα ίδια πράγματα.

Άλλους θεράπευσε, άλλους δίδαξε, άλλους επέπληξε με αγάπη και από άλλους απομακρύνθηκε σιωπηλά.

Μας δίδαξε ότι η αγάπη δεν καταργεί τη διάκριση και ότι η καλοσύνη δεν σημαίνει αφέλεια.

Πολλές φορές μένουμε κοντά σε ανθρώπους που μας πληγώνουν, επειδή φοβόμαστε μήπως θεωρηθούμε σκληροί ή εγωιστές.

Όμως δεν είναι έλλειψη αγάπης να κρατάμε μια απόσταση, όταν η σχέση γίνεται αιτία πνευματικής φθοράς.

Μπορούμε να αγαπάμε έναν άνθρωπο, να προσευχόμαστε γι’ αυτόν και ταυτόχρονα να μην επιτρέπουμε να διαταράσσει συνεχώς την ειρήνη μας.

Χρειάζεται να προσέχουμε ποιους ανθρώπους ακούμε, σε ποιους ανοίγουμε την καρδιά μας και ποιους αφήνουμε να επηρεάζουν τις αποφάσεις μας.

Δεν είναι κάθε συμβουλή φωτισμένη, ούτε κάθε χαμόγελο αληθινό.

Τα λόγια δοκιμάζονται από τα έργα και οι άνθρωποι αποκαλύπτονται μέσα στον χρόνο.

Η αληθινή συναναστροφή δεν μας οδηγεί στην κατάκριση, στη συκοφαντία και στη μικρότητα.

Μας βοηθά να γινόμαστε καλύτεροι, πιο ταπεινοί, πιο ειρηνικοί και πιο ελεήμονες.

Ο καλός φίλος δεν μας κολακεύει συνεχώς, αλλά μας μιλά με ειλικρίνεια, χωρίς να μας πληγώνει και χωρίς να εκμεταλλεύεται τις αδυναμίες μας.

Ας ζητάμε λοιπόν από τον Θεό να μας χαρίζει διάκριση.

Να γνωρίζουμε πότε πρέπει να μιλήσουμε και πότε να σιωπήσουμε, πότε να πλησιάσουμε και πότε να απομακρυνθούμε, πότε να επιμείνουμε και πότε να αφήσουμε τα πράγματα στα χέρια Του.

Δεν χρειάζεται να έχουμε πολλούς ανθρώπους γύρω μας.

Χρειαζόμαστε ανθρώπους αληθινούς, που να σέβονται την ψυχή μας, να χαίρονται με τη χαρά μας και να στέκονται κοντά μας στις δυσκολίες.

Και πάνω από όλα, χρειαζόμαστε τον Χριστό μέσα στην καρδιά μας, γιατί Εκείνος είναι ο μόνος που δεν μας εγκαταλείπει, δεν μας προδίδει και δεν μας απογοητεύει ποτέ. **Η αγάπη μάς ενώνει με όλους, αλλά η διάκριση μάς διδάσκει σε ποιους πρέπει να εμπιστευόμαστε την καρδιά μας.** **π. Δημήτριος Αργύρης Πρωτοπρεσβύτερος**

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους