Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Michèle Pedinielli «Πίσω από τα σκυλιά» (μετάφραση: Γιάννης Καυκιάς, εκδόσεις Πόλις). Γράφει η Χίλντα Παπαδημητρίου στην Book Press.

Η πρώτη φορά που συνάντησα την Μποκανέρα ήταν στο βιβλίο του Patrick Raynal «Καιρός για πόλεμο», αλλά το συνειδητοποίησα μόνο όταν βγήκε στα ελληνικά το πρώτο βιβλίο της Michele Pedinielli με την ομώνυμη ηρωίδα.

Βγαίνω ίσως εκτός θέματος, αλλά ο Raynal έχει γράψει: «Αν ο Μοντάλε και ο Κορμπούτσι είχαν κόρη, αυτή θα ήταν η Μποκανέρα.» Στο δεύτερο βιβλίο της Pedinielli, η Ντιού επιστρέφει στη δράση, όταν ανακαλύπτει τυχαία το πτώμα ενός νεαρού πρόσφυγα από την Ερυθραία. Η Νίκαια, όπως ίσως δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό, βρίσκεται κοντά στις Άλπεις και στο σημείο εισόδου των κάθε λογής κατατρεγμένων στη Γαλλία ήδη από την εποχή του Ισπανικού Εμφύλιου και του Δευτέρου Παγκόσμιου Πολέμου, αλλά και πέρασμα των εβραίων που προσπαθούσαν να γλιτώσουν από τη ναζιστική λαίλαπα.

Εδώ μπαίνει στην αφήγηση μία δεύτερη ιστορία από το παρελθόν, η οποία συνδέεται αρμονικά και επεξηγεί τη διαχρονικότητα του φαινομένου της μετανάστευσης.

Η συγγραφέας δεν γράφει αστυνομικά βιβλία για να προμηθεύσει την πλοκή με ένα πτώμα.

Οι περιπέτειες της Ντιού εστιάζουν στην ανθρώπινη μοίρα, στην κοινωνική αδικία και στην αλληλεγγύη που συνδέει τους περιθωριοποιημένους, ακόμα και σε μια κομψή και πολυτελή περιοχή όπως η Γαλλική Ριβιέρα.

Οι φίλοι και οι συνεργάτες της είναι άνθρωποι αληθινοί, έτοιμοι να βοηθήσουν, γεμάτοι συμπόνοια, όπως η ίδια η Ντιού.

Μια ηρωίδα που δεν υιοθετεί τις μάτσο συμπεριφορές των τυπικών μπάτσων/ντεντέκτιβ, αλλά διαβάζει Μονταλμπάνο – τι άλλο να ζητήσει κανείς. Οι διαρκείς αναφορές στη σύγχρονη μουσική και στο κλασικό neo-polar κάνουν ακόμα πιο απολαυστική την ανάγνωση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους