Μια… ωδή για τον ΑΡΧΗΓΟ Δεν είναι όλοι οι αρχηγοί ίδιοι. Άλλοι γίνονται αρχηγοί επειδή φορούν το περιβραχιόνιο. Και άλλοι επειδή, όταν κοιτάζουν οι συμπαίκτες τους δίπλα, ξέρουν ότι αυτός θα δώσει...
Μια… ωδή για τον ΑΡΧΗΓΟ Δεν είναι όλοι οι αρχηγοί ίδιοι.
Άλλοι γίνονται αρχηγοί επειδή φορούν το περιβραχιόνιο.
Και άλλοι επειδή, όταν κοιτάζουν οι συμπαίκτες τους δίπλα, ξέρουν ότι αυτός θα δώσει και την τελευταία του ανάσα. Ο Κώστας Παπανικολάου ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.
Δεν ήταν ποτέ ο παίκτης που θα κυνηγούσε τα φώτα.
Δεν έπαιξε ποτέ για τους αριθμούς.
Δεν τον ένοιαξε να γίνει ο πρωταγωνιστής.
Τον ένοιαζε μόνο να κερδίζει ο Ολυμπιακός. Ο Κώστας Παπανικολάου δεν ήταν ποτέ ο παίκτης των πρωτοσέλιδων.
Ήταν ο παίκτης που έκανε να γράφονται πρωτοσέλιδα για τους άλλους.
Τον είδαμε παιδί να ανεβαίνει στην κορυφή της Ευρώπης.
Τον είδαμε να φεύγει για να κυνηγήσει το όνειρό του.
Τον είδαμε να επιστρέφει, γιατί κάποιες αγάπες δεν χωρούν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.
Τον είδαμε να γίνεται ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις γενιές.
Από τον Σπανούλη και τον Πρίντεζη, στον Βεζένκοφ, στον Φουρνιέ και σε όσους φόρεσαν τη φανέλα αυτού του συλλόγου τα τελευταία χρόνια.
Τον είδαμε να σηκώνει ευθύνες που δεν γράφονται σε κανένα box score.
Να πέφτει πρώτος στο παρκέ.
Να μαρκάρει τον καλύτερο αντίπαλο.
Να παίζει τραυματίας.
Να μιλάει όταν έπρεπε.
Να σωπαίνει όταν έπρεπε.
Έτσι χτίζονται οι αρχηγοί.
Όχι με δηλώσεις.
Με πράξεις.
Και σαν να μην έφτανε η απόλυτη αφοσίωσή του στον Ολυμπιακό, υπάρχει πάντα και η ΕΘΝΙΚΗ . Κάθε φορά που τον καλεί η γαλανόλευκη, ο Παπανικολάου δηλώνει πάντα ΠΑΡΩΝ.
Χωρίς δεύτερη σκέψη.
Γιατί για εκείνον, το εθνόσημο δεν είναι μια υποχρέωση.
Είναι τιμή.
Και σήμερα, με μια υπογραφή, δεν ανανέωσε απλώς ένα συμβόλαιο.
Έδωσε μια υπόσχεση.
Ότι το τελευταίο χειροκρότημα της καριέρας του θα το ακούσει εκεί όπου ακούστηκε και το πρώτο μεγάλο. Στον Ολυμπιακό.
Σε μια εποχή που οι σημαίες λιγοστεύουν, ο Παπανικολάου διάλεξε να γίνει μία από αυτές μέχρι το τέλος.
Και όταν έρθει η μέρα να αποχαιρετήσει τα παρκέ, δεν θα αποχωρεί μόνο ένας σπουδαίος αθλητής.
Θα αποχωρεί ένα κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας του Ολυμπιακού.
Γιατί κάποια ονόματα γράφονται στα βιβλία.
Κάποια χαράζονται στα πανό.
Και ελάχιστα… χαράζονται στις καρδιές.
Σε ευχαριστούμε, Αρχηγέ.
Γιατί μας έδειξες ότι η μεγαλύτερη διάκριση δεν είναι να γίνεις θρύλος.
Είναι να μείνεις πιστός. ΥΓ1.
Και υπάρχει κάτι ακόμα που δεν θα βρεις στα στατιστικά.
Ο άνθρωπος Κώστας Παπανικολάου.
Μακριά από τα φώτα, πάντα παρών όπου υπάρχει ανάγκη.
Σε παιδιά που περιμένουν ένα χαμόγελο, σε κοινωνικές δράσεις, σε ανθρώπους που δεν ζητούσαν έναν σπουδαίο αθλητή, αλλά έναν άνθρωπο.
Γιατί ο πραγματικός χαρακτήρας δεν φαίνεται μόνο στα μεγάλα παιχνίδια.
Φαίνεται κυρίως όταν δεν υπάρχουν κάμερες. ΥΓ2.
Φωτό: 8 Μαΐου 2024 Ο KPap γαζώνει την Μπαρτσελόνα και η ομάδα προκρίνεται στο F4… #oly #legend #olympiacos #OlympiacosBC
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους