Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πώς μπορείς να γράψεις κάτι που θα κάνει trigger σχεδόν τους πάντες για παντελώς διαφορετικούς λόγους; Ευκολάκι: Τοποθετείσαι επί του casting της Οδύσσειας του Κρίστοφερ Νόλαν.

Και δικαίως θα αναρωτηθείς: "και δεν έχεις τίποτα καλύτερο να κάνεις ρε ελληνάκι;" Και θα σου απαντήσω: "ναι έχω να κάνω πολλά καλύτερα πράγματα, αλλά επειδή δυστυχώς εκτίθεμαι σε ανοησίες, έχω ένα κέντρο το εγκεφάλου μου που με γαργαλάει εδώ και μέρες". Ως άνθρωπος των θετικών επιστημών, οφείλω πρώτα να θέσω το αυτονόητο πλαίσιο του hypothesis που λέμε και στο χωριό μου. - Αγνοούμε τις υπερβολές - Το χρώμα του δέρματος δεν παίζει ποτέ για κανέναν λόγο κριτήριο ομορφιάς, εξυπνάδας, δυνατοτήτων, αξιωμάτων κλπ κλπ.

Όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως χρώματος και φυλής έχουν τις ίδιες δυνατότητες. (Λίγο έλεος δηλαδή που πρέπει να γράφω τα πιο αυτονόητα από την Αλφαβήτα). - Ο "Όμηρος" δεν ήταν ένας συγγραφέας, αλλά πολλοί συγγραφείς που σταδιακά προσέθεσαν τα κομμάτια τους για να συγγραφούν τα 2 έπη.

Υπάρχουν μάλιστα ισχυρές ενδείξεις ότι τα 2 έπη έχουν γραφτεί από τελείως διαφορετικούς συγγραφείς. - Η Λουπίτα Νιόνγκο είναι αντικειμενικά πανέμορφη, όσο και να προσπαθούν διάφοροι να απομονώσουν το ένα μοναδικό καρέ που λόγω της έκφρασης του προσώπου της (όπως συμβαίνει με κάθε στιγμιαία έκφραση προσώπου) δίνει αφορμές για κακόγουστους σχολιασμούς. - Η Τέχνη ήταν, είναι, και θα είναι πάντα μία υποκειμενική έννοια που αφορά μόνο τον δημιουργό της και τους αποδέκτες που την ερμηνεύουν όπως γουστάρουν - και πολύ καλά κάνουν.

Αυτό είναι που διαχωρίζει την τέχνη από τη λογική και οδηγεί ανθρώπους των θετικών επιστημών σαν εμένα να κάνουν roll-eyes και να ξεφυσάνε. Αυτά.

Πάμε λοιπόν να το πιάσουμε από την αρχή. Η Ελένη ήταν λευκή.

Όχι γιατί κλάνει το γατί, αλλά γιατί το γράφει ξεκάθαρα ο Όμηρος στην Ιλιάδα. "Ἶρις δ’ αὖθ’ Ἑλένῃ λευκωλένῳ ἄγγελος ἦλθεν..." Ιλιάδα, ραψωδία Γ, στίχος 121.

Δεν ξέρω πόσο λευκό είναι το "λευκωλένῳ" αλλα σε πολλές μεταφράσεις κυκλοφορεί και ως "χιονοβραχιονάτη". Κοινώς καραμπινάτη λευκή.

Έχει σημασία το ότι η Ελένη ήταν λευκή με χιονόλευκα χέρια; Άμα ρωτήσεις εμένα, όχι.

Άν όμως θέλεις να το μελετήσεις λίγο πιο βαθιά το θέμα, έχει σημασία γιατί: α) Στο έργο περιγράφεται ως λευκή, και β) μπορούμε να δούμε ποιο ήταν το πρότυπο του κάλους την εποχή του Ομήρου.

Και για να το επεκτείνουμε ακόμα πιο πολύ, ποια ήταν ακριβώς η κουλτούρα την αρχαϊκή περίοδο που σταδιακά οδήγησε στην κλασσική, την ελληνιστική κλπ κλπ.

Και άμα ήδη μέσα σου σκέφτηκες "στα @@ μου τα πρότυπα κάλους πριν 2800 χρόνια" θα έχεις δίκιο και θα σου ζητήσω να σταματήσεις να διαβάζεις εδώ γιατί τα παρακάτω δεν σε αφορούν.

Ο λόγος που η ιστορία ή η μυθολογία εν προκεκιμένω, πρέπει να ερμηνεύονται πάντα στο πλαίσιο της εποχής τους είναι ότι μόνο έτσι μπορεί κανείς να τις κατανοήσει.

Για να θαυμάσεις και να κατανοήσεις το μέγεθος της αρχιτεκτονικής αριστείας του Παρθενώνα θα πρέπει για αρχή να αποδεχτείς ότι χτίστηκε από σκλάβους και ότι αυτό δεν αναιρεί την αρχιτεκτονική του αξία.

Ακολούθως αν θέλεις τη σημερινή ημέρα να γυρίσεις μία "πολιτικά ορθή" ταινία για την ιστορία του Παρθενώνα θα πρέπει να αναδείξεις τόσο την σκλαβιά, όσο όμως και την αρχιτεκτονική μεγαλοφυία.

Δεν μπορείς να απομονώσεις ένα από τα δύο για να περάσεις εσύ το δικό σου μήνυμα.

Το ότι η Αφροδίτη της Μήλου απεικονίζει μία γυναίκα με λευκά χαρακτηριστικά (μπορεί το άγαλμα να ήταν και βαμμένο πράσινο-ελεκτρίκ αρχικά, δεν ξέρω) δεν λέει απαραίτητα κάτι για τις λευκές γυναίκες, ούτε φυσικά για τις μαύρες.

Αποτελεί ένα στιγμιότυπο στην ιστορία της τέχνης και του τότε πολιτισμού.

Εάν θέλεις να απεικονίσεις μία Αφροδίτη της Μήλου με διαφορετικά χαρακτηριστικά, αμέσως αναιρείς το αρχικό έργο και όποια αξία το περιβάλει.

Το πρόβλημα με την Οδύσσεια του Νόλεν - για την οποία δεν έχω καμία αμφιβολία ότι είναι πολύ καλή παραγωγή και φυσικά θα τρέξω να τη δω - είναι ότι πιέζει, εκβιάζει σχεδόν τον θεατή να ασχοληθεί πρώτα με το θέμα της μαύρης Ελένης και να μεταφερθεί 2800 χρόνια πριν με το οπτικό πρίσμα του "σήμερα". Υπονοεί ότι η επιλογή της λευκής και ξανθιάς Diane Kruger να υποδυθεί την Ελένη στην "Τροία" του Petersen ήταν απλά μία στερεοτυπική επιλογή που είχε πολιτικό χαρακτήρα.

Είναι σα να γυρίσεις μία ταινία για τον Βασιλιά Αρθούρο και να βάλεις τον Τσόι Μιν-σικ να τον ερμηνεύσει, είτε επειδή θέλεις να δημιουργήσεις θόρυβο γύρω από την ταινία, είτε επειδή θέλεις να πειραματιστείς με την αντίληψη του κοινού που θα προσπαθεί να εντάξει έναν Κορεάτη στην Αγγλία του 9ου αιώνα, αντί να απολαμβάνει την ταινία, αντί να μεταφερθεί στην Αγγλία του 9ου αιώνα.

Πιστεύω ότι ο Νόλαν κατάφερε και τα δύο.

Τσίγκλισε και κατάφερε μέσα σε λίγα λεπτά να μπουν υποστηρικτές και haters και να κάνουν like και dislike στα τρέιλερ της ταινίας.

Κατάφερε τα σόσιαλ να μιλάνε για αυτή την ταινία και να την ανάγουν είτε σε ρατσιστικά είτε σε υπερβολικά σχόλια που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με το έπος του Ομήρου.

Προσπαθώντας να "ακονίσεις" την ιστορία και τον ανθρώπινο πολιτισμό, να κόψεις τις ενοχλητικές αμυχές του ρατσισμού, της δουλείας, του σεξισμού, του σκοτεινού ρόλου που έπαιξαν πολλοί λαοί και αυτοκρατορίες εις βάρος άλλων - να πολτοποιείς εν τέλει την διαφορετικότητα για χάρη της πολιτικής ορθότητας, σβήνεις όχι μόνον την ιστορία, αλλά και τα μαθήματα που πήρε η ανθρωπότητα από αυτή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους