Η Ισπανία βρίσκεται πλέον στα ημιτελικά, έχοντας επιβιώσει από μια πραγματική "μάχη" απέναντι στο Βέλγιο με τελικό σκορ 2-1. Ήμουν σίγουρος ότι οι Βέλγοι δεν θα έπεφταν αμαχητί, καθώς, παρά το νωθρό...

Πλήρες Κείμενο:

Η Ισπανία βρίσκεται πλέον στα ημιτελικά, έχοντας επιβιώσει από μια πραγματική "μάχη" απέναντι στο Βέλγιο με τελικό σκορ 2-1. Ήμουν σίγουρος ότι οι Βέλγοι δεν θα έπεφταν αμαχητί, καθώς, παρά το νωθρό ξεκίνημά τους στο Μουντιάλ, ανέβασαν κατακόρυφα τον ρυθμό και την έντασή τους όσο προχωρούσε το τουρνουά.

Η αναμέτρηση με τη Σενεγάλη λειτούργησε ως ξεκάθαρο σημείο καμπής για εκείνους.

Μάλιστα, σε τακτικό επίπεδο, απέδειξαν ότι είναι ίσως από τις κορυφαίες ομάδες της διοργάνωσης στην εκμετάλλευση των ακραίων χώρων και στο παιχνίδι των μεταβιβάσεων μέσω σεντρών.

Από την άλλη πλευρά, οι Ίβηρες μπήκαν πολύ δυνατά στο παιχνίδι. Ο Γιαμάλ ήταν και πάλι η μόνιμη πηγή κινδύνου, παίρνοντας συνεχώς πρωτοβουλίες, κερδίζοντας καταστάσεις "ένας εναντίον ενός" και σπάζοντας τις αντίπαλες γραμμές.

Εκείνος ήταν που οργάνωσε την επίθεση από την οποία προήλθε το γκολ του Ρουίθ, ανοίγοντας το σκορ.

Ωστόσο, το παλιό πρόβλημα της Ισπανίας έκανε ξανά την εμφάνισή του, αφού σπατάλησαν αρκετές κλασικές ευκαιρίες, δίνοντας το δικαίωμα στο Βέλγιο να ισοφαρίσει με τον αγαπημένο του τρόπο: μια εξαιρετική σέντρα από τα πλάγια.

Στην επανάληψη, η τακτική προσέγγιση του Ντε Λα Φουέντε και το βάθος του πάγκου έκαναν τη διαφορά.

Οι αλλαγές του έδωσαν την απαραίτητη πνοή, με τον Μερίνο να πετυχαίνει το "χρυσό" γκολ της πρόκρισης, παίρνοντας το ριμπάουντ μετά τη δυνατή εκτέλεση του Κουμπαρσί.

Φυσικά, η ροή του αγώνα επηρεάστηκε καθοριστικά από τον αναγκαστικό τραυματισμό και την αποχώρηση του Κουρτουά, μια εξέλιξη που αποτέλεσε τεράστιο πλήγμα για την αμυντική ισορροπία των Βέλγων.

Αν δούμε τη γενικότερη εικόνα, η παρουσία στα ημιτελικά αποτελεί τεράστιο επίτευγμα για την εθνική Ισπανίας.

Μην ξεχνάμε ότι η ομάδα μπήκε στο τουρνουά γεμάτη ερωτηματικά, ταλαιπωρημένη από απουσίες και παίκτες εκτός αγωνιστικού ρυθμού. Ο Γιαμάλ προερχόταν από δίμηνη απουσία και δεν είναι καν στο 100% της ετοιμότητάς του.

Παράλληλα, παίκτες-κλειδιά όπως ο Νίκο Γουίλιαμς και ο Βίκτορ Μουνιός έλειψαν από τα περισσότερα ματς, ενώ η ομάδα αγωνίζεται ουσιαστικά χωρίς ένα "καθαρόαιμο εννιάρι" στην κορυφή της επίθεσης.

Παρά τις αντιξοότητες, βρήκαν τον τρόπο.

Τώρα, το εμπόδιο είναι ακόμα μεγαλύτερο, καθώς η Ισπανία καλείται να αντιμετωπίσει το απόλυτο "φόβητρο" που ακούει στο όνομα Γαλλία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους