Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🇺🇸 Ο μύθος της "ειρηνικής" Αμερικής που κάποτε χάθηκε Για δεκαετίες ακούμε την ίδια ιστορία: ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν κάποτε μια χώρα που απέφευγε τις ξένες επεμβάσεις, σεβόταν την κυριαρχία των άλλων κρατών και μόνο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μετατράπηκε σε παγκόσμια στρατιωτική υπερδύναμη.

Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον άρθρο του Responsible Statecraft έρχεται να αμφισβητήσει αυτή τη βαθιά ριζωμένη αντίληψη.

Υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ δεν «παρέκκλιναν» από τις ιδρυτικές τους αρχές.

Αντίθετα, η στρατιωτική επέμβαση αποτελούσε αναπόσπαστο στοιχείο της ιστορίας τους ήδη από τη γέννηση του αμερικανικού κράτους.

Στις 4 Ιουλίου 1821, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κουίνσι Άνταμς διατύπωσε τη διάσημη φράση ότι η Αμερική «δεν πηγαίνει στο εξωτερικό αναζητώντας τέρατα για να καταστρέψει». Η φράση αυτή παρουσιάζεται συχνά ως η απόδειξη του αμερικανικού «αντι-παρεμβατισμού». Όμως, όπως επισημαίνει το άρθρο, εκείνη ακριβώς την περίοδο οι ίδιες οι Ηνωμένες Πολιτείες διεξήγαν συνεχείς στρατιωτικές επιχειρήσεις στη γειτονιά τους.

Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά.

Από το 1776 έως το 1864, οι ΗΠΑ πραγματοποίησαν 64 στρατιωτικές επεμβάσεις.

Οι περισσότερες δεν έγιναν στην Ευρώπη – από την οποία πράγματι οι ιδρυτές ήθελαν να κρατήσουν αποστάσεις – αλλά στη Βόρεια Αμερική, στην Καραϊβική και στη Λατινική Αμερική.

Σημαντικό μέρος αυτών των επιχειρήσεων στρεφόταν εναντίον των αυτόχθονων ιθαγενικών εθνών, στο πλαίσιο της δυτικής επέκτασης των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το άρθρο υπενθυμίζει επίσης μια ιστορική λεπτομέρεια που συχνά παραλείπεται: μεταξύ 1778 και 1868 οι ΗΠΑ υπέγραψαν 366 διεθνείς συνθήκες με ιθαγενικά έθνη.

Δηλαδή αναγνώριζαν επισήμως ότι επρόκειτο για κυρίαρχες πολιτικές οντότητες.

Αργότερα όμως πολλές από αυτές τις συνθήκες παραβιάστηκαν ή ακυρώθηκαν καθώς η στρατιωτική ισχύς επέκτεινε τα αμερικανικά σύνορα προς τη Δύση.

Κατά την συγγραφέα, λοιπόν, οι ιδρυτές των ΗΠΑ δεν ήταν πραγματικοί «απομονωτιστές». Η προτεραιότητά τους ήταν διαφορετική: να αποφύγουν τις δαπανηρές συγκρούσεις με τις ευρωπαϊκές αυτοκρατορίες, ενώ ταυτόχρονα να επεκτείνουν απρόσκοπτα την αμερικανική επιρροή στην ίδια τους την ήπειρο.

Δεν επρόκειτο για δόγμα ειρήνης, αλλά για δόγμα επιλεκτικής επέμβασης.

Από εκεί και πέρα, η ιστορία μοιάζει να ακολουθεί μια σταθερή γραμμή.

Πρώτα η κατάκτηση της ηπείρου.

Έπειτα η Καραϊβική και η Λατινική Αμερική.

Στη συνέχεια ο Ειρηνικός, η Ευρώπη, η Ασία και τελικά σχεδόν κάθε γωνιά του πλανήτη.

Δεν άλλαξε η λογική· άλλαξε μόνο η γεωγραφική εμβέλεια της αμερικανικής ισχύος. 🌍 Το ακόμη πιο εντυπωσιακό στοιχείο αφορά τη σύγχρονη εποχή.

Σύμφωνα με την έρευνα που επικαλείται το άρθρο, από το 1776 έως το 2019 οι Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποίησαν σχεδόν 400 στρατιωτικές επεμβάσεις, ενώ από το 1974 και μετά δεν υπάρχει ούτε μία χρονιά χωρίς τουλάχιστον μία αμερικανική στρατιωτική επέμβαση στο εξωτερικό.

Μάλιστα, μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου – όταν η Σοβιετική Ένωση είχε πλέον καταρρεύσει και δεν υπήρχε αντίπαλη υπερδύναμη – ο ρυθμός των επεμβάσεων αυξήθηκε ακόμη περισσότερο αντί να μειωθεί.

Το βασικό συμπέρασμα του άρθρου είναι ότι ο αμερικανικός παρεμβατισμός δεν αποτελεί ιστορική «παρένθεση» ούτε αποτέλεσμα των τελευταίων δεκαετιών.

Αποτελεί, σύμφωνα με αυτή την ανάγνωση, μια διαχρονική σταθερά της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία προσαρμόζεται στις εκάστοτε συνθήκες αλλά διατηρεί την ίδια βασική λογική: τη χρήση στρατιωτικής βίας ως βασικού εργαλείου για την προώθηση των αμερικάνικων εθνικών συμφερόντων. https://responsiblestatecraft.org/america-interventionist-origins/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους