Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καλοκαίρι του 1992. Η Γιουβέντους ανακοινώνει την απόκτηση του Τζανλούκα Βιάλι και η είδηση προκαλεί σεισμό στο ιταλικό ποδόσφαιρο.

Ίσως να ξάφνιασε ακόμα και τον ίδιο τον πρωταγωνιστή της.

Μόλις έναν χρόνο νωρίτερα, το 1991, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι -που εκείνη την εποχή μάζευε αστέρια για τη Μίλαν το ένα μετά το άλλο- είχε καταθέσει στη Σαμπντόρια μια εξωφρενική πρόταση για τον διεθνή Ιταλό επιθετικό. Ο Καβαλιέρε, όμως, έφυγε με άδεια χέρια.

Και όχι επειδή είπε «όχι» η Σαμπντόρια, αλλά επειδή είπε «όχι» ο ίδιος ο παίκτης. «Δεν αλλάζω τη Γένοβα ούτε για όλα τα λεφτά του κόσμου», είχε δηλώσει τότε ο Βιάλι, κλείνοντας οριστικά τη συζήτηση.

Τα χρήματα, άλλωστε, δεν τον συγκινούσαν ποτέ ιδιαίτερα.

Προερχόταν από οικογένεια με μεγάλη -πολύ μεγάλη- περιουσία. Ο Τζανλούκα δεν φόρεσε ποδοσφαιρικά παπούτσια για να πλουτίσει.

Πλούσιος ήταν ήδη.

Έπαιζε μπάλα γιατί την αγαπούσε.

Απολάμβανε το ίδιο το παιχνίδι.

Και όμως, δώδεκα μήνες μετά από εκείνη τη δήλωση, άφησε τη Γένοβα. Η Γιουβέντους, που δύο χρόνια νωρίτερα είχε κάνει δικό της τον Ρομπέρτο Μπάτζιο, έψαχνε τον δρόμο της επιστροφής στην κορυφή.

Και ο Τζάνι Ανιέλι αποφάσισε να δράσει μόνος του.

Δεν ρώτησε τον Τζιοβάνι Τραπατόνι.

Δεν συμβουλεύτηκε κανέναν από τη διοίκηση.

Πρόσφερε στη Σαμπντόρια 16,5 εκατομμύρια ευρώ -ποσό-ρεκόρ για την εποχή- και στη συνέχεια κάλεσε τον Βιάλι σε μια συνάντηση.

Μια συνάντηση από την οποία ο επιθετικός βγήκε πεπεισμένος.

Θα άφηνε τη Σαμπ για να υπογράψει στην Κυρία.

Η είδηση ακούστηκε παντού.

Και δυνατά.

Οι δημοσιογράφοι δεν άργησαν να του θυμίσουν τα λόγια του: Ππώς γίνεται να φεύγει από τη Γένοβα αυτός που δεν θα την άλλαζε «ούτε για όλα τα λεφτά του κόσμου»; «Δεν την άφησα για τα λεφτά.

Την άφησα επειδή με κάλεσε ο Avvocato - μεγάλη διαφορά», ήταν η απάντησή του.

Και οι οπαδοί της Σαμπντόρια συνέχισαν να τον λατρεύουν.

Όπως τον λάτρεψαν και εκείνοι της Γιουβέντους, όπου έζησε δύο χρόνια με τον Τραπατόνι και δύο με τον Μαρτσέλο Λίπι.

Με τον Τραπ σήκωσε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, με τον Λίπι κατέκτησε πρωτάθλημα, Champions League και Κύπελλο Ιταλίας.

Πάνω απ' όλα, όμως, κέρδισε για πάντα τις καρδιές των Γιουβεντίνων.

Τις ίδιες καρδιές που ακόμη και σήμερα δεν μπορούν να χωνέψουν ότι ο αρχηγός -«ο αρχηγός μας για πάντα», όπως είχε γράψει ο Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο- έφυγε τόσο πρόωρα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους