Στα άδυτα της Ερμητικής Παράδοσης δεν υπάρχει θρόνος από τον οποίο μια Θεότητα μοιράζει βραβεία στους ενάρετους ούτε κεραυνούς στους άφρονες. Ο Μέγας Νόμος δεν γνωρίζει συμπάθεια ή αντιπάθεια, ούτε...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είναι όπως η αόρατη αναπνοή του Σύμπαντος: αμετάβλητος, αμερόληπτος και αιώνια παρών.

Η λειτουργία του δεν είναι η τιμωρία ούτε η ανταμοιβή, είναι η αποκατάσταση της Ισορροπίας.

Όπως το εκκρεμές αποκλίνει προς τη μία πλευρά μόνο για να επιστρέψει προς την άλλη, έτσι και κάθε σκέψη, κάθε συναίσθημα και κάθε πράξη γεννά ένα κύμα που διατρέχει τα αόρατα πεδία της ύπαρξης.

Το κύμα αυτό δεν εξαφανίζεται.

Περιφέρεται μέχρι να ολοκληρώσει τον κύκλο του και να επιστρέψει στην πηγή του, όχι ως εκδίκηση, αλλά ως συμπλήρωση μιας ατελούς εξίσωσης.

Η ίδια η φύση μάς διδάσκει αυτό το μυστήριο.

Η ημέρα γεννά τη νύχτα.

Η εισπνοή ζητά την εκπνοή.

Το πυρ μετατρέπεται σε στάχτη και η στάχτη γίνεται τροφή της νέας ζωής.

Πουθενά δεν υπάρχει τιμωρία.

Υπάρχει μόνο ο αέναος κύκλος της μεταμόρφωσης.

Η διάλυση προηγείται της αναγέννησης.

Η αποσύνθεση προετοιμάζει τη σύνθεση.

Το σκοτάδι δεν είναι αντίπαλος του φωτός, είναι η μήτρα του.

Γι' αυτό και ο Μυημένος δεν φοβάται τις δυσκολίες.

Βλέπει μέσα τους το εργαστήριο του Μεγάλου Αλχημιστή.

Κάθε απώλεια αφαιρεί μια προσκόλληση.

Κάθε αποτυχία διαλύει μια ψευδαίσθηση.

Κάθε δοκιμασία αποκαθιστά μια εσωτερική ανισορροπία που παρέμενε αθέατη.

Εκεί όπου ο κοινός άνθρωπος βλέπει αδικία, ο σοφός διακρίνει διόρθωση.

Εκεί όπου ο εγωιστής νους φωνάζει «Γιατί σε μένα;», η ψυχή ψιθυρίζει «Τι επιδιώκει να εξισορροπήσει αυτό το γεγονός;». Ο Συμπαντικός Νόμος δεν λειτουργεί σύμφωνα με τον ανθρώπινο χρόνο.

Η εξισορρόπηση μπορεί να εκδηλωθεί αμέσως, έπειτα από χρόνια ή ακόμη και μέσα από κύκλους ζωής που η περιορισμένη μνήμη αδυνατεί να ανακαλέσει.

Όμως η ισορροπία πάντοτε αποκαθίσταται.

Όχι επειδή κάποια δύναμη επιθυμεί να επιβάλει δικαιοσύνη, αλλά επειδή η ίδια η δομή του Όλου τείνει προς την αρμονία, όπως το νερό αναζητά πάντοτε την επιφάνεια της γαλήνης.

Η ερμητική διδασκαλία μάς υπενθυμίζει ότι το Σύμπαν είναι Νους.

Κάθε σκέψη είναι δόνηση.

Κάθε δόνηση αναζητά τη φυσική της θέση μέσα στη Μεγάλη Συμφωνία των Κόσμων.

Όταν ο άνθρωπος γεννά δυσαρμονία, δεν τιμωρείται, απλώς γίνεται ο ίδιος ο φορέας της ασυμφωνίας που δημιούργησε.

Και όταν καλλιεργεί αρμονία, δεν ανταμείβεται, απλώς συντονίζεται με τον φυσικό ρυθμό της Δημιουργίας.

Η αληθινή αλχημεία, λοιπόν, δεν είναι η αλλαγή των μετάλλων αλλά η μεταστοιχείωση της συνείδησης.

Όσο ο άνθρωπος πιστεύει ότι ο κόσμος τον τιμωρεί ή τον ανταμείβει, παραμένει δέσμιος της δυαδικότητας.

Όταν όμως αντιληφθεί ότι κάθε εμπειρία είναι μία κίνηση προς την αποκατάσταση της ισορροπίας, τότε αρχίζει να εργάζεται συνειδητά μαζί με τον Συμπαντικό Νόμο και όχι εναντίον του.

Τότε παύει να μάχεται τη μοίρα του και γίνεται συνεργός της.

Δεν αντιστέκεται στις μεταβολές, αλλά τις χρησιμοποιεί ως ύλη για την εσωτερική του μεταμόρφωση.

Δεν αναζητά εκδίκηση ούτε επιδιώκει ανταμοιβή.

Αναζητά μόνο την ευθυγράμμιση με το Μέτρο, εκεί όπου η ψυχή αναπαύεται μέσα στον άξονα της Ύπαρξης.

Αυτό είναι το μυστικό που οι σοφοί έκρυβαν πίσω από τα σύμβολα του Κηρύκειου, του Αθάνορα και της Φιλοσοφικής Λίθου.

Η τελείωση δεν είναι ανταμοιβή για τους άξιους, ούτε η δοκιμασία τιμωρία για τους ατελείς.

Και τα δύο αποτελούν όψεις της ίδιας αέναης διεργασίας, μέσα από την οποία το Σύμπαν επιστρέφει διαρκώς στον εαυτό του.

Γιατί η Αιώνια Σοφία δεν γνωρίζει έλεος ούτε οργή.

Απλώς επαναφέρει κάθε τι στη θέση που του αρμόζει, έως ότου το Φως και η Σκιά ενωθούν ξανά στο ένα αδιαίρετο Όλον. Νους Διός ©

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους