Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Προς όλους τους «εργοδότες» μου εκεί έξω που νομίζουν ότι με πληρώνουν από την τσέπη τους... Ακούω συχνά πυκνά στα σχόλια το χιλιοειπωμένο, γραφικό πλέον αφήγημα: «Εμείς σας πληρώνουμε εσάς τους παπάδες!» Επειδή, λοιπόν, κάποιοι έχετε πάρει πολύ σοβαρά τον ρόλο του χορηγού και νιώθετε ότι κάθε 1η του μηνός μου κάνετε προσωπικά μεταφορά στο e-banking μου από το υστέρημά σας, πάμε να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους για να μην εκτίθεστε: 1. Δεν είναι ελεημοσύνη, είναι «ενοίκιο» Η μισθοδοσία του κλήρου ΔΕΝ είναι κρατική χάρη.

Είναι η νομική υποχρέωση του κράτους απέναντι στην Εκκλησία, ως αντάλλαγμα για το 96% της εκκλησιαστικής περιουσίας που το Δημόσιο απαλλοτρίωσε, δήμευσε ή του παραχωρήθηκε ιστορικά (με αποκορύφωμα τη Σύμβαση του 1952). Αν θέλετε να σπάσουμε τη συμφωνία, κανένα απολύτως πρόβλημα! Να επιστρέψει το Κράτος τα χιλιάδες στρέμματα, τα νοσοκομεία, τα γηροκομεία και τα πανεπιστήμια που έχτισε πάνω σε αυτά τα οικόπεδα, και η Εκκλησία θα αναλάβει μόνη της να πληρώνει τους ιερείς της.

Σας ακούγεται δίκαιο; 2. Μαντέψτε: Είμαι κι εγώ φορολογούμενος πολίτης Ως ιερέας και Έλληνας πολίτης, δεν ζω σε κάποιο φορολογικό απυρόβλητο.

Φορολογούμαι κανονικότατα.

Πληρώνω τον φόρο εισοδήματός μου, τις ασφαλιστικές μου κρατήσεις, τον ΕΝΦΙΑ και τον ΦΠΑ μου μέχρι το τελευταίο λεπτό.

Οπότε, αν ακολουθήσουμε τη δική σας λογική, με τους δικούς μου φόρους μάλλον πληρώνω κι εγώ ένα μέρος του δικού σας μισθού ή της δικής σας σύνταξης.

Να περιμένω κι εγώ ένα «ευχαριστώ» ή πάει μόνο μονόπατα; 3. Το σύνδρομο του τσιφλικά Είναι εντυπωσιακό πώς η πλήρης άγνοια της ιστορίας μετατρέπεται σε διαδικτυακή έπαρση.

Την επόμενη φορά που θα νιώσετε την ανάγκη να το παίξετε «χρηματοδότες» του κλήρου, ανοίξτε πρώτα ένα βιβλίο ιστορίας. Μέχρι τότε, την αγάπη μου, να είστε όλοι πάντοτε καλά και ευλογημένοι!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους