♦️Θεσσαλονίκη: Εικαστική δράση της καλλιτεχνικής ομάδας «FireArt» με τίτλο «Πορεία 5.36» ♦️Θα παρουσιασθεί και σήμερα Πέμπτη 9 Ιούλη, στις 8.15 μ.μ.. ♦️Με επιτυχία και μαζική συμμετοχή του κοινού...

Πλήρες Κείμενο:

♦️Θεσσαλονίκη: Εικαστική δράση της καλλιτεχνικής ομάδας «FireArt» με τίτλο «Πορεία 5.36» ♦️Θα παρουσιασθεί και σήμερα Πέμπτη 9 Ιούλη, στις 8.15 μ.μ.. ♦️Με επιτυχία και μαζική συμμετοχή του κοινού πραγματοποιήθηκε χθες και προχθές η εικαστική δράση της καλλιτεχνικής ομάδας «FireArt» με τίτλο «Πορεία 5.36» στη Θεσσαλονίκη, στον αρχαιολογικό χώρο του Γαλεριανού Συγκροτήματος (στην πλατεία Ναυαρίνου). ♦️Η δράση ήταν αφιερωμένη στα ιστορικά γεγονότα των εργατικών απεργιών του Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη, με στόχο τη διατήρηση και την ενεργοποίηση της ιστορικής μνήμης μέσα από τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία.

Πραγματοποιήθηκε στις 8 και 9 Ιούλη με την υποστήριξη της ΕΦΑΠΟΘ και του ΥΠΠΟ.

Η «Πορεία 5.36» περιλαμβάνει έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής, σχεδίου, εγκαταστάσεις (installations) και performance, συνθέτοντας ένα πολυδιάστατο καλλιτεχνικό περιβάλλον που επιχειρεί να φωτίσει τα γεγονότα του Μάη του 1936 και τη σημασία τους για τη συλλογική συνείδηση του σήμερα.

Για την υλοποίηση της δράσης προηγήθηκαν εκτεταμένη ιστορική έρευνα, συγκέντρωση αρχειακού υλικού και επιτόπια μελέτη των τόπων όπου εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα.

Παράλληλα συγκεντρώθηκαν λογοτεχνικά κείμενα που σχετίζονται με τις εργατικές κινητοποιήσεις, ενώ δημιουργήθηκαν και νέα έργα γραφής, μέσα από εργαστήριο δημιουργικής γραφής που οργάνωσε η ομάδα για τα μέλη της.

Το κοινό είχε την ευκαιρία να ξεναγηθεί στα έργα που είχαν εκτεθεί στον χώρο και παράλληλα να παρακολουθήσει την performance «Ακούω τους δρόμους να μιλούν». Την Τετάρτη, καλωσορίζοντας τον κόσμο, η Τάνια Πρωτοψάλτη, αναπληρώτρια προϊσταμένη της ΕΦΑΠΟΘ, που είναι υπεύθυνη για τον υπέροχο αρχαιολογικό χώρο του Γαλεριανού Συγκροτήματος, στο κέντρο της πόλης, ανέφερε ότι τα τελευταία χρόνια η Εφορεία Αρχαιοτήτων επιδιώκει και πετυχαίνει να έχει εξαιρετικές συνεργασίες με φορείς και συλλογικότητες της πόλης. «Είμαστε στην ιδιαίτερα ευχάριστη θέση να υποδεχθούμε την ομάδα "FireArt" και να απολαύσουμε όλοι την υπέροχη αυτή παρουσίαση των έργων και την performance», είπε.

Και πρόσθεσε: «Θέλουμε να ενσωματώνουμε τα μνημεία μας στο σύγχρονο πολιτιστικό γίγνεσθαι της πόλης.

Στόχος της Εφορείας είναι να έχει τους χώρους της ζωντανούς, συνέχεια ανοιχτούς, βάζοντάς τους στην καθημερινότητα της πόλης.

Θεωρώ ότι το πράττουμε με επιτυχία.

Η παρουσία σας εδώ σήμερα το επιβεβαιώνει». Η Χρύσα Κοφίνα, ζωγράφος, αναφέρθηκε στη «FireArt», που αποτελείται από καλλιτέχνες που προβληματίζονται πάνω στον κοινωνικό ρόλο της Τέχνης, συμμετέχουν στο κοινωνικό γίγνεσθαι και θεωρούν ότι η Τέχνη οφείλει να προβληματίζει για όσα συμβαίνουν, να προσπαθεί να καταδεικνύει τα κακώς κείμενα, να ανοίγει δρόμους στη σκέψη των ανθρώπων και ιδανικά να τους παρακινεί και σε δράση.

Σ' αυτόν τον άξονα έχουν γίνει όλες οι δράσεις της «FireArt» από το 2019 μέχρι σήμερα.

Μιλώντας για την «Πορεία 5.36» και την επιλογή του χώρου, ανέφερε: «Επιλέξαμε να είμαστε εδώ.

Εχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι πρόκειται για ανάκτορα που πριν πολλούς αιώνες έπαιζαν τον ρόλο του κέντρου της δραστηριότητας της πόλης.

Σήμερα το σημείο αυτό είναι πάλι το κέντρο της δραστηριότητας της πόλης.

Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, εκεί που εκτυλίσσονται όλα τα γεγονότα, οι διαμαρτυρίες, οι πορείες, οι συγκεντρώσεις των εργαζομένων.

Θέλαμε λοιπόν να το βάλουμε στο κάδρο, μιλώντας για τα συγκλονιστικά γεγονότα του Μάη του '36, που εξελίχθηκαν με επίκεντρο αιτήματα για τη βελτίωση των όρων δουλειάς και ζωής των εργαζομένων, που συνεχίζουν να υπάρχουν και σήμερα.

Είναι ένα γεγονός που έχει μείνει στην ιστορική μνήμη της πόλης και θέλαμε ακριβώς εδώ, στο κέντρο της, να το αναδείξουμε». Αλλη μια διάσταση έθεσε ο Γιάννης Πρώιος, ζωγράφος: «Εγώ στην αρχή φοβήθηκα, γιατί θα μιλούσαμε για μια εξέγερση εργαζομένων σε ένα ανάκτορο.

Μετά όμως θυμήθηκα τους στίχους του Μπ. Μπρέχτ από τις "Ερωτήσεις ενός εργάτη που διαβάζει". Ετσι, με βάση αυτό το ποίημα, άρχισα να σχεδιάζω τα χέρια των καπνεργατών, τα χέρια που πιάνουν μια παράνομη προκήρυξη, τα χέρια που πιάνουν το νήμα για να περάσουν σε κλωστή τον καπνό, τα χέρια που χτίσανε αυτά τα ανάκτορα.

Μπορεί τότε να ήταν δούλοι, ήταν όμως οι εργαζόμενοι εκείνης της εποχής, γιατί αυτοί ήταν που έχτισαν τα ανάκτορα.

Είναι ωραία λοιπόν μέσα σε αυτόν τον καταπληκτικό χώρο να μιλάμε γι' αυτά τα χέρια που χτίσανε αυτά τα θαύματα και να προσκυνάμε». Στη συνέχεια οι παρόντες καλλιτέχνες αναφέρθηκαν στα έργα τους, τι τους ενέπνευσε, τι θέλουν να εκφράσουν... Ενα σπασμένο ρολόι που δείχνει τη φθορά του χρόνου και των αξιών.

Μια απεργία και τους στρατιώτες που άφησαν τα όπλα και έτρεξαν στο πλευρό των εργατών.

Ενα εργοστάσιο όπου οι καταπιεσμένοι εργάτες καταλήγουν να γίνουν μηχανήματα.

Ενα γυναικείο νυφικό φουστάνι πάνω στο οποίο είναι κεντημένη η μάνα που θρηνεί τον νεκρό γιο.

Η μορφή της Αναστασίας Καρανικόλα να μας κοιτάει κατάματα, η πόρτα με τον νεκρό Τάσο Τούση που μοιάζει σαν ένα μνημείο, μια μορφή που μοιάζει να έρχεται από τον κόσμο των νεκρών αγωνιστών και απλώνει το χέρι σε ένα πάρα πολύ επιτακτικό κάλεσμα προς τον κόσμο των ζωντανών, του σήμερα.

Η καμπάνα που σηματοδοτούσε την αρχή και τη λήξη της βάρδιας στα εργοστάσια και ταυτόχρονα καλούσε τους εργάτες στις διαδηλώσεις, η καμπάνα που φυλακίστηκε, εμπνευσμένη από την πραγματική ιστορία της καμπάνας του Συνδικάτου Καπνεργατών Ξάνθης, που μαρτυρά στο σήμερα την επίθεση στο 8ωρο.

Τα χέρια που αντιπαραβάλλουν τη θέρμη με την τραχύτητα.

Τα πόδια της καπνεργάτριας με τα τσόκαρα, εμπνευσμένα από αφηγήσεις για την αντάρα που προκάλεσαν στο πέρασμά τους όταν κατέβηκαν μαζικά οι καπνεργάτριες στην απεργία, με τα τσόκαρα που φορούσαν στο εργοστάσιο.

Ενα κολάζ που συνδέει τον Μάη του '36 και τους εκτελεσθέντες της Πρωτομαγιάς του '44, που σκίζουν τη σύγχρονη πόλη της Θεσσαλονίκης.

Η φιγούρα της μάνας κυριαρχεί σε πολλά έργα, όπως και το στοιχείο της κόκκινης κλωστής που επαναλαμβάνεται σε πολλά σημεία μέσα στην έκθεση.

Η φωνή της μάνας έρχεται από το παρελθόν στο παρόν, πολλαπλασιάζεται, η κόκκινη κλωστή ενώνει τα γεγονότα του τότε με τα γεγονότα του σήμερα, και αποτελεί την κλωστή της συλλογικότητας και των αγώνων. «Ακούω τους δρόμους να μιλούν» Η εικαστική δράση ολοκληρώθηκε με την performance «Ακούω τους δρόμους να μιλούν», που βασίζεται σε πέντε γυναικείες φωνές και σε στίχους από τον «Επιτάφιο» του Γιάννη Ρίτσου, οι οποίοι συνυφαίνονται με αφηγήσεις, δημιουργώντας ένα πολυφωνικό αφήγημα γύρω από τις δραματικές στιγμές των απεργιών.

Τέσσερις γυναίκες κινούνται ανάμεσα στα έργα και στους επισκέπτες: Μια τυφλή μάνα που αναζητεί το παιδί της, μια καπνεργάτρια που βρέθηκε τυχαία στα γεγονότα, μια εργάτρια που συμμετέχει στην απεργία μαζί με τον σύζυγό της και μια νέα γυναίκα που ψάχνει τον αγαπημένο της.

Οι ιστορίες τους διασταυρώνονται και ενώνονται σε μια κοινή ανθρώπινη εμπειρία αγωνίας, απώλειας και αντίστασης.

Η διαδρομή τους καταλήγει σε μια εικαστική εγκατάσταση αποτελούμενη από μια στοίβα πεταμένων ρούχων, σύμβολο των νεκρών των εργατικών αγώνων.

Εκεί εμφανίζεται μια πέμπτη μορφή, μια χορεύτρια που λειτουργεί ως συλλογική ψυχή και ως ενσάρκωση της δύναμης που γεννιέται μέσα από τον φόβο, τον πόνο και την ανάγκη για ζωή.

Παράλληλα ο ποιητής απαγγέλλει στίχους από τον «Επιτάφιο», μετατρέποντας τον χώρο σε τόπο μνήμης και αναστοχασμού.

Στην εικαστική δράση συμμετέχουν: Θανάσης Βιζυηνός, χαράκτης, Κατερίνα Βλαντώνη, ζωγράφος, Αναστασία Καλτσή, γλύπτρια, Γιώργος Κιτσούκης, ζωγράφος, Ελένη Κλώνα, ζωγράφος, Χρύσα Κοφίνα, ζωγράφος, Κατερίνα Μπόλματη, σεναριογράφος - εκπαιδεύτρια θεατρικής γραφής, Ευπραξία Μπαντάζου, χαράκτρια, Αγγελική Παυλή, χαράκτρια, Γιάννης Πρώιος, ζωγράφος, Αγνή Στεφάνου, ποιήτρια, Χαράλαμπος Τουμπέκης, ζωγράφος, Στέλλα Τσομπάνη, φιλόλογος, Ελευθερία Χαλικιά, χορογράφος - χορεύτρια, Αντώνης Χρυσός, χαράκτης. https://www.902.gr/eidisi/politismos/424464/thessaloniki-eikastiki-drasi-tis-kallitehnikis-omadas-fireart-me-titlo

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους