Αξίζει να το διαβάσετε από το παντα εγκυρο Geopolitics & Daily News και τους εξαιρετικους Γιώτα Χουλιάρα και Alexandros NiKlan Τα δεδομενα ως εχουν και οχι οπως καποιοι φαντάζομται και...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τις ωρες αυτες ειναι σημαντικο να διατηρησουμε την σοβαροτητα και εγκυροτητα μας πέρα από γενικοτητες και ανακριβειες. «🎯S-400 για F-35: Το μεγάλο ανατολίτικο παζάρι και η «γκρίζα ζώνη» του Κόλπου Η γεωπολιτική σκακιέρα της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου δεν σταματά ποτέ να εκπλήσσει, επιβεβαιώνοντας πως στην περιοχή μας οι εξοπλισμοί δεν είναι απλώς αμυντικά εργαλεία, αλλά το απόλυτο διπλωματικό νόμισμα.

Οι πρόσφατες εξελίξεις γύρω από την πολύκροτη υπόθεση των ρωσικών #S400 και του αμερικανικού προγράμματος των #F35 φέρνουν στο φως ένα παρασκηνιακό θρίλερ μεγατόνων, με την Άγκυρα να επιχειρεί έναν ριψοκίνδυνο αλλά στρατηγικά υπολογισμένο ελιγμό.

Μετά το δημοσίευμα της εφημερίδας Hürriyet, η οποία λειτουργεί ως το απόλυτο φερέφωνο του Ερντογάν, και τις δηλώσεις του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ περί πρόθεσης άρσης των κυρώσεων #CAATSA, η προσοχή στρέφεται στη φόρμουλα που επεξεργάζεται το τουρκικό επιτελείο: τη μεταπώληση ή μεταφορά του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος σε τρίτη χώρα του Κόλπου, με το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) να φιγουράρουν ως οι βασικοί υποψήφιοι.

Πόσο εφικτό είναι όμως ένα τέτοιο σενάριο και ποιες είναι οι πραγματικές προϋποθέσεις και τα όρια αυτού του ιδιότυπου «real estate»; 📌Το νομικό και διπλωματικό μονοπάτι των ΗΠΑ Για την Ουάσιγκτον, η κόκκινη γραμμή ήταν ανέκαθεν ξεκάθαρη: οι S-400 δεν μπορούν να συνυπάρχουν στο ίδιο νατοϊκό περιβάλλον με τα stealth μαχητικά πέμπτης γενιάς F-35. Για να ξεκλειδώσει η επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα ή έστω η προμήθεια των αεροσκαφών, ο αμερικανικός νόμος CAATSA απαιτεί μια σαφή προϋπόθεση: ο Λευκός Οίκος πρέπει να πιστοποιήσει στο Κογκρέσο ότι η Άγκυρα δεν έχει πλέον στην κατοχή της το ρωσικό σύστημα.

Η μεταφορά σε μια τρίτη χώρα φαντάζει ως η ιδανική διέξοδος για τον Ερντογάν.

Στις διαβουλεύσεις της Άγκυρας με την Ουάσιγκτον, σενάρια όπως η «αποθήκευση εντός Τουρκίας» απορρίφθηκαν.

Οι πύραυλοι πρέπει να φύγουν φυσικά από το τουρκικό έδαφος.

Όμως, εδώ αρχίζουν τα μεγάλα παράδοξα. 📌Το «παράδοξο» του Κατάρ και το αδιέξοδο των F-35 στον Κόλπο Αν ο αγοραστής είναι το Κατάρ, βρισκόμαστε μπροστά σε μια τεράστια γεωπολιτική αντίφαση. Το Κατάρ φιλοξενεί τη βάση Al Udeid, τη μεγαλύτερη στρατιωτική εγκατάσταση των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και προκεχωρημένο αρχηγείο της USCENTCOM, με περίπου 10.000 Αμερικανούς στρατιώτες.

Η επιχειρησιακή ενεργοποίηση ρωσικών ραντάρ S-400 στην ίδια επικράτεια θα αποτελούσε εφιάλτη ασφαλείας για το Πεντάγωνο, καθώς τα ρωσικά συστήματα θα μπορούσαν να «διαβάζουν» τις συχνότητες των αμερικανικών δυνάμεων.

Για τον λόγο αυτό, η μοναδική «χρυσή τομή» που συζητείται είναι η «Φόρμουλα της Αποθήκης» (Storage Option). Το Κατάρ, λειτουργώντας ως ο μόνιμος οικονομικός πνεύμονας της ΄Αγκυρας, ενδέχεται να αγοράσει το σύστημα (αποζημιώνοντας το κόστος των 2,5 δισ. δολαρίων) αλλά να το διατηρήσει ανενεργό και συσκευασμένο (ίσως και να επιτρέψει σε Αμερικανούς αξιωματούχους να ρίξουν μια ματιά) Έτσι, η Τουρκία απαλλάσσεται από την κατοχή, οι ΗΠΑ εξαλείφουν τον κίνδυνο κατασκοπείας στην Al Udeid, και το Κατάρ προσφέρει μέγιστη βοήθεια στον Ερντογάν.

Από την άλλη πλευρά, αν εξεταστεί η περίπτωση των ΗΑΕ, τα πράγματα περιπλέκονται για το ίδιο το Άμπου Ντάμπι.

Η κατοχή των S-400 αποτελεί αυτόματο αποκλεισμό από την αγορά των F-35. Βέβαια, τα ΗΑΕ έχουν ήδη παγωμένες σχέσεις με το πρόγραμμα F-35 λόγω της χρήσης του κινεζικού δικτύου 5G της Huawei.

Αν επιλέξουν να πάρουν τους S-400, θα είναι μια συνειδητή απόφαση να δώσουν προτεραιότητα στην άμεση, αυτόνομη αεράμυνά τους, αποδεχόμενα ότι η πόρτα των αμερικανικών stealth μαχητικών κλείνει οριστικά. 📌Το Κρεμλίνο και το «βέτο» Κανένα από τα παραπάνω σενάρια δεν μπορεί να υλοποιηθεί μονομερώς.

Κάθε συμβόλαιο αγοράς προηγμένων ρωσικών όπλων περιλαμβάνει τη ρήτρα του Πιστοποιητικού Τελικού Χρήστη (End-User Certificate), η οποία απαγορεύει τη μεταβίβαση σε τρίτους χωρίς την έγγραφη έγκριση της Μόσχας. Η Ρωσία δεν πρόκειται να χαρίσει μια διπλωματική νίκη στις ΗΠΑ (την επιστροφή της Τουρκίας στο Δυτικό άρμα) χωρίς να λάβει βαριά ανταλλάγματα.

Η επίσημη αντίδραση του Κρεμλίνου διά στόματος του εκπροσώπου του, Ντμίτρι Πεσκόφ, επιβεβαιώνει τη σοβαρότητα της κατάστασης. Ο Πεσκόφ παραδέχθηκε ανοιχτά ότι υπάρχουν ενεργές επαφές με την τουρκική πλευρά, χαρακτηρίζοντας το θέμα «εξαιρετικά ευαίσθητο» και αποφεύγοντας να απαντήσει αν έχει δοθεί ήδη έγκριση.

Για να πει το «ναι» ο Βλαντιμίρ Πούτιν, το παζάρι περιλαμβάνει τρία επίπεδα ανταλλαγμάτων: ✅Γεωπολιτικά: Στρατηγικές υποχωρήσεις της Τουρκίας στη Συρία ή\\και τη Λιβύη, και διατήρηση των περιορισμών στην υποστήριξη προς την Ουκρανία. ✅Οικονομικά: Προτιμησιακές μακροπρόθεσμες εμπορικές συμφωνίες (φυσικό αέριο, πυρηνική ενέργεια) ή απευθείας οικονομική συμμετοχή της Ρωσίας στη νέα συμφωνία με τον Κόλπο. ✅Τεχνικά: Ρωσική συμμετοχή στη συντήρηση του συστήματος στον νέο χρήστη, ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα υπάρξει αμερικανική «αντίστροφη μηχανική» (reverse engineering). 📌Αντί Επιλόγου Η Τουρκία επιχειρεί να μετατρέψει μια στρατηγική αποτυχία (την αγορά που την πέταξε εκτός F-35) σε διπλωματικό θρίαμβο επιστροφής.

Ωστόσο, η άρση των κυρώσεων CAATSA δεν σημαίνει αυτόματη παράδοση των F-35. Με το Ισραήλ να εκφράζει ήδη έντονες αντιδράσεις και το Κογκρέσο να παραμένει καχύποπτο, ο Ερντογάν παίζει ένα από τα πιο σύνθετα χαρτιά της καριέρας του.

Το αν οι S-400 θα καταλήξουν τελικά σε κάποια ελεγχόμενη «αποθήκη» του Κόλπου εξαρτάται από το αν το τίμημα που θα προσφέρει η Άγκυρα στη Μόσχα θα είναι αρκετά μεγάλο για να εξαγοράσει τη ρωσική συναίνεση. Στο Geopolitics and Daily News θα συνεχίζουμε να παρακολουθούμε τις εξελίξεις.

Η εικόνα από την προσομείωση της πιθανής γεωπολιτικής συμφωνίας μέσω προγράμματος που έχει φτιάξει ο Αλέξανδρος Νίκλαν για την ομάδα μας. (🔗Το άρθρο με περισσότερες εικόνες από την προσομείωση δημοσιεύεται και στο site του Geopolitics & Daily News) Γιώτα Χουλιάρα Chief Editor Geopolitics Editorial Team”

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους