@christyiero Δεν θέλω να επιβάλω στο παιδί μου την πίστη. Θέλω απλώς να του τη γνωρίσω. Να του δείξω με το παράδειγμά μου, ότι υπάρχει ένας δρόμος γεμάτος αγάπη, ελπίδα και ειρήνη. Κι όταν μεγαλώσει, να είναι ελεύθερο να επιλέξει αν θα τον περπατήσει. Κάθε φορά που ερχόμαστε στην Ιερά Μονή Προφήτου Ηλία Αγίου Πνεύματος Σερρών , δεν αισθάνομαι ότι κάνω κάτι σπουδαίο. Απλώς θέλω να γεμίσω την παιδική του ηλικία με όμορφες εικόνες και εμπειρίες που, ίσως σήμερα να μην καταλαβαίνει, αλλά πιστεύω πως κάποτε θα αποκτήσουν νόημα. Στην αρχή τρέχει να δει τις κοτούλες, τα παγώνια και όλα τα ζωάκια. Γελάει, παίζει, χαίρεται τη φύση. Και μετά, τόσο απλά, ανάβουμε ένα κεράκι, κάνουμε τον σταυρό μας και λέμε μια μικρή προσευχή. Πολλοί πιστεύουν ότι τα παιδιά είναι πολύ μικρά για να καταλάβουν. Εγώ πιστεύω ότι η ψυχή τους καταλαβαίνει περισσότερα από όσα νομίζουμε. Ίσως να μη θυμούνται αργότερα κάθε επίσκεψη στο μοναστήρι. Όμως θα θυμούνται το συναίσθημα. Τη γαλήνη. Την ηρεμία. Την αγάπη που ένιωθαν χωρίς να μπορούν ακόμη να την περιγράψουν. Όπως μαθαίνουμε στα παιδιά μας να λένε ευχαριστώ,συγγνώμη και σ’ αγαπώ,έτσι θέλω να μάθουν ότι υπάρχει και η προσευχή. Όχι σαν υποχρέωση, αλλά σαν μια συζήτηση με τον Θεό. Ένα καταφύγιο, όπου μπορείς να πας στις χαρές σου για να ευχαριστήσεις και στις δυσκολίες σου για να πάρεις δύναμη. Ξέρω ότι δεν θα μπορώ πάντα να είμαι δίπλα του. Δεν θα μπορώ να του λύσω κάθε πρόβλημα, να του διώξω κάθε φόβο ή να του πάρω κάθε πόνο. Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη αγωνία κάθε γονιού. Αν όμως κάποια μέρα, όταν θα βρεθεί μόνος μπροστά σε μια δυσκολία, θυμηθεί να ανάψει ένα κεράκι, να κάνει τον σταυρό του και να πει Θεέ μου, βοήθησέ με,τότε θα νιώσω πως του έχω αφήσει κάτι που αξίζει περισσότερο από οτιδήποτε υλικό. Γιατί τα παιχνίδια θα παλιώσουν. Τα ρούχα θα μικρύνουν. Οι φωτογραφίες θα μείνουν ως αναμνήσεις. Η πίστη όμως, όταν φυτευτεί με αγάπη μέσα στην καρδιά ενός παιδιού, μπορεί να γίνει η δύναμη που θα το στηρίζει για όλη του τη ζωή. Και αυτή είναι η πιο μεγάλη μου προσευχή ως μητέρα. Να μην του αφήσω μόνο όμορφες αναμνήσεις, αλλά και έναν δρόμο που θα μπορεί πάντα να τον οδηγεί πίσω στο φως. #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν θέλω να επιβάλω στο παιδί μου την πίστη. Θέλω απλώς να του τη γνωρίσω.

Να του δείξω με το παράδειγμά μου, ότι υπάρχει ένας δρόμος γεμάτος αγάπη, ελπίδα και ειρήνη.

Κι όταν μεγαλώσει, να είναι ελεύθερο να επιλέξει αν θα τον περπατήσει.

Κάθε φορά που ερχόμαστε στην Ιερά Μονή Προφήτου Ηλία Αγίου Πνεύματος Σερρών , δεν αισθάνομαι ότι κάνω κάτι σπουδαίο.

Απλώς θέλω να γεμίσω την παιδική του ηλικία με όμορφες εικόνες και εμπειρίες που, ίσως σήμερα να μην καταλαβαίνει, αλλά πιστεύω πως κάποτε θα αποκτήσουν νόημα.

Στην αρχή τρέχει να δει τις κοτούλες, τα παγώνια και όλα τα ζωάκια.

Γελάει, παίζει, χαίρεται τη φύση.

Και μετά, τόσο απλά, ανάβουμε ένα κεράκι, κάνουμε τον σταυρό μας και λέμε μια μικρή προσευχή.

Πολλοί πιστεύουν ότι τα παιδιά είναι πολύ μικρά για να καταλάβουν.

Εγώ πιστεύω ότι η ψυχή τους καταλαβαίνει περισσότερα από όσα νομίζουμε.

Ίσως να μη θυμούνται αργότερα κάθε επίσκεψη στο μοναστήρι.

Όμως θα θυμούνται το συναίσθημα.

Τη γαλήνη.

Την ηρεμία.

Την αγάπη που ένιωθαν χωρίς να μπορούν ακόμη να την περιγράψουν.

Όπως μαθαίνουμε στα παιδιά μας να λένε ευχαριστώ,συγγνώμη και σ’ αγαπώ,έτσι θέλω να μάθουν ότι υπάρχει και η προσευχή.

Όχι σαν υποχρέωση, αλλά σαν μια συζήτηση με τον Θεό.

Ένα καταφύγιο, όπου μπορείς να πας στις χαρές σου για να ευχαριστήσεις και στις δυσκολίες σου για να πάρεις δύναμη.

Ξέρω ότι δεν θα μπορώ πάντα να είμαι δίπλα του.

Δεν θα μπορώ να του λύσω κάθε πρόβλημα, να του διώξω κάθε φόβο ή να του πάρω κάθε πόνο.

Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη αγωνία κάθε γονιού.

Αν όμως κάποια μέρα, όταν θα βρεθεί μόνος μπροστά σε μια δυσκολία, θυμηθεί να ανάψει ένα κεράκι, να κάνει τον σταυρό του και να πει Θεέ μου, βοήθησέ με,τότε θα νιώσω πως του έχω αφήσει κάτι που αξίζει περισσότερο από οτιδήποτε υλικό.

Γιατί τα παιχνίδια θα παλιώσουν.

Τα ρούχα θα μικρύνουν.

Οι φωτογραφίες θα μείνουν ως αναμνήσεις.

Η πίστη όμως, όταν φυτευτεί με αγάπη μέσα στην καρδιά ενός παιδιού, μπορεί να γίνει η δύναμη που θα το στηρίζει για όλη του τη ζωή.

Και αυτή είναι η πιο μεγάλη μου προσευχή ως μητέρα.

Να μην του αφήσω μόνο όμορφες αναμνήσεις, αλλά και έναν δρόμο που θα μπορεί πάντα να τον οδηγεί πίσω στο φως.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους