Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο ΘΑΥΜΑΤΟΠΟΙΟΣ ΤΟΥ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΥ ☀️ Το Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2022, σ’ ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε στα "Νέα" υπό τον ιλαρό τίτλο «Ο Πόντιος Πιλάτος στη Μονή Πετράκη», διακοσμημένο με την αγαπημένη φωτογραφία του ιερέα Δημητρίου Λουπασάκη, εκείνη όπου υψώνει τα χέρια του προς τον ουρανό, εν είδει παραγγελιάς ή ικεσίας, συνόψισα και σχολίασα όσα διαδραματίστηκαν το μακρύ καυτό καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, με ολίγη από φθινόπωρο.

Δεν ήταν εύκολο.

Οι κίτρινες φυλλάδες και οι θρησκευτικοί ιστότοποι, με σημαιοφόρο τον Ανδρέα Καραγιάννη στο Ekklisia On Line, με παρουσίαζαν ως μετενσάρκωση του Ιαβέρη στους "Αθλίους" επί τα χείρω, έναν άσπλαχνο και άθεο Ιαβέρη που καταδίωκε εμμονικά τον αθώο κι ευλαβή παπα-Δημήτρη ως alter ego του Γιάννη Αγιάννη, ζητούσε την κεφαλή του επί πίνακι και πίεζε φορτικά την Ιερά Σύνοδο για να τον καρατομήσει.

Όχι μονάχα δεν μου άρεσε ο ρόλος του Ιαβέρη (ο Ουγκώ τον «αυτοκτονεί» στο τέλος) αλλά το θεωρούσα κι εντελώς ανήθικο να τον οικειοποιηθώ.

Ο ρόλος του Ιαβέρη ανήκε δικαιωματικά στον μητροπολίτη Αργολίδας Νεκτάριο.

Την ίδια ημέρα που μίλησε στον Βασίλη Ζώη και πρότεινε την «καθαίρεση» του παπα-Δημήτρη, έδωσε και συνέντευξη Τύπου στα τοπικά ΜΜΕ της Πελοποννήσου, όπου ουσιαστικά επανέλαβε τις μομφές του για τον εφημέριο των Αγίων Ισιδώρων του Λυκαβηττού προσθέτοντας με έμφαση ότι οι αυτόκλητοι «γκουρού» τύπου Λουπασάκη «απαιτούν απόλυτη πειθαρχία», «ακόμη και πολύ μορφωμένοι άνθρωποι μπροστά τους μεταμορφώνονται σε κουταβάκια», «έχουν δόντι από ψηλά»… Τέσσερις ημέρες αργότερα, από την πανελλαδική πλέον τηλεοπτική συχνότητα του Alpha, στην εκπομπή της Κατερίνας Καινούργιου, όχι μονάχα δεν προσπάθησε να σβήσει τη φωτιά που άναψε ο ίδιος, αλλά την αναμόχλευσε με την πιο σοβαρή έως τότε δημόσια αποκάλυψη.

Στο διπλανό του παράθυρο είχε τον Ανδρέα Καραγιάννη που θα αναλάμβανε έκτοτε χρέη άτυπου «συνηγόρου» του Λουπασάκη με ιδιαίτερο ζήλο –θα έφθανε μάλιστα κατόπιν στο ευτράπελο σημείο να στηθεί έξω από τον «κλειδωμένο» ναό του Λυκαβηττού, εκμυστηρευόμενος στην κάμερα του κινητού του ότι δεν πρόκειται να το κουνήσει από εκεί μέχρις ότου ο παπα-Δημήτρης «επιστρέψει». Δεδομένου ότι σήμερα, δυο χρόνια αργότερα, ο παπα-Δημήτρης δεν έχει «επιστρέψει» (ούτε διαφαίνεται κάτι τέτοιο στον ορίζοντα) και ο διαχειριστής του Ekklisia On Line δεν έκλεισε έξω από το ναό ούτε δίωρο, μπορούμε να το πιστώσουμε και αυτό στα συνηθισμένα επικοινωνιακά του καραγκιοζιλίκια. «Κατ’ αρχήν», δηλώνει φορτσάτος ο Καραγιάννης, «θέλω να ζητήσω την ευλογία του σεβασμιοτάτου• έχει την αγάπη μας και τον σεβασμό μας.

Δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να μπω εγώ σε οποιαδήποτε αντιπαράθεση με τον άγιο Αργολίδος.

Εγώ κατανοώ πλήρως και σέβομαι απόλυτα αυτά που ακούγονται.

Η υπερπροβολή σε οτιδήποτε δεν κάνει καλό και δεν συνάδει με την Εκκλησία –αυτό είναι γεγονός.

Απλά, για την υπερπροβολή δεν έχει ευθύνη ο τάδε ναός…». «Αυτό που λέω κι εγώ, δηλαδή», παρεμβάλλεται η Καινούργιου. «Το γεγονός», συνεχίζει ο Καραγιάννης, «ότι πολλά ΜΜΕ τρέχουν ή τρέχουμε εκεί, επειδή ξέρουμε ότι αυτό το θέμα “πουλάει” –και όντως “πουλάει”- γιατί συμβαίνουν πράγματα τα οποία οι άνθρωποι τα καταμαρτυρούνε, αυτό όντως σαν πρακτική στην Εκκλησία είναι κάτι που δεν… -είναι, αν θέλετε, ένας νεωτερισμός, δεν συμφωνούν όλοι με αυτό.

Άλλο αυτό και άλλο ότι συντελείται απάτη». «Κύριε Καραγιάννη, θα σας απαντήσω», παίρνει τον λόγο ο μητροπολίτης Αργολίδας. «Αυτές τις ημέρες έχω δεχτεί πάρα πολλά τηλέφωνα και e-mails από αγνώστους ανθρώπους, οι οποίοι μιλούν για τα αντίθετα… Με πήραν άνθρωποι από την Αμερική, από την Ευρώπη –έχω και τα ονόματά τους, έτσι; Με πήραν από τη Θεσσαλονίκη και μου είπαν ότι “είχαμε άρρωστο παιδί, σταματήσαμε τη θεραπεία στο νοσοκομείο και κατεβήκαμε στους Αγίους Ισιδώρους και το παιδί πέθανε επειδή επιδεινώθηκε η κατάστασή του”…». «Α, έχετε καταγγελίες, δηλαδή», σχολιάζει η Κατερίνα. «Βεβαίως έχουμε», επιμένει ο Νεκτάριος. «Ακούω και την άλλη πλευρά.

Εχτές, στην εκπομπή σας, ο κύριος Ανδρέας Μικρούτσικος ανέφερε κάτι, το οποίο εμένα με συγκλόνισε.

Θυμάστε τι γινόταν με την αγία Αθανασία του Αιγάλεω; Τι κόσμος πήγαινε; Ακόμη και μορφωμένοι άνθρωποι…». «Ακριβώς», συμφωνεί ο Μικρούτσικος από το πάνελ• «και το προχώρησα, σεβασμιότατε, και στο Νερό του Καματερού, το έκανα πιο κοινωνικό… Η ανάγκη του κόσμου δημιουργεί αυτά τα ρεύματα, αλλά εδώ έχουμε από βιοτεχνία μέχρι βιομηχανία “θαυμάτων” κι έχετε απόλυτο δίκιο να το καυτηριάζετε.

Δεν γίνονται τα θαύματα κατόπιν παραγγελίας.

Κι εδώ έχουμε ουρές που περιμένουν το θαύμα τους και το επικυρώνουν με τον Χι, Ψι τρόπο». Ο Νεκτάριος κλείνει τη σύνδεσή του στην εκπομπή με ανοιχτή παραίνεση προς τους δημοσιογράφους να «ρωτήσουν για το παρελθόν του πατρός Δημητρίου στα Χανιά και στην Πάρο». Σε όλους τους δυνατούς τόνους και με όλους τους δυνατούς τρόπους, ο μητροπολίτης Αργολίδας βροντοφωνάζει, όπως ο πιτσιρίκος στο αγαπημένο μου παραμύθι: «Ο βασιλιάς είναι γυμνός!». Μονάχα που ο βασιλιάς δεν γδύθηκε εκείνη την ημέρα, εκείνη την εβδομάδα ή εκείνο τον μήνα.

Ο βασιλιάς περιφερόταν γυμνός επί χρόνια.

Όχι μόνο δεν κάλυπτε τη γύμνια του μ’ ένα φύλλο συκής έστω, μα την μόστραρε επιδεικτικά φάτσα φόρα.

Οι κίτρινες φυλλάδες, όσες θα επιχειρήσουν κατόπιν το «στρίβειν δια του αρραβώνος» και θα αναρωτηθούν υποκριτικά εάν ο Λουπασάκης είναι συκοφαντημένος άγιος εν αναμονή ή ένας από τους πιο αδίστακτους απατεώνες, διαλαλούσαν τότε τα «θαύματά» του με πηχυαίους τίτλους στα πρωτοσέλιδα: ΤΥΦΛΟ ΠΑΙΔΙ ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ (Star), ΠΑΡΑΠΛΗΓΙΚΟ ΠΑΙΔΙ ΠΕΤΑΞΕ ΤΙΣ ΠΑΤΕΡΙΤΣΕΣ (Ελεύθερη Ώρα), ΣΗΚΩ ΚΑΙ ΠΕΡΠΑΤΑ! (Espresso)… Ακόμη και στις 15 Σεπτεμβρίου, όταν σχεδόν τα πάντα είχαν αποκαλυφθεί, τα ίδια ταμπλόιντ αποθέωναν τον κόσμο που, μετά από κάλεσμα των πραιτοριανών του παπα-Δημήτρη, είχε τρέξει στους Αγίους Ισιδώρους για συμπαράσταση: ΙΔΟΥ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥΣ! – ΛΑΟΘΑΛΑΣΣΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ (Ελεύθερη Ώρα), ΠΑΤΕΙΣ ΜΕ ΠΑΤΩ ΣΕ ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΙΣΙΔΩΡΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΣΤΑΥΡΟ (Espresso), ΛΑΟΘΑΛΑΣΣΑ ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΤΩΝ ΚΟΣΜΙΚΩΝ (Star)… Υπό τον τίτλο «Η λαοθάλασσα των λωτοφάγων» σχολίαζα βαρύθυμα την ίδια ημέρα στο Facebook: « Όταν βλέπουμε σήμερα πρωτοσέλιδα ηλικίας μισού και βάλε αιώνα, είτε για την Αγία Αθανασία του Αιγάλεω είτε για το Νερό του Καματερού, μένουμε εμβρόντητοι με τον διανοητικό πρωτογονισμό που μάστιζε κάποτε τους συμπατριώτες μας.

Και όμως.

Αυτά εδώ τα πρωτοσέλιδα είναι ΣΗΜΕΡΙΝΑ.

Στην ούγια γράφουν: “15 Σεπτεμβρίου 2022”. Ας το θυμούνται και σε μισόν αιώνα από σήμερα τα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, όταν θα καμώνονται ότι έχουν λησμονήσει το δικό τους μερτικό στο “ξέπλυμα” της απάτης Λουπασάκη και θα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για το εθνικό μας... πνευματικό επίπεδο.

Τα ίδια έκαναν τότε.

Τα ίδια κάνουν και τώρα. Καλημέρα». Ποιο ήταν το μυστικό της μαγικής συνταγής; Δεν ήταν τόσο ένα μυστικό, όσο ένας συνδυασμός μυστικών. «Δεν έτυχε• πέτυχε», όπως έλεγε και η παλιά διαφήμιση.

Πρώτα απ’ όλα; Η τοποθεσία.

Θα έχετε ακούσει τον ισχυρισμό πως η θρησκεία που θα ακολουθήσεις είναι πρωτίστως ζήτημα γεωγραφίας: εάν γεννηθείς στο Διδυμότειχο, έχεις ισχυρές πιθανότητες να γίνεις χριστιανός ορθόδοξος• λίγες εκατοντάδες μέτρα ανατολικότερα, έχεις εξίσου ισχυρές πιθανότητες να γίνεις μουσουλμάνος, με την ίδια ακλόνητη βεβαιότητα ότι το δικό σου θρήσκευμα είναι το «σωστό» και όλων των υπολοίπων το «λάθος». «Η πατρίδα σου είναι η καλύτερη του κόσμου», το είπε με άλλα λόγια ο Μπερνάρ Σω, «επειδή εσύ γεννήθηκες εκεί». Το ίδιο ισχύει για τη θρησκεία.

Απλά πράγματα, νοικοκυρεμένα.

Όταν η "Star" χαρακτήριζε πρωτοσέλιδα τους Αγίους Ισιδώρους ως τον «ναό των κοσμικών», γνώριζε πολύ καλά για ποιο πράγμα μιλούσε (τα «κοσμικά», άλλωστε, ήταν πάντοτε το δυνατό της σημείο: τα ξέκωλα και τα θυμιατά πηγαίνουν αγκαζέ στην καθημερινή της θεματολογία). Ο «ναός των κοσμικών» βρισκόταν στη «γειτονιά των κοσμικών», ένα τσιγάρο δρόμο από το Κολωνάκι και την ίδια την κατοικία του πρωθυπουργού.

Η πρώτη σοβαρή αντίρρηση είναι πως, ακόμη και αν οι Άγιοι Ισίδωροι ήταν «ο ναός των κοσμικών», κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε ανέκαθεν• πριν από την έλευση –την απόσπαση, για την ακρίβεια- του Λουπασάκη, οι Άγιοι Ισίδωροι μαράζωναν, ξεχασμένοι από τον Θεό τους.

Αυτό ήταν και το πιο συγκινησιακά φορτισμένο επιχείρημα του παπα-Δημήτρη, όταν τον ρωτούσαν γιατί ήταν τόσο σημαντικό να μην το κουνήσει από τον Λυκαβηττό: εκείνος «έφτιαξε» τους Αγίους Ισιδώρους, εκείνος τους «ανέστησε» -εκείνος «έστρωσε τη δουλειά», όπως θα λέγαμε εμείς οι κυνικοί. Σύμφωνοι.

Εάν είχε «αναστήσει» όμως έναν άλλο ναό –στα Σούρμενα, ας πούμε ή στη Μαλακάσα- η ιστορία θα είχε εξελιχτεί διαφορετικά, όπως διαφορετικά εξελίχτηκε και μετά την «εξορία» του ίδιου στα Χανιά.

Μπορούμε λοιπόν να τα βρούμε κάπου στη μέση.

Το καλό φιλέτο χρειαζόταν και τον ικανό γευσιγνώστη.

Τι είδους «κοσμικοί» ήταν οι «κοσμικοί» του Λουπασάκη; Δεν ήταν, σίγουρα, αυτό που θα λέγαμε: «άνθρωποι της Εκκλησίας». Δεν ήταν ούτε οι παραδοσιακοί «αμηνίτες», εκείνοι που υπογράφουν «αμήν» κάτω από οιαδήποτε ανάρτηση του Ekklisia On Line, ακόμη και κάτω από ενσταντανέ με πεντανόστιμες φανουρόπιτες.

Οι «κοσμικοί» του παπα-Δημήτρη μπορεί να άναβαν κερί κάθε Χριστούγεννα, κάθε Πάσχα ή σπανιότερα και το βιογραφικό τους σημείωμα να μην κοσμούσαν πολλές θεάρεστες πράξεις, αλλά είχαν πλήρη συνείδηση ότι θα το ενίσχυε σημαντικά μια γονυκλισία, ιδίως μπροστά στις κάμερες.

Τέτοιοι ήταν κυρίως οι δευτεροκλασάτοι «κοσμικοί» πολιτευτές, όπως ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος ή η Αφροδίτη Λατινοπούλου (πριν εκλεγεί στην ευρωβουλή), αλλά και οι πρωτοκλασάτοι: εκεί παντρεύτηκε ο υπουργός Βασίλης Κικίλιας την αγαπημένη του Τζένη Μπαλατσινού, από εκεί πέρασε για ένα φωτογραφικό στιγμιότυπο με τον Λουπασάκη και το ίδιο το πρωθυπουργικό ζεύγος, ο Κυριάκος με τη Μαρέβα.

Χάριν των υψηλά ιστάμενων φίλων του, ο παπα-Δημήτρης έπαιζε κι εκτός έδρας: αλησμόνητη έχει μείνει η επίσκεψή του στο Πεντάγωνο, στις 3 Ιουλίου του 2020, όπου τον υποδέχτηκε παρουσιάζοντας όπλα τιμητικό στρατιωτικό άγημα και προσκύνησε τον «θαυματουργό» Τίμιο Σταυρό του ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος, παρέα με σύσσωμη την ηγεσία του στρατεύματος.

Κανένας εν ενεργεία πολιτικός δεν έλεγε όχι για ένα ενσταντανέ με τον Λουπασάκη.

Υπάρχει όμως μια αξιοπρόσεκτη ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στους «κοσμικούς» πολιτικούς και τους υπόλοιπους «κοσμικούς» που στήριξαν με θέρμη τον εφημέριο των Αγίων Ισιδώρων: εάν οι πρώτοι το έκαναν προκειμένου να ενισχύσουν το προσωπικό τους προφίλ, οι δεύτεροι εκ των πραγμάτων ενίσχυσαν το προφίλ του Λουπασάκη.

Με τη δική τους έξωθεν καλή μαρτυρία έδωσαν την ευκαιρία στον παπα-Δημήτρη να εκτείνει την επιρροή του πολύ πέραν εκείνων που επισκέπτονταν το εκκλησάκι του στον Λυκαβηττό.

Καλλιτεχνίζοντες και καλλιτέχνες, όπως ο Ντάνος, κατά κόσμον Γιώργος Αγγελόπουλος, τροπαιούχος του «Survivor» και κατοπινός συγγραφέας (για την ακρίβεια, εκφωνητής) ενός αυτοβιογραφικού πονήματος που εκμαίευσε μετά την εμβριθή μελέτη άλλων 8 (ολογράφως: οκτώ) βιβλίων στη ζωή του, ο τραγουδιστής και ηθοποιός Πάνος Μουζουράκης, οι επίσης ηθοποιοί Μαρία Σολωμού και Ντορέττα Παπαδημητρίου, τόσοι άλλοι, καλλιέργησαν και διέδωσαν ένα priest friendly προφίλ για τον Λουπασάκη, ένα ιχνογράφημα ελάχιστα ή και καθόλου διαφορετικό από την απίστευτη «αγιογραφία» που υπέγραφε προς τα τέλη Οκτωβρίου του 2022 στο "Πρώτο Θέμα" ο δημοσιογράφος Δημήτρης Παγαδάκης: «Γλυκύς, απλός, ενσυναίσθητος άνθρωπος, με λευκά μαλλιά και γένια, ντυμένος με ένα λιτό μαύρο ζωστικό και καλπάκι στο κεφάλι, αεικίνητος, μετακινούνταν με πλατύ χαμόγελο, ανοιχτή εγκαρδιότητα, αλλά και κάποια θλίψη στα μάτια, προς όποιον τον προσέγγιζε.

Ευφραδής, αλλά χαμηλών τόνων, σεβάσμιος αλλά προσιτός, με αίσθηση του χιούμορ ζωγράφιζε αδρά το προφίλ του μετριοπαθούς λαϊκού κληρικού που διάγει ενάρετο χριστιανικό βίο.

Ενός ιερέα που όταν τονίζει δημοσίως “είμαι καθαρός, δεν έχω λερώσει το ράσο”, εκφράζει την ακλόνητη πεποίθησή του ότι ποτέ του δεν έκλεψε, δεν πόρνεψε, δεν μοίχευσε, δεν ψευδομαρτύρησε». Μπορούμε λοιπόν με βεβαιότητα να πούμε ότι ο Λουπασάκης ήταν ο πρώτος ρασοφόρος που άπλωσε το χέρι του στο επικοινωνιακό μέλι (θα ακολουθήσουν φυσικά πολλοί, ιδίως κατά τη δημόσια συζήτηση για τον πολιτικό γάμο των ομόφυλων ζευγαριών), καθώς και ο πρώτος ρασοφόρος που πληρούσε τις προδιαγραφές «τηλεοπτικού σταρ»• ακόμη και οι κατοπινές «διώξεις» που υπέστη από την επίσημη Εκκλησία, θα διευκολύνουν την ένταξή του στη χορεία του Μάξιμου του Γραικού, του αγίου Νεκταρίου και όλων όσων «υπέφεραν» από το σινάφι τους, αλλά τελικά «δικαιώθηκαν». Επί εβδομάδες ο Καραγιάννης ωρυόταν στο Ekklisia On Line πως ύστερα από λίγα χρόνια, όταν όλους εμάς τους «διώκτες» του θα μας έχουν λησμονήσει οι πάντες, ο παπα-Δημήτρης θα κατατάσσεται μεταξύ των αγίων της Εκκλησίας μας.

Και ξέρετε κάτι; Με δεδομένο το ιστορικό των περισσότερων αγίων, καθώς και το γεγονός ότι στην υπέροχη πατρίδα μας γιορτάζουμε καθημερινά την Ημέρα της Μαρμότας, ο Καραγιάννης μάλλον θα επαληθευτεί.

Δεν είναι αλήθεια όμως (για την ακρίβεια, είναι ένα από εκείνα τα τερατώδη ψέματα που πολύ θα έκανε γούστο ο Γιόζεφ Γκέμπελς) ότι ο Λουπασάκης κρατούσε πάντοτε χαμηλό προφίλ κι έκανε τα «θαύματά» του εν κρυπτώ και παραβύστω.

Μπορεί τα ΜΜΕ να έτρεξαν στον Λυκαβηττό μόλις αντιλήφθηκαν ότι εκεί πάνω υπάρχει ένα θέμα που «πουλάει», όπως παραδέχτηκε ο Καραγιάννης στην εκπομπή της Καινούργιου, αλλά και ο παπα-Δημήτρης έκανε τα αδύνατα δυνατά προκειμένου να το αντιληφθούν μια ώρα αρχύτερα. Οι Άγιοι Ισίδωροι επί Λουπασάκη εξέδιδαν το δικό τους ενημερωτικό έντυπο και, κυρίως, είχαν το δικό τους κανάλι στο YouTube• διαλαλούσαν την πραμάτειά τους με τη στεντόρεια φωνή γυρολόγου στο παζάρι.

Υπό μία έννοια, έδωσε ο ίδιος ο εφημέριος το σχοινί στους «διώκτες» του για να τον κρεμάσουν.

Εάν κάποιοι από τους ρασοφόρους «διώκτες» του Λουπασάκη περιέπεσαν στο κατά σειράν δεύτερο από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα που περιγράφει ο Δάντης στη "Θεία Κωμωδία", ο παπα-Δημήτρης περιέπεσε στο κατά σειράν πρώτο: εκείνοι στη ζηλοφθονία, εκείνος στην αλαζονεία.

Τα άλλα πέντε –οργή, οκνηρία, απληστία, λαιμαργία, λαγνεία- μάλλον τα μοιράστηκαν ακριβοδίκαια.

------------------------------------------------------------------------- Πέτρος Τατσόπουλος "Το Παιδί του Διαβόλου" (Μεταίχμιο, 2024)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους