Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η μοναχική βόλτα έχει μια διαφορετική γοητεία. ​Ο χρόνος που περνάς με τον εαυτό σου και τη μοτοσυκλέτα σου στο βουνό είναι ιδιαίτερα μοναδικός και άκρως αναζωογονητικός. ​Σήμερα έφυγα νωρίς από Ηράκλειο.

Από τον Κρουσώνα ανέβηκα στο οροπέδιο Νίδα και από εκεί συνέχισα προς τα Βορίζια.

Άγρια, επιβλητικά βουνά και προγονική ατμόσφαιρα. ​Εκεί, μακριά από τον "πολιτισμό", νομίζω βρίσκεται ο πραγματικός πολιτισμός. ​Όλα στη θέση τους, τακτοποιημένα.

Όλα με τον ρόλο και τον σκοπό τους.

Οι μέλισσες συλλέγουν γύρη.

Τα τζιτζίκια απολαμβάνουν το ένα και μοναδικό καλοκαίρι της ζωής τους.

Οι πεταλούδες ερωτοτροπούν και ομορφαίνουν με χρώματα την φύση.

Τα πλάσματα της ημέρας αναζητούν τροφή και νερό, και τα πλάσματα της νύχτας ξεκουράζονται και περιμένουν να έρθει η σειρά τους. ​Όταν σβήνεις τον κινητήρα εκεί ψηλά, δεν ακούς, δεν βλέπεις αυτοκίνητα, υποκρισία και ξύλινα πρόσωπα.

Δεν υπάρχουν τίτλοι, αλαζονία, ματαιοδοξία και ανοησίες. ​Το σπουργίτι δεν παριστάνει τον αετό.

Το σπουργίτι ξέρει πως είναι σπουργίτι και, ξέρετε... δεν έχει πρόβλημα με αυτό.

Ούτε που το σκέφτεται. ​Οι μοναχικές βόλτες και το βουνό, με κάποιο τρόπο, ισορροπούν και τακτοποιούν και τις δικές μου σκέψεις, και καταλαβαίνω πως... ούτε εγώ είμαι σπουργίτι αλλά ούτε και αετός, και, ξέρετε... και εγώ είμαι εντάξει με αυτό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους