Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Μάριος Χάκκας (Γεννήθηκε σαν σημερα 1931 - 5 Ιουλίου -- 1972 ήταν Έλληνας λογοτέχνης.

Εξαιτίας των πολιτικών του φρονημάτων υπέστη διώξεις, ιδιαίτερα κατά τη δικτατορία των συνταγματαρχών. Ο Χάκκας καθιερώθηκε ως δημιουργός με τη συλλογή διηγημάτων «Ο Μπιντές και άλλες ιστορίες» (1970), ένα είδος θραυσματικής αυτοβιογραφίας του συγγραφέα, που σε αρκετά σημεία φλερτάρει με τον υπερρεαλισμό.

Χωρίς τον Μπιντέ και το Κοινόβιο σήμερα δεν θα μιλούσαμε εδώ ή όπου αλλού για τον Χάκκα.

Με το Όμορφο καλοκαίρι, ποιήματα (1965), τον Τυφεκιοφόρο του εχθρού και την Ενοχή (1971, τρία μονόπρακτα, γραμμένα το 1966 τα δύο πρώτα και το 1970 το τρίτο), θα εξασφάλιζε ασφαλώς δυο-τρεις παραγράφους σε μια ιστορία της μεταπολεμικής λογοτεχνίας, αλλά δεν θα ήταν δυνατόν να γίνεται λόγος για το έργο του Χάκκα.

Τώρα όμως τα πράγματα είναι ολότελα διαφορετικά· με τα δυο αυτά βιβλία συγκροτείται έργο, έργο που θα μείνει, λίγο αλλά γερό, ένα έργο που κατέχει την ολοδική του θέση στη χρυσή αλυσίδα της νεοελληνικής διηγηματογραφίας Όσον αφορά τη θεματολογία του, ο Χάκκας, όπως έπραξαν και άλλοι αριστεροί συγγραφείς της ίδιας εποχής (Τσίρκας, Αλεξάνδρου κ.ά.), ασκεί κριτική όχι στον πυρήνα της μαρξιστικής θεωρίας, αλλά στο δογματισμό των στελεχών και του κομματικού μηχανισμού. (Στο πρώτο σχόλιο απόσπασμα από την "Τοιχογραφία "στο μοναστήρι της Καισαριανής.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους