Βλέπω τον αγώνα που γίνεται να περιοριστεί η ζημιά για την Καρυστιανού. Καταλαβαίνω. Ήταν δυνατό χτύπημα. Ίσως είναι και το τέλος του εγχειρήματος. Εστιάζουν στο γεγονός ότι η αγορά του (μικρού...
Βλέπω τον αγώνα που γίνεται να περιοριστεί η ζημιά για την Καρυστιανού. Καταλαβαίνω.
Ήταν δυνατό χτύπημα.
Ίσως είναι και το τέλος του εγχειρήματος.
Εστιάζουν στο γεγονός ότι η αγορά του (μικρού) διαμερίσματος έγινε εν αγνοία της ή ότι έγινε με ενέργεια του συνεργάτη της ή ότι η Εταιρεία δεν λειτούργησε ποτέ κλπ, κλπ.
Αποσιωπούν ότι η ουσία του ζητήματος δεν είναι ότι η Εταιρεία της κυρίας αγόρασε κοψοχρονιά ένα διαμέρισμα Ινδών μεταναστών (με παιδιά), μιας οικογένειας που, προφανώς, βρέθηκε στο δρόμο.
Η ουσία (και η πολιτική αξία του γεγονότος) έγκειται στο γεγονός ότι από το 2022 η κυρία είναι μέτοχος σε μια Εταιρεία που ιδρύθηκε για να κάνει ΑΥΤΗ τη δουλειά: Ν' αγοράζει σπίτια, οι ιδιοκτήτες των οποίων δεν κατάφεραν ν' αποπληρώσουν στις Τράπεζες.
Ότι αυτή τη δουλειά έκαναν τόσα χρόνια ένα σωρό άλλοι βουλευτές, δεν μετριάζει το κακό.
Θυμίζω ότι η Καρυστιανού (σύμφωνα με τις διακηρύξεις της) ίδρυσε κόμμα για να πατάξει αυτήν ακριβώς την αδικία.
Δεν πρόλαβε να κάνει όσα έκαναν αυτοί, αλλά, ως γνωστόν, το “ολίγον έγκυος” δεν ισχύει.
Θα το έκανε, αν δεν την τσάκωναν.
Υποτίμησε πολύ το σύστημα που καταγγέλλει.
Το σύνθημά της σ' εκείνη την παλλαϊκή διαδήλωση της 28ης Φεβρουαρίου 2025 ήταν ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
Το θυμάστε; “Ποια δικαιοσύνη;”, ρώτησα εκείνες τις ημέρες έναν φίλο που πίναμε καφέ κάπου στην πλατεία.
Δεν θα σημειώσω την απάντηση που μου έδωσε, θα την κρατήσω για την ιερή κουβέντα μας.
Μένω στο γεγονός ότι - έτσι κι αλλιώς - ήταν η Δικαιοσύνη που απαιτούσαν δύο εκατομμύρια διαδηλωτές.
Για να συνοψίσω: Η Καρυστιανού είναι η πιο μεγάλη χυλόπιτα που έφαγε η αριστερά στη μεταπολίτευση, το πιο μεγάλο φιάσκο της.
Αυτό καταμαρτυρά την σάπια πολιτική της ανάλυση.
Δεν είναι άνευ αξίας να μελετήσουμε τον αντιμητσοτακισμό που τους τύφλωσε. “Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα”, χρεοκόπησε.
Κι όμως... Παρά τη χυλόπιτα, τα κόμματα και τα κομματίδια του “δημοκρατικού τόξου” επιμένουν στο ίδιο μοτίβο, “σφυρίζουν κλέφτικα”. “Εμείς την πονεμένη μάνα τιμήσαμε”, λένε.
Σώπα καλέ... Εμείς οι άλλοι δεν ξέρουμε να τιμούμε τις πονεμένες μάνες, ε; Θα μας δείξετε εσείς πώς γίνεται... Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί... ...
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους