Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΣΥΝΝΕΦΑ ΚΑΡΑΒΙΑ Αν θέλεις να σκοτώσεις τις σκιές, μονάχα φώτισέ τες.

Θυμήσου τον Ιούλη στο νησί.

Καράβια τα σύννεφα, ακουμπούσαν στο λευκό φόρεμα της θάλασσας και μεγάλωναν, λίγο πριν το ταξίδι τους στο άγνωστο.

Κι εσύ αποχαιρετούσες εκείνες τις αχνές σκιές, φανταστικούς ταξιδιώτες, χωρίς βαλίτσες και αποσκευές.

Γύρω μας ηλιοκαμένα κορμιά γυμνά, πλημμυρισμένα φως, που ο άνεμος τα χάιδευε σαν βουβός στεναγμός.

Έσκυβα πάνω σου τρυφερά, μα δεν μπορούσα να σε αγγίξω.

Σαν νερό γλιστρούσες ανάμεσα στα δάχτυλά μου και χανόσουν, με το βλέμμα καρφωμένο στα πλοία των σύννεφων.

Δανείστηκα αμούστακου ναύτη τα μάτια κι αλμυρό δάκρυ απ´τη θάλασσα, να κλάψω στου πάθους τ’ ανοιχτά.

Ένα σμάρι μελισσών, λίγο πιο πέρα, κρατούσε τον ρυθμό του λυγμού μου - μια εσωτερική παλίρροια. Σ.Σ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους