Original Post

Πλήρες Κείμενο:

✝ 06 ΙΟΥΛΙΟΥ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ GORETTI, ΠΑΡΘΕΝΟΜΑΡΤΥΡΟΣ Γεννήθηκε στο Corinaldo της Αγκώνας Ιταλίας, στις 16 Οκτωβρίου 1890.

Ανήκε σε πολύ φτωχή οικογένεια.

Ο πατέρας της ήταν εργάτης και η μητέρα της, εκτός από το σπίτι, εργαζόταν και εκείνη για να συντηρήσουν τα έξι μικρά παιδιά τους.

Κάποια στιγμή αναγκάζονται να μεταναστεύσουν στις πεδιάδες της ρωμαϊκής Campania κοντά στη Ρώμη, περιοχή του Nettuno.

Εκείνη την εποχή, αυτές οι περιοχές τις μάστιζε η ελονοσία.

Εδώ η οικογένεια Goretti αναγκάζεται να συστεγαστεί με μία άλλη οικογένεια, του Giovanni Serenelli, χήρου με τρεις γιους. Η Μαρία εκείνη την εποχή ήταν 7 χρονών.

Ο πατέρας χτυπημένος από ελονοσία, δεν μπορεί να εργάζεται όσο χρειάζεται.

Η καλή σύντροφος του συμπληρώνει το κενό. και όταν ο πατέρας της Luigi, σε ηλικία 41 ετών, προσβάλλεται τελείως από την εξουσία, τα πράγματα χειροτερεύουν ακόμη περισσότερο για την οικογένεια Goretti.

Η γενναία μάνα, πριν βρει το χρόνο να κλάψει το σύντροφό της, παίρνει στα χέρια της την εργασία του και μαζί με τα μικρά παιδιά της, αγωνίζεται για το ψωμί και το ενοίκιο. Οι Serenelli αρχίζουν τώρα να γίνονται πιο απαιτητικοί και προσπαθούν να απομακρύνουν τους Goretti, γιατί αδυνατούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του σπιτιού.

Αργότερα ο Serenelli αρχίζει να πλησιάζει την χήρα Goretti και της προτείνει γάμο. Η Μαρία ζούσε καθημερινά αυτό το δράμα και προσπαθούσε να κάνει ότι μπορούσε προκειμένου να φέρει κάποια ισορροπία μέσα στο κοινό σπίτι.

Κάθε βράδυ η οικογένεια προσευχόταν το Ροδάριο της Παναγίας. Η Μαρία, μετά την κοινή προσευχή, προσευχόταν ιδιαίτερα για τον πατέρα της.

Ήταν παιδί ήρεμο και είχε εμπιστοσύνη στη Θεία Πρόνοια.

Μετά το θάνατο του πατέρα της εκείνη παρηγορούσε τη μητέρα της, λέγοντας της: ,,Μη φοβάσαι μανούλα, ο Θεός δεν θα μας αφήσει.,, Ο Alessandro Serenelli, που ήταν 18 χρονών τότε και άρχισε να δει την Μαρία με πονηρό μάτι και δεν άφηνε ευκαιρία χωρίς να εκδηλωθεί.

Εκείνη, με πολλή φρονιμάδα αλλά και ψυχραιμία τον απέφευγε, τον συμβούλευε, κρατώντας το στόμα της κλειστό, μην ξεσπάσει κανένα σκάνδαλο. Η Μαρία τον χαρακτήρισε περίεργος νέος, τον θεωρούσε πάντα σαν μεγαλύτερο αδελφό.

Η ημέρα εκείνη της 5 Ιουλίου ήταν πνιγηρή. Η Μαρία βρισκόταν μόνη της στο δωμάτιο κάνοντας τις συνηθισμένες καθημερινές εργασίες.

Κάποια στιγμή, και ενώ ο Alessandro καραδοκούσε, με το πρόσχημα πως κάτι την ήθελε, την πλησίασε, αφού είχε εφοδιαστεί πριν με ένα μεγάλο μυτερό καρφί. ,,Ήθελα να παρασύρω την Μαρία στην αμαρτία μου, και τη σκότωσα, γιατί μου έφερνε αντίσταση,, ομολόγησε ο Alessandro.

Ύστερα καταδικάστηκε σε φυλάκιση 30 χρόνια για αυτή τη δολοφονία.

Δεν άργησε να συνειδητοποιήσει τι είχε κάνει.

Έμαθε ότι το θύμα του, πριν ξεψυχήσει, τον είχε συγχωρήσει και τον ήθελε μαζί της στον παράδεισο.

Μετά την αποφυλάκισή του, ο Alessandro το πρώτο πράγμα που θα κάνει θα τρέξει στην πονεμένη μητέρα και να της ζητήσει συγγνώμη.

Το 1837, θα μπει στο μοναστήρι για να εξιλεώσει καλύτερα το αμάρτημά του και θα ζήσει εκεί τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του με υποδειγματική ταπείνωση και καθημερινή μετάνοια.

Πέθανε το 1970.

Ο πάπας Πίος 12ος την ανακήρυξε αγία αναγνωρίζοντας την αυθεντικότητα του μαρτυρίου της.

Η τελετή της αγιωνυμίας έγινε στις 24 Ιονίου 1950 και ήταν παρών ανάμεσα σε ένα τεράστιο πλήθος πιστών και ο δολοφόνος της.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους