Ανάμεσα σε όλα τα υπόλοιπα που γεννάει ασταμάτητα, όπως πχ συναισθήματα, το ποδόσφαιρο δε σταμάτησε, και ούτε πρόκειται ποτέ να σταματήσει, να γεννά διάσημα ρητά, τα οποία φυσικά προκύπτουν από την...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γνωστό και χιλιοειπωμένο αυτό του Λίνεκερ για τους Γερμανοί, ακόμα πιο γνωστό αυτό του Κρόιφ με το σακί λεφτά που σκοράρει, ίσως όχι τόσο γνωστό, αλλά ψαχτείτε με αυτό που είπε ο Καμί για την ηθική.

Εμείς παρόλα αυτά, για τις ανάγκες του σημερινού αντίο, θα πάμε με το πιο γνωστό όλων, το οποίο πιστώνεται ο καλός φίλος, και πιστό Λουπερόσκυλο, Χριστόδουλος, για το περίφημο "χαφ που με υποσχέθηκες". Ήταν τέτοιο ο Οζντόεφ; Αν είστε από εκείνους που θεωρούν ήδη μεγάλο το κείμενο, και δεν ψήνεστε ιδιαίτερα να φτάσετε ως το τέλος, τότε να σας διευκολύνουμε, όχι δεν ήταν.

Τα είπαμε και για τον ομοίως καλό στρατιώτη Κεντζιόρα, όταν ψάχνεις επίθετα για να χαρακτηρίσεις έναν παίκτη, και τα πρώτα που σου έρχονται στο μυαλό, είναι το "τίμιος" και το "φιλότιμος", τότε παικτικά, λίγα πράγματα.

Είναι και αυτή η ρουσλάνα η θέση, που μας έχει κάνει να ψάχνουμε πάντα το κάτι πιο εκλεκτό, god damn, η δική μας γενιά και μόνο, έχει ζήσει Παύλο Γροθιά, Υπερυπολογιστή Μαουρίσιο, και Σου Μεϊτέ, οπότε προφανώς οτιδήποτε δεν πλησιάζει αυτά τα στάνταρ, το βλέπουμε κατσαπλιάδικο.

Δηλαδή, μιλάμε για παίκτες που έκαναν πράξη στο χορτάρι μια άλλη περίφημη ρήση (αγνώστου πατρός) το "ένα κέντρο μόνος του". Βάλτε δίπλα σε αυτό, και το ότι ο "καλός στρατιώτης" Μάγκο, δεν ήταν ξεκάθαρο αν ήταν 6, ή 8, και λίγο πολύ έχουμε και έχετε καταλάβει ότι οκ, πάντα είναι στενάχωρο να αποχαιρετάς παίκτες που έδωσαν όσα είχαν και δεν είχαν για την ομάδα (δεν εξετάζουμε εδώ αν αυτά ήταν αρκετά ή όχι), απλά δεν νομίζουμε ότι το κενό που προκύπτει, είναι δα και δυσαναπλήρωτο.

Βέβαια, στον πλανήτη ΠΑΟΚ, ποτέ μη λες ποτέ, μην ξεχνάμε ότι εδώ όχι μόνο δεν πιάνουν οι κατάρες, δεν πιάνουν οι ευχές, αλλά και η πλήξη δεν κερδίζει, δεν κερδίζει ποτέ.

Όσο mediocre κι αν υπήρξε ο Οζντόεφ, ας μη λησμονούμε ότι μιλάμε για έναν incredible πρωταθλητή, ένα χαφ που ακόμα και στις κακές του περιόδους, το είχε το γκολ, και γενικότερα, έναν παίκτη (έρχεται κλισέ) εργαλείο του προπονητή.

Βέβαια, πολύ πιθανό να πληρώνει ότι ήταν εργαλείο του απερχόμενου προπονητή, ίσως πληρώνει ότι πέρασαν τα χρόνια, ή (ας πούμε κι ένα χωρατό να ευθυμήσουμε) μπορεί και να έχουμε βρει ήδη τον επόμενο και να είναι άμεσα εδώ εν όψει προκριματικών.

Καλό ε; Όπως και να έχει, είτε μας θάμπωνε με τις εμφανίσεις του, είτε μας έκανε να αναρωτιόμαστε τι μας βρήκε πάλι, ο Μαγκομέντ Οζντόεφ τίμησε τη φανέλα με τον καλύτερο τρόπο, και κόντρα στο ρεύμα της ανθρωποφαγίας που επικρατεί, ούτε κορδέλα θα τον βάλουμε, ούτε αεροδρόμιο θα τον πάμε.

Σε αυτήν εδώ τη γωνία, θα τον θυμόμαστε για πάντα με ένα χαμόγελο, και θα τον ευχηθούμε να είναι για πάντα καλά σε οτιδήποτε κι αν κάνει από εδώ και πέρα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους