Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΡΕΚΟΡ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΊΑΣ, ΡΕΚΌΡ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ! - Φαντάσου έναν μικρομεσαίο επιχειρηματία στη Θεσσαλονίκη.

Κάθε πρώτη του μήνα, μπαίνει στο online banking του και βλέπει τον λογαριασμό του: 50.000€, το κεφάλαιο κίνησης που κρατάει πάντα εκεί για να πληρώνει τα έξοδα του μισθοί, προμηθευτές, ΦΠΑ Χρήματα τα οποία χρειάζεται άμεσα διαθέσιμα. - Αυτό που δεν βλέπει είναι ότι κάθε χρόνο που περνάει, αυτά τα 50.000€ χάνουν περίπου 2.000€-2.500€ σε πραγματική αξία.

Όχι επειδή φταίει αυτός.

Αλλά επειδή είναι αναγκασμένος να τα χάσει! Τα άφησε εκεί που έπρεπε, στην τράπεζά του, στην πατρίδα του, και η τράπεζα του δίνει 0,10% τον χρόνο ενώ ο πληθωρισμός τρώει 3.9%. Κάθε μήνας που περνάει, ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας γίνεται λίγο πιο φτωχός, χωρίς να κάνει τίποτα λάθος.

Δεν είναι ατύχημα.

Είναι η αρχιτεκτονική. 4 τράπεζες ελέγχουν πάνω από το 96% του ελληνικού τραπεζικού συστήματος!!!! - Και το 2025, αυτές οι τέσσερις τράπεζες κατέγραψαν καθαρά κέρδη 4,7 δις ευρώ, αυξημένα από 4,2 δισ. το 2024. - Η Τράπεζα της Ελλάδος το επιβεβαιώνει η ίδια: το επιτόκιο στα νέα επιχειρηματικά δάνεια βρίσκεται στο 4,57%, ενώ το μέσο σταθμισμένο επιτόκιο σε όλες τις καταθέσεις, όψεως και προθεσμίας μαζί, είναι μόλις 0,30%. Η ψαλίδα: 4,28 ποσοστιαίες μονάδες.

Από τις ΠΙΟ ΛΗΣΤΡΙΚΕΣ σε ολόκληρη την Ευρωζώνη. - Η ίδια η ΕΚΤ, σε έκθεσή της για το πρώτο τρίμηνο του 2026, δείχνει κάτι που θα έπρεπε να ανησυχεί κάθε Έλληνα καταθέτη: ο δείκτης δανείων προς καταθέσεις στην Ελλάδα είναι μόλις 65%, έναντι 102% στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Δηλαδή οι ελληνικές τράπεζες έχουν τόσο πολλές καταθέσεις σε σχέση με όσα δανείζουν, που δεν χρειάζεται καν να ανταγωνιστούν για να τις κρατήσουν. - Δεν υπάρχει κανένας λόγος να σου δώσουν καλύτερο επιτόκιο — δεν σε χρειάζονται.

Έχουν ήδη τα λεφτά σου, και δεν πάνε πουθενά αλλού, γιατί δεν υπάρχει πουθενά αλλού να πάνε. - Το αποτέλεσμα; Η οργανική κερδοφορία των ελληνικών τραπεζών διαμορφώθηκε στο 4,82% — σχεδόν διπλάσια από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 2,77%. Και ποιος πληρώνει το τίμημα; Όχι μόνο ο καταθέτης-νοικοκυριό που βλέπει τις λιγοστές οικονομίες του να διαβρώνονται. - Η ελληνική επιχείρηση πληρώνει διπλά: μία φορά ως καταθέτης, που βλέπει το κεφάλαιο κίνησής της να διαβρώνεται κάθε μήνα και μία 2η φορά ως δανειολήπτης, που δανείζεται στο 4,57% ενώ μια αντίστοιχη επιχείρηση στη Γερμανία ή τη Γαλλία δανείζεται πολύ φθηνότερα - Μια πολυεθνική δεν έχει αυτό το πρόβλημα.

Έχει treasury στη Φρανκφούρτη ή στο Παρίσι, έχει πρόσβαση σε ομόλογα, σε money market funds, σε ενδοομιλικό δανεισμό με επιτόκια που καθορίζονται στην καρδιά της Ευρωζώνης, όχι σε μια αγορά όπου τέσσερις παίκτες ελέγχουν τα πάντα. - Αυτό δεν είναι πια μια ιστορία για επιτόκια.

Είναι μια ιστορία για το πώς χάνεται η ανταγωνιστικότητα μιας ολόκληρης οικονομίας.

Αυτός είναι ο πραγματικός αφελληνισμός της οικονομίας. - Και το χειρότερο δεν είναι το ίδιο το καρτέλ, κανένα καρτέλ, πουθενά στον κόσμο, δεν διαλύεται μόνο του.

Το χειρότερο είναι ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη το στηρίζει απόλυτα. - Δεν χρειάζεται να πιστέψεις σε συνωμοσίες για να δεις το προφανές: όποιος ωφελείται από ένα καθεστώς δεν έχει κίνητρο να το αλλάξει — και μια πολιτεία που κυβερνά χωρίς να το αλλάζει, στην πράξη υπηρετεί τα συμφέροντα του καρτέλ, θεσμικά αν όχι σκόπιμα. - Η Ελλάδα δεν χάνει την ανταγωνιστικότητά της επειδή λείπει το ταλέντο, οι ιδέες ή το επιχειρηματικό πνεύμα.

Τη χάνει επειδή έχει χτίσει ένα σύστημα όπου το κόστος του χρήματος είναι μια λαίλαπα στη μικρή επιχείρηση και δώρο στη μεγάλη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους