Τὸ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς Ε΄ Ματθαίου η '28-θ'1. (ἀπόσπασμα) Ὁ Εὐαγγελιστής Μάρκος ἔτσι ἐδιηγήθη τα λόγια τῶν δαιμόνων: «Τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ Ναζαρηνέ»· (Μαρκ. α' 24) δὲν ἀπευθύνεται σ...
Τὸ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς Ε΄ Ματθαίου η '28-θ'1. (ἀπόσπασμα) Ὁ Εὐαγγελιστής Μάρκος ἔτσι ἐδιηγήθη τα λόγια τῶν δαιμόνων: «Τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ Ναζαρηνέ»· (Μαρκ. α' 24) δὲν ἀπευθύνεται σ' αὐτὸν ὡς ποιητὴν τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ σὰν πολίτη τῆς Ναζαρέτ.
Ἀφού εἶσαι ὁρατός, λέγει, νὰ ἐνεργῆς ἀναλόγως· ἄνθρωπο βλέπουμε, ἀλλὰ σὰν ἀπὸ Θεὸ διωκόμεθα· τὸ μαστίγωμά σου δὲν ὁμοιάζει μὲ Ναζαρηνοῦ, δείχνεις νὰ ἔχης κατεβῆ ἀπὸ τὸν οὐρανό· ἀποκάλυψε την φύσι μὲ τὰ ἔργα σου. «Τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ, ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς;» Τί λέγεις, διάβολε; Σ' αὐτὸν ποὺ ἐδημιούργησε τὸν μετρητόν χρόνο καὶ ἔθεσε τοὺς ὅρους τῆς Κρίσεως τολμᾶς νὰ φωνάζης: Τώρα ἦλθες; ᾿Αλλὰ δὲν γνωρίζει ὅτι αὐτὴ ποὺ τώρα ἦλθε εἶναι ἡ ἀθάνατος φύσις, ἐπιβεβαιώνοντας τὴν ἄφιξί της μὲ τὴν δουλικὴν μορφή δεν γνωρίζει ὅτι ὁ Κύριος καὶ Θεὸς τῶν ὅλων φορᾶ τὴν στολὴ ποὺ ἔλαβε ἀπό τόν Δαυΐδ.
Παρακινεῖται μὲν πρὸς καταφρόνησι ἀπὸ τὴν θέα, μαστιγώνεται δὲ ἀοράτως ἀπὸ τὴν ἐνέργεια τῆς θεότητος, γι' αὐτὸ ἐκστομίζει λόγια θρασύτητος μαζὶ καὶ ἱκεσίας. «Τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ; δέομαί σου, μὴ μὲ βασανίσης». Δειλία καὶ θρασύτητα ἔχουν τὰ λόγια του.
Δυναμώνει τὴν φωνὴ σὰν δοῦλος αὐθάδης, ἀλλὰ καὶ ἱκετεύει σαν κατάδικος που μαστιγώνεται. «Ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ»· ἀπὸ ποῦ ἔμαθε ὅτι δὲν εἶναι τώρα ἡ ὥρα τῆς κρίσεως; Πῶς γνωρίζουν ὅτι βασανίζονται πρὶν τὴν ὥρα τους; Γνωρίζουν ἀπὸ αὐτὰ ποὺ κάνουν ὅτι θὰ τιμωρηθοῦν γιὰ τὰ ἔργα τους.
Ἔβλεπαν ὅτι τώρα δὲν τοὺς τιμωροῦσε, ἀλλὰ μόνον τοὺς ἐδίωκε ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους.
Ἀπὸ τὸ ὅτι λοιπὸν δὲν τιμωροῦνται, συμπεραίνουν ὅτι δὲν ἔχει ἔλθει ὁ καιρὸς τῶν βασάνων.
Ὑποφέρουν πρὶν ἀπὸ τὴν Κρίσι, ἐπειδὴ διατάζονται νὰ παύσουν νὰ ταλαιπωροῦν τούς ἀνθρώπους. «Παρήγγειλε γάρ τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου». Δὲν τοὺς ἔσυρε ἀκόμη στο Δικαστήριο δὲν τοὺς ἔδειχνε ἀκόμη το φοβερόν του Βῆμα· δὲν ἄναβε ακόμη την φλόγα τῆς Κρίσεως, ἀλλὰ μόνον μὲ ἀπειλὲς ἀνεχαίτιζε τὴν ὁρμή τους· τόση ἦταν ἡ δύναμις τοῦ πάθους! Θέλοντας ὅμως ὁ Δεσπότης νὰ δείξη στοὺς παρόντες ἀκόμη καί μέσα στὰ δεινὰ τὴν ἀνέκφραστο πρόνοιά του γιὰ τοὺς ἀνθρώπους, ἐρωτᾶ: «Τί ὄνομά σοι; καὶ ἀπεκρίθη λέγων· λεγεών ὄνομά μοι, ὅτι πολλοί έσμεν». (Μαρκ. ε' 9) Δὲν ἐρωτᾶ ἐπειδὴ αὐτὸς εἶχεν ἀνάγκη νὰ ἐρωτήση, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἀποκαλύψη σ' ἐμᾶς πόσοι φονεῖς δαίμονες εἶχαν καταλάβει τὸ ἀνθρώπινο σῶμα καὶ παρ' ὅλα ταῦτα ἐκεῖνο δὲν εἶχε ἀφανισθῆ ὅτι πλῆθος δαιμόνων ἐκστρατεύοντας έναντίον ἑνὸς ἀνθρώπου δὲν ὑπερίσχυσε.
Δὲν τὸν ἐκρήμνισαν στοὺς βράχους, δὲν τὸν κατατεμάχισαν, δὲν κατεσπάραξαν τὸν ἄνθρωπο μαζὶ μὲ τὰ σίδερα ποὺ ἐφοροῦσε ἀλλὰ ἄντεξε στις τρικυμίες τῶν δαιμόνων, προστατευόμενος μέσα στὰ βασανιστήρια ἀπὸ τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ. Πατερικὸν Κυριακοδρόμιον Ἁγίου Βασιλείου Ἐπισκόπου Σελευκείας Κυριακὴ Ε΄ Ματθαίου, σελ. 180, 181 Ἐκδ. Ἱερὸν Κελλίον Ἁγίου Νικολάου Μπουραζέρη, Καρυαί – Ἅγιον Ὄρος.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους