[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Χθες είχα την ιδιαίτερη τιμή να μιλήσω στην εκδήλωση απονομής των Ανώτατων Τιμητικών Διακρίσεων του Δήμου Ιερής Πόλης Μεσολογγίου, αφιερωμένη και στον αγαπημένο μου φίλο και συνοδοιπόρο από τα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Χθες είχα την ιδιαίτερη τιμή να μιλήσω στην εκδήλωση απονομής των Ανώτατων Τιμητικών Διακρίσεων του Δήμου Ιερής Πόλης Μεσολογγίου, αφιερωμένη και στον αγαπημένο μου φίλο και συνοδοιπόρο από τα μαθητικά μας χρόνια, τον αείμνηστο George PavlakisΓιώργο Παυλάκη.

Δεν ήταν εύκολο να πάρω τον λόγο.

Με τον Γιώργο δεν μας συνέδεε μόνο η δημοσιογραφία, αλλά μια κοινή πορεία ζωής, γεμάτη εμπειρίες, όνειρα και προσπαθειών για να προβάλλουμε τον τόπο μας.

Επέλεξα να μην εστιάσω στην πολύτιμη δημοσιογραφική του διαδρομή, αλλά στις δυσκολίες που αντιμετώπισε ως ανταποκριτής του ΑΝΤ1, απέναντι, σε μια τοπική κοινωνία που πολλές φορές εγκλωβίζεται στην εσωστρέφεια και στο βάρος της ίδιας της ιστορίας της.

Κι όμως, εκείνος δεν επέλεξε ποτέ τον εύκολο δρόμο.

Επέμενε να ανοίγει το Μεσολόγγι προς τα έξω, πιστεύοντας ότι ο τόπος μας άξιζε να προβάλλεται παντού.

Θύμισα δύο χαρακτηριστικές στιγμές της προσφοράς του.

Την ιστορική λαμπαδηδρομία του 1996, όταν για πρώτη φορά η Ολυμπιακή Φλόγα έγινε δεκτή στο Μεσολόγγι και τα πλάνα που κατέγραψε συμπεριλήφθηκαν στον φάκελο υποψηφιότητας της Αθήνας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, αναδεικνύοντας την αποδοχή του Ολυμπιακού πνεύματος από την ελληνική κοινωνία.

Και τη δική του παρότρυνση το 2009 για τη ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση της Πομπής της Εικόνας της Εξόδου, με ελεύθερη παραχώρηση του τηλεοπτικού υλικού σε εθνικούς και περιφερειακούς σταθμούς, μια κίνηση που συνέβαλε καθοριστικά στην πανελλαδική προβολή του κορυφαίου γεγονότος της πόλης και άνοιξε τον δρόμο για τη συμμετοχή αντιπροσωπευτικών τμημάτων τα επόμενα χρόνια.

Αναφέρθηκα επίσης στις βραβεύσεις της Ελένης Καλάκη και του Σπύρου Ζαχαράτου, σημειώνοντας ότι στα πρόσωπά τους τιμώνται συμβολικά και πολλοί ακόμη συμπολίτες μας που, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, υπηρετούν με συνέπεια τον πολιτισμό, την παράδοση και την ιστορική μνήμη του Μεσολογγίου.

Κλείνοντας, είπα κάτι που εκφράζει ακριβώς όσα αισθάνομαι.

Για μένα ο Γιώργος δεν έχει φύγει.

Ίσως γιατί ακόμη δεν έχω πιστέψει, ούτε έχω συμφιλιωθεί με την απουσία του.

Μέσα μου εξακολουθώ να πιστεύω πως βρίσκεται σε μία ακόμη αποστολή, από αυτές που υπηρέτησε με πάθος σε όλη του τη ζωή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences