Εδώ και λίγο καιρό προσπαθώ για μια φορά ακόμη και προσεγγίσω την Παλαιά Διαθήκη. Και όπως πάντα γεννώνται μέσα μου τα ίδια ερωτήματα. Πόλεμοι, σφαγές, σκληρές τιμωρίες. Πώς μπορεί ο Θεός της αγάπης...
Εδώ και λίγο καιρό προσπαθώ για μια φορά ακόμη και προσεγγίσω την Παλαιά Διαθήκη.
Και όπως πάντα γεννώνται μέσα μου τα ίδια ερωτήματα.
Πόλεμοι, σφαγές, σκληρές τιμωρίες.
Πώς μπορεί ο Θεός της αγάπης να συνδέεται με τόση βία; Νομίζω πως οι προφήτες προσπαθούσαν να καταλάβουν το θέλημα του Θεού μέσα από το βαθύ πολιτισμικό σκοτάδι της εποχής τους.
Σε έναν κόσμο όπου η ζωή ήταν ένας αδιάκοπος αγώνας επιβίωσης, όπου η βία αποτελούσε σχεδόν φυσική γλώσσα των λαών και η δύναμη ήταν συνώνυμη της δικαιοσύνης.
Μέσα σε μια τέτοια κοινωνική πραγματικότητα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να καταλάβει έναν Θεό που αγαπά χωρίς όρους, που συγχωρεί χωρίς να εκδικείται και που νικά όχι με τη δύναμη αλλά με τη Αγάπη.
Έτσι οι άνθρωποι προσπαθώντας να προσεγγίσουν το Μυστήριο του Θεού, το ερμήνευαν με τις δυνατότητες και τα όρια της συνείδησής τους.
Έβλεπαν περισσότερο τον Νομοθέτη παρά τον Πατέρα.
Έδιναν μεγαλύτερη σημασία στην εντολή παρά στην αγάπη, στην υπακοή παρά στην ελεύθερη σχέση, στον φόβο της τιμωρίας παρά στη χαρά της κοινωνίας μαζί Του.
Δεν ήταν υποκρισία.
Ήταν το μέτρο της πνευματικής ωριμότητας που μπορούσε τότε να αντέξει ο άνθρωπος.
Και αυτή η παλαιά νοοτροπία δεν έχει εξαφανιστεί εντελώς.
Ακόμη και σήμερα, πολλές φορές, κινδυνεύουμε να ζήσουμε την πίστη σαν ένα σύστημα κανόνων, όπου κυριαρχεί η ενοχή, η σχολαστική τήρηση των εντολών και ο φόβος μήπως ο Θεός μας τιμωρήσει.
Όταν συμβαίνει αυτό, ίσως δεν έχουμε προχωρήσει όσο νομίζουμε από το πνεύμα της Παλαιάς Διαθήκης.
Μπορεί να άλλαξαν οι αιώνες, αλλά η καρδιά να εξακολουθεί να αναζητά έναν ισχυρό κριτή αντί για έναν στοργικό Πατέρα.
Γι' αυτό ο Χριστός γίνεται το αληθινό κλειδί ολόκληρης της Αγίας Γραφής.
Δεν ήρθε να παρουσιάσει έναν διαφορετικό Θεό, αλλά να αποκαλύψει ποιος ήταν πάντοτε ο Θεός. Όταν Τον βλέπεις να συγχωρεί, να δακρύζει, να αγκαλιάζει τους αμαρτωλούς και να ανεβαίνει στον Σταυρό από υπερβολή αγάπης για τον άνθρωπο, τότε όλες οι παλαιές ανθρώπινες προβολές αρχίζουν να καταρρέουν. Η Παλαιά Διαθήκη παύει να είναι ένα βιβλίο που μας σκανδαλίζει.
Γίνεται η συγκλονιστική μαρτυρία μιας ανθρωπότητας που αναζητούσε τον Θεό μέσα στη νύχτα της ιστορίας της.
Μια νύχτα που δεν καταργείται, αλλά φωτίζεται οριστικά από το πρόσωπο του Χριστού, όπου αποκαλύπτεται ότι η βαθύτερη αλήθεια του Θεού δεν είναι η τιμωρητική δύναμη, αλλά η απροϋπόθετη Αγάπη.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους