Λητη Θεσσαλονίκης: Δεν κάηκαν μόνο άνθρωποι. Κάηκαν οικογένειες. Κάηκαν και οι πιο πιστοί τους, τετράποδοι σύντροφοι Υπάρχουν στιγμές, που οι λέξεις δεν αρκούν. Στιγμές που η οργή, η θλίψη και η...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Λητη Θεσσαλονίκης: Δεν κάηκαν μόνο άνθρωποι. Κάηκαν οικογένειες. Κάηκαν και οι πιο πιστοί τους, τετράποδοι σύντροφοι Υπάρχουν στιγμές, που οι λέξεις δεν αρκούν.

Στιγμές που η οργή, η θλίψη και η απόγνωση γίνονται ένα.

Η τραγωδία στη Λητή Θεσσαλονίκης, δεν είναι απλώς άλλη μία πυρκαγιά.

Είναι άλλη μία απόδειξη, ότι η χώρα μας συνεχίζει να πληρώνει βαρύ τίμημα, για τις χρόνιες ελλείψεις στην πρόληψη, στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και στην οργανωμένη αντιμετώπιση των καταστροφών.

Μία οικογένεια ξεκληρίστηκε.

Μαζί της, δύο από τα τέσσερα σκυλάκια της οικογένειας, βρήκαν φρικτό θάνατο μέσα στις φλόγες.

Δεν είχαν επιλογή.

Δεν μπορούσαν να τρέξουν μακριά.

Δεν μπορούσαν να ζητήσουν βοήθεια.

Έμειναν εκεί, εγκλωβισμένα, μέχρι που η φωτιά έσβησε κάθε ίχνος ζωής.

Η εικόνα τους δεν είναι μια «παράπλευρη απώλεια». Είναι ένα ακόμα θύμα, μιας καταστροφής που δεν κάνει διακρίσεις, ανάμεσα σε ανθρώπους και ζώα.

Την ίδια στιγμή, μέσα στο απόλυτο χάος, άνδρες της ΟΠΚΕ εντόπισαν ένα ακόμη σκυλί της οικογένειας ζωντανό, αλλά βαριά τραυματισμένο από τα εγκαύματα.

Με αυταπάρνηση, το μετέφεραν σε ασφαλές σημείο και το παρέδωσαν στην Πυροσβεστική για να διακομιστεί σε κτηνιατρική φροντίδα.

Η πράξη αυτή αποδεικνύει, ότι ακόμη και μέσα στην απόλυτη καταστροφή, υπάρχει ανθρωπιά.

Υπάρχουν άνθρωποι, που δεν προσπερνούν έναν τραυματισμένο σκύλο, σαν να είναι αντικείμενο.

Αναγνωρίζουν ότι πρόκειται για μια ζωή, που αξίζει κάθε προσπάθεια.

Όμως η συγκίνηση δεν αρκεί.

Δεν αρκούν τα δάκρυα, μετά από κάθε τραγωδία.

Δεν αρκούν οι υποσχέσεις, όταν οι στάχτες έχουν ήδη σκεπάσει ανθρώπους, ζώα και δάση.

Κάθε καλοκαίρι, η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται.

Ολόκληρες περιοχές παραδίδονται στις φλόγες.

Άγρια ζώα καίγονται μέσα στις φωλιές τους.

Σκύλοι, γάτες, άλογα, παραγωγικά ζώα, εγκλωβίζονται, χωρίς καμία δυνατότητα διαφυγής.

Εθελοντές και απλοί πολίτες, μετατρέπονται σε διασώστες, ενώ συχνά επιχειρούν, χωρίς τον απαραίτητο εξοπλισμό και χωρίς οργανωμένο σχέδιο προστασίας των ζώων. Αναρωτιόμαστε: Πού είναι τα ολοκληρωμένα σχέδια εκκένωσης, που να περιλαμβάνουν και τα ζώα; Πού είναι οι ειδικές ομάδες διάσωσης, για κατοικίδια και παραγωγικά ζώα; Πού είναι οι ασφαλείς χώροι προσωρινής φιλοξενίας; Πού είναι οι καμπάνιες ενημέρωσης των πολιτών, για το πώς προστατεύουν τα ζώα τους, σε περίπτωση πυρκαγιάς; Γιατί κάθε χρόνο βλέπουμε τις ίδιες τραγικές εικόνες; Γιατί συνεχίζουμε να μετράμε ζωές που χάθηκαν, ενώ θα μπορούσαν να είχαν σωθεί; Τα ζώα δεν είναι αποσκευές.

Δεν είναι αντικείμενα, που αντικαθίστανται.

Είναι μέλη των οικογενειών μας.

Είναι πλάσματα που αγαπούν, φοβούνται, πονάνε και περιμένουν μέχρι την τελευταία στιγμή τον άνθρωπό τους.

Οι περισσότεροι σκύλοι δεν εγκαταλείπουν το σπίτι τους, όταν ξεσπάσει φωτιά.

Περιμένουν τον άνθρωπό τους να επιστρέψει.

Αυτή η αφοσίωση, γίνεται πολλές φορές η αιτία να χαθούν μέσα στις φλόγες.

Πόσο άδικο είναι αυτό; Πόσο σκληρό είναι να πεθαίνει ένα ζώο, επειδή εμπιστεύτηκε μέχρι τέλους εκείνον που αγαπούσε; Ως ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ, εκφράζουμε τη βαθύτατη θλίψη μας για την οικογένεια που χάθηκε και για κάθε αθώα ζωή που αφανίστηκε στην καταστροφική πυρκαγιά.

Ταυτόχρονα, όμως, δεν μπορούμε να σιωπήσουμε.

Δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι οι ζωές των ζώων, θα συνεχίσουν να αντιμετωπίζονται ως δευτερεύουσες.

Η προστασία τους δεν μπορεί να εξαρτάται μόνο από τον ηρωισμό ενός πυροσβέστη, ενός αστυνομικού, ή ενός εθελοντή.

Πρέπει να αποτελεί υποχρέωση της Πολιτείας.

Απαιτούμε: • Υποχρεωτική ένταξη της προστασίας των ζώων, σε όλα τα επιχειρησιακά σχέδια πολιτικής προστασίας. • Δημιουργία εξειδικευμένων ομάδων διάσωσης ζώων, σε κάθε περιφέρεια. • Εκπαίδευση των αρμόδιων υπηρεσιών, για τη διαχείριση κατοικίδιων και παραγωγικών ζώων, σε καταστροφές. • Δημιουργία ασφαλών χώρων προσωρινής φιλοξενίας, για διασωθέντα ζώα. • Συνεχή ενημέρωση των πολιτών για σχέδια εκκένωσης, που να περιλαμβάνουν όλα τα μέλη της οικογένειας, ανθρώπους και ζώα.

Παράλληλα, απευθύνουμε έκκληση σε όλους τους πολίτες.

Μην αφήνετε ποτέ τα ζώα σας δεμένα.

Έχετε πάντα διαθέσιμο λουρί, κλουβί μεταφοράς και βασικό σχέδιο διαφυγής.

Γνωρίζετε τις διαδρομές εκκένωσης της περιοχής σας.

Ενημερώστε τους γείτονες, εάν υπάρχουν ηλικιωμένοι, ή άνθρωποι που δυσκολεύονται να μεταφέρουν τα ζώα τους.

Σε στιγμές κρίσης, η αλληλεγγύη σώζει ζωές.

Η τραγωδία της Λητής, δεν πρέπει να ξεχαστεί όταν σβήσουν οι κάμερες.

Δεν πρέπει να γίνει ένας ακόμη αριθμός στα στατιστικά.

Πίσω από κάθε απώλεια, υπάρχει μια ιστορία.

Υπάρχει ένας άνθρωπος, που δεν θα ξαναγυρίσει.

Υπάρχει ένας σκύλος, που περίμενε μέχρι την τελευταία του ανάσα.

Υπάρχει ένα δάσος, που χρειάστηκε δεκαετίες για να μεγαλώσει και χάθηκε μέσα σε λίγες ώρες.

Οφείλουμε να μετατρέψουμε τη θλίψη σε διεκδίκηση.

Την οργή, σε πίεση.

Τη μνήμη, σε δράση.

Ας είναι η θυσία αυτής της οικογένειας και των αγαπημένων της ζώων, η τελευταία που θα μας βρει απροετοίμαστους.

Καλούμε όλους τους πολίτες να στηρίξουν κάθε προσπάθεια προστασίας της ζωής, του φυσικού περιβάλλοντος και των ζώων, να απαιτήσουν ουσιαστικά μέτρα πρόληψης και να μην επιτρέψουν η ευαισθησία μας, να εξαντλείται σε λίγες ημέρες συγκίνησης.

Η αξία μιας κοινωνίας, δεν μετριέται μόνο από το πώς προστατεύει τους ανθρώπους της, αλλά και από το πώς προστατεύει τα πιο ανυπεράσπιστα πλάσματά της.

Αιωνία η μνήμη των ανθρώπων που χάθηκαν.

Αιωνία η μνήμη των δύο σκύλων, που κάηκαν ζωντανοί δίπλα στην οικογένειά τους.

Και ευχή όλων μας, το σκυλάκι που διασώθηκε, να ξεπεράσει τον πόνο των εγκαυμάτων και να βρει ξανά τη φροντίδα και την αγάπη, που τόσο άδικα του στέρησε αυτή η ανείπωτη τραγωδία.

Η σιωπή δεν είναι επιλογή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους