Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καλημέρα μπασκετόφιλοι... Ανάμεσα στις τόσες ημερομηνίες που έχουν σημαδέψει τον μπασκετικό βίο του Νίκου Γκάλη, η πέμπτη ημέρα του Ιουλίου ξεχωρίζει και μάλιστα εις διπλούν.

Αρχικά στα ισπανικά παρκέ το 1986 για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στην πρεμιέρα της εθνικής με αντίπαλο τον Παναμά του MVP του προηγούμενου Μουντομπάσκετ, Ρολάντο Φρέϊζερ.

Η πρωτάρα σε μια τόσο μεγάλη διοργάνωση Ελλάδα μπήκε αγχωμένη στο γήπεδο, μέχρι να πάρει μπρος η μηχανή σκοραρίσματος του "Γκάνγκστερ". Η παναμέζικη άμυνα έγινε παιχνιδάκι στα χέρια του και το κοντέρ σταμάτησε στους 53 πόντους για τον Νικ που έστειλε το μήνυμα στους υπόλοιπους διεκδικητές της τιμητικής διάκρισης για το πρώτο "κανόνι" πως δεν θα είχαν εύκολο έργο.

Έξι χρόνια αργότερα ο Νίκος είναι πια 35 χρονών, τα κατορθώματα του τον έχουν αναγάγει σε θρύλο αλλά αυτός και ο Άρης βρίσκονται σε μία πρωτόγνωρη κατάσταση με την απώλεια μετά από αρκετά χρόνια του πρωταθλήματος και του τίτλου του πρώτου σκόρερ. Ο Γκάλης εμπλέκεται σε διαπραγματεύσεις για την ανανέωση του συμβολαίου του -το τελευταίο της καριέρας του όπως πίστευε- με τον ισχυρό άνδρα του Άρη Θεόφιλο Μητρούδη και η πρώτη επαφή μεταξύ των δύο πλευρών στις 17 Ιουνίου θα γίνει στα γραφεία του γηπέδου Χαριλάου, για να συμφωνήσουν (όπως πίστευε ο Νίκος) στις αποδοχές του καινούριου συμβολαίου αλλά για να βρουν και μια λύση για τα χρωστούμενα της προηγούμενης χρονιάς που ανέρχονταν στο ποσό των 140.000.000 δραχμών.

Η συνάντηση απέβη άκαρπη, ο Μητρούδης ξεκαθάρισε από την αρχή τις προθέσεις του στον Γκάλη που περίμενε μια πρόταση αντάξια της προσφοράς του και της ιστορίας του στον Άρη και όχι την εξευτελιστική για τιμητική αποστρατεία αναλαμβάνοντας τη θέση του προπονητή στην εφηβική ομάδα.

Ο παίχτης πήρε το μήνυμα όπως και ο κόσμος που είχε κατακλύσει το Χαριλάου όμως όλοι ήλπιζαν πως στο τέλος (και με την πίεση των Αρειανών, επωνύμων και μη που από την αρχή πήραν ξεκάθαρη θέση υπέρ του Γκάνγκστερ) θα βρεθεί σημείο συνεννόησης.

Στις 5 Ιουλίου ο Νίκος θα πάει στην αντιπροσωπεία αυτοκινήτων που διατηρούσε ο Θεόφιλος Μητρούδης με την ελπίδα πως θα ακούσει αυτό που περιμένει, δηλαδή μία πρόταση για διετές συμβόλαιο της τάξεως των 200.000.000 για κάθε χρόνο αλλά αυτό που βγαίνει από τα χείλη του Μητρούδη τον σοκάρει. "Νίκο η πρόταση που σου κάνουμε και θεωρούμε πως είναι η καλύτερη για εσένα και την ομάδα, είναι αυτή που σου είπα, να αποσυρθείς και να αναλάβεις προπονητής στους εφήβους με 100 εκατομμύρια συμβόλαιο". Ένας δακρυσμένος Γκάλης και μη θέλοντας να πιστέψει αυτά που μόλις είχε ακούσει, σηκώθηκε και απάντησε "Δεν δέχομαι την πρόταση, πιστεύω πως έχω ακόμα πολύ μπάσκετ μέσα μου" και αμέσως αποχώρησε από τη συνάντηση χωρίς να πει κουβέντα στους εκατοντάδες φίλους του Άρη που είχαν συγκεντρωθεί έξω από την αντιπροσωπεία, αγωνιώντας για την έκβαση της συζήτησης.

Αντίθετα με τον Γκάλη, ο Μητρούδης που αντιλήφθηκε την επισφαλή θέση στην οποία βρισκόταν, προσπάθησε να δικαιολογηθεί λέγοντας πως η πρόταση στον "Γκάνγκστερ" έγινε με γνώμονα την αδιαμφισβήτητη προσφορά του στον Άρη αλλά και τονίζοντας με νόημα πως "Δύο 35αρηδες δεν χωράνε στην ίδια ομάδα.

Τα ψηλά δέντρα πρέπει να μένουν όρθια και να μη φθείρονται". Ο Μητρούδης μεταξύ Γκάλη και Γιαννάκη επέλεξε την παραμονή του Παναγιώτη, που βρισκόταν στον δεύτερο χρόνο του συμβολαίου του ενώ και σε αυτόν χρωστούσαν χρήματα, στοχεύοντας στην απόκτηση του Ρόι Τάρπλεϊ και του Τζέι Τζέι Άντερσον με τα συμβόλαια των τριών να ξεπερνούν το ένα δις δραχμές. Ο Θεόφιλος Μητρούδης που είχε εμφανιστεί ως σωτήρας μετά τις αποτυχημένες διαπραγματεύσεις του Άκη Μιχαηλίδη με την εκ Σλοβενίας ορμώμενη εταιρεία "Καραντάνια" (όταν δεν ευδοκίμησε η συμφωνία, ο Μιχαηλίδης που δεν άντεχε πια το οικονομικό βάρος, παραιτήθηκε και ανέλαβε το τιμόνι ο ήδη ευρισκόμενος στο διοικητικό σχήμα του Άρη, Μητρούδης) με υποσχέσεις για άμεση επένδυση 200.000.000 και ανέγερση νέου γηπέδου, θεώρησε πως έκανε το σωστό για τον "Αυτοκράτορα" ακόμα και αν οι φήμες από ανθρώπους προσκείμενους στον Γκάλη τον ήθελαν να εκτοξεύει βαριές κουβέντες προς τον "Γκάνγκστερ", του τύπου "κουμάντο δεν κάνεις εσύ πια αλλά εγώ και πάρτο χαμπάρι πως το αστέρι της ομάδας είναι αυτός που βάζει τα λεφτά". Δεν είμαι εις θέσιν να γνωρίζω αν αληθεύουν αυτά τα γεγονότα αλλά για το πως έβλεπε το μέλλον του Άρη χωρίς τον αρχηγό του ο Μητρούδης, έχουμε ως αδιάψευστο μάρτυρα τον τηλεοπτικό φακό που τον απαθανάτισε να διατείνεται πως "Θεός ο Νίκος ο Γκάλης αλλά ας τον γηροκομήσει ο Γιαννακόπουλος, όχι ο Άρης". Τελικά το ποιος έκανε λάθος και το ποιος ωφελήθηκε απο την αποπομπή του Νίκου Γκάλη από τον Άρη νομίζω πως το έδειξαν τα γεγονότα.

Ο "συνταξιούχος" Γκάλης κατέβηκε στην Αθήνα για να φορέσει τα πράσινα του Παναθηναϊκού βάζοντας τον ξανά στο μονοπάτι του πρωταθλητισμού ενώ ο Άρης μπορεί να πήρε τον ευρωπαϊκό τίτλο που δεν κατάφερε να κατακτήσει με τον Νικ στις τάξεις του -χωρίς να θέλω να συγκρίνω τα μεγέθη του Κυπέλλου Πρωταθλητριών με το Κυπελλούχων- αλλά το ταμείο που υποτίθεται πως θα συμμαζευόταν με την αποχώρηση του Γκάλη, παρέμεινε μείον και είχε ως συνέπεια την φυγή του Γιαννάκη και του Τάρπλεϊ και στο τέλος του ίδιου του Μητρούδη.

Με διαφορά μόλις έξι χρόνων, ο Νίκος Γκάλης έζησε την αποθέωση και την πίκρα, τον θρίαμβο και τα δάκρυα... Antreas Tsemperlidis

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους