Πώς κατάφερε ο Αντσελότι να φέρει τα πάνω κάτω στο δεύτερο ημίχρονο, χαρίζοντας τη νίκη στη Βραζιλία απέναντι στην Ιαπωνία; Στο πρώτο 45λεπτο, η "Σελεσάο" παρουσίασε ένα από τα χειρότερα της πρόσωπα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Απέναντι στο συμπαγές αμυντικό μπλοκ της Ιαπωνίας, η οποία παρατάχθηκε με ένα σφιχτό 5-4-1, η Βραζιλία έμοιαζε εγκλωβισμένη.

Η προσπάθεια να χτυπήσει από τον άξονα, χρησιμοποιώντας τον Πακετά ως συνδετικό κρίκο μεταξύ άμυνας και επίθεσης, έπεσε στο κενό απέναντι στην άψογη και άκρως επιθετική ιαπωνική οργάνωση.

Επιπλέον, η τελευταία γραμμή άμυνας των Ιαπώνων δεν αντιμετώπισε κανένα απολύτως πρόβλημα με τα ακραία μπακ της Βραζιλίας. Ο Ντανίλο και ο Σάντος, με τους τεχνικούς τους περιορισμούς, αδυνατούσαν να αναλάβουν σύνθετους ρόλους στον άξονα, αλλά και να "μεγαλώσουν" το γήπεδο δίνοντας το απαραίτητο πλάτος.

Το έργο των Ιαπώνων ήταν πανεύκολο, καθώς ο αγωνιστικός χώρος έμοιαζε μικρός και ο περιορισμός των αντιπάλων απλή υπόθεση.

Το ματς άλλαξε δραματικά στο δεύτερο ημίχρονο.

Ο τραυματισμός του Πακετά ανάγκασε τον Αντσελότι να πάρει μια κρίσιμη απόφαση: επέλεξε το απόλυτο ρίσκο και την κατά μέτωπο επίθεση, βάζοντας στο στόχαστρο την ιαπωνική περιοχή και τους χώρους στην πλάτη της άμυνας.

Αντικαθιστώντας έναν μέσο (Πακετά) με έναν καθαρό επιθετικό, τον Έντρικ, το παιχνίδι γύρισε 180 μοίρες.

Ο σχηματισμός μετατράπηκε σε 4-2-4, στα χαρτιά τουλάχιστον, αλλά στην πράξη, κατά την επιθετική ανάπτυξη, θύμιζε περισσότερο 2-1-7 ή 3-1-6. Ο Βινίσιους σταμάτησε να συγκλίνει προς τα μέσα ως δεύτερος επιθετικός, αναλαμβάνοντας ρόλο κλασικού εξτρέμ πάνω στη γραμμή, έχοντας μάλιστα τις συνεχείς προωθήσεις του Σάντος.

Παράλληλα, ο Γκιμαράες άρχισε να πατάει ψηλά, ζητώντας την μπάλα στον δεξιό ημιχώρο, σε έναν ρόλο που θύμιζε τις κινήσεις του Φερμίν Λόπεζ στην Μπαρτσελόνα ή του Μπέλινγκχαμ στην Εθνική Αγγλίας. Ο Ντανίλο μετατράπηκε ουσιαστικά σε τρίτο κεντρικό αμυντικό, ενώ ο Ενρίκε λειτούργησε ως κλασικός εξτρέμ, πλαισιώνοντας το επιθετικό δίδυμο των Έντρικ και Κούνια.

Αργότερα, στον ρόλο του κεντρικού επιθετικού βρέθηκε και ο Μαρτινέλι, ο οποίος έμελλε να πετύχει το χρυσό γκολ.

Ξαφνικά, το γήπεδο άνοιξε επικίνδυνα για την Ιαπωνία. Η Βραζιλία απέκτησε καθολική αριθμητική υπεροχή, παρατάσσοντας τουλάχιστον έξι παίκτες απέναντι στην πενταμελή ιαπωνική άμυνα.

Το πιο εντυπωσιακό; Κατασκήνωσε στην αντίπαλη περιοχή με επτά ή και οκτώ παίκτες, μετατρέποντας σε εφιάλτη την προσπάθεια των Ιαπώνων να αμυνθούν στη βροχή από σέντρες και από τις δύο πλευρές.

Αυτή η απόφαση του Ιταλού ήταν μια τακτική ζαριά γεμάτη κινδύνους.

Η μαζική παρουσία τόσων παικτών στο επιθετικό τρίτο άφησε τη Βραζιλία απροστάτευτη στις αντεπιθέσεις, καθώς ακυρώθηκε κάθε έννοια προληπτικής άμυνας.

Η επιβεβαίωση ήρθε στο 53ο λεπτό: μετά από μια τεράστια ευκαιρία της Βραζιλίας που έσωσε ο Τομιγιάσου πάνω στη γραμμή, η Ιαπωνία βγήκε στην κόντρα με πέντε εναντίον τριών και έφτασε μια ανάσα από το γκολ. Ο Αντσελότι είχε απόλυτη επίγνωση αυτού του κενού, όμως αποφάσισε να ρισκάρει.

Πόνταρε στην κλάση των παικτών του, στην ικανότητά τους να δημιουργήσουν μια ασφυκτική ορμή και να πνίξουν τον αντίπαλο στα καρέ του. Οι Ιάπωνες δεν μπόρεσαν να βγάλουν πολλές κόντρες, αφενός λόγω του ανελέητου βραζιλιάνικου πρέσινγκ και της εξάντλησης από τα συνεχόμενα τρεξίματα, και αφετέρου από τον φόβο μήπως αφήσουν χώρους στον Έντρικ, τον Μαρτινέλι και τον Βινίσιους - τρεις από τους πιο γρήγορους ποδοσφαιριστές στον πλανήτη. Ο Αντσελότι το τόλμησε, έπαιξε τα ρέστα του και δικαιώθηκε, αποδεικνύοντας ξανά πως αρκεί μια απλή τακτική παρέμβαση για να αλλάξει η μοίρα ενός αγώνα.

Άλλωστε, ένας σπουδαίος προπονητής είναι εκ φύσεως και ένας καλός τζογαδόρος.

Πρέπει, ωστόσο, να θυμόμαστε πως αν η Ιαπωνία είχε σκοράρει σε εκείνη την αντεπίθεση, η ιστορία θα γραφόταν αλλιώς. Η Βραζιλία θα μπορούσε να είχε καταρρεύσει και να δεχτεί κι άλλα τέρματα.

Το τελικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι απατηλό, και ο Αντσελότι το γνωρίζει καλά αυτό.

Τα πρώτα ημίχρονα απέναντι τόσο στο Μαρόκο όσο και στην Ιαπωνία ήταν αποκαρδιωτικά. Στο τέλος της ημέρας, τα τακτικά ρίσκα δεν βγαίνουν πάντα σε καλό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους