Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πολλοί προφέρουν τη λέξη «διαλογισμός», όμως ελάχιστοι έχουν εισέλθει στο Ιερό της Σιωπής.

Περιγράφουν τον χάρτη χωρίς να έχουν διαβεί το μονοπάτι, ερμηνεύουν το Φως ενώ γνωρίζουν μόνο την αντανάκλασή του.

Η αληθινή γνώση δεν χαρίζεται στη διάνοια, αλλά αποκαλύπτεται σε εκείνον που νέκρωσε τον θόρυβο του εγώ.

Όποιος άγγιξε έστω και για μια στιγμή την εσωτερική ένωση, παύει να βιάζεται να διδάξει.

Γνωρίζει ότι το Άρρητο δεν αιχμαλωτίζεται από τις λέξεις.

Ο αμύητος αναζητά βεβαιότητες.

Ο μυημένος αναγνωρίζει το μυστήριο.

Η πολυλογία είναι το πέπλο της άγνοιας, ενώ η σιωπή είναι η σφραγίδα της γνώσης.

Όποιος έχει ανάγκη να εκφέρει άποψη για τα πάντα, αποκαλύπτει ότι δεν έχει ακόμη εισέλθει στον Ναό του Εαυτού.

Πριν, λοιπόν, μιλήσεις για τα Μυστήρια, ταπεινώσου.

Κάθισε ενώπιον της Σιωπής μέχρι να πάψει να υπάρχει εκείνος που θέλει να γνωρίζει.

Μόνο τότε η Γνώση δεν θα είναι δική σου· θα ρέει μέσα από εσένα.

Διότι ο Λόγος γεννιέται από τη Σιωπή, αλλά η Σιωπή δεν έχει ανάγκη τον Λόγο.

Πολλοί συγκεντρώνουν λόγους και τους ονομάζουν γνώση.

Άλλοι συγκεντρώνουν έννοιες και τις ονομάζουν σοφία.

Όμως ο Λόγος που δεν γεννήθηκε από τη Σιωπή είναι σκιά του εαυτού του, και η σοφία που δεν δοκιμάστηκε στην εσωτερική πυρά είναι άχυρο στον άνεμο.

Εκείνος που είδε, δεν διακηρύσσει.

Εκείνος που ένωσε το πνεύμα του με την Πηγή, δεν επιδιώκει να πείσει.

Διότι γνωρίζει ότι η Αλήθεια δεν αποκτά μαθητές με επιχειρήματα, αλλά με μεταμόρφωση.

Ο αμύητος επιθυμεί να ερμηνεύσει το Άρρητο.

Ο μυημένος επιθυμεί να σιωπήσει ενώπιον του.

Μην εμπιστεύεσαι εκείνον που έχει απάντηση για κάθε ερώτημα.

Η ψυχή που άγγιξε το Αιώνιο δεν γεμίζει το στόμα της με βεβαιότητες, γεμίζει την ύπαρξή της με δέος.

Η υπερηφάνεια είναι το τελευταίος πέπλος της άγνοιας.

Η ταπεινότητα είναι η πρώτη πύλη της Γνώσεως.

Και μόνο όποιος περάσει αυτή την πύλη μπορεί να διακρίνει ότι ο Διδάσκαλος δεν είναι εκείνος που ομιλεί περισσότερο, αλλά εκείνος μέσα στον οποίο ομιλεί η Σιωπή.

Μη βιάζεσαι να γίνεις ερμηνευτής των Μυστηρίων.

Γίνε πρώτα ο τόπος όπου τα Μυστήρια μπορούν να κατοικήσουν.

Διότι δεν γνωρίζει εκείνος που λέγει «γνώρισα», αλλά εκείνος που, αφού εισήλθε στο Άδυτο της καρδιάς, έπαυσε να διαχωρίζει τον εαυτό του από το Φως.

Και τότε ο λόγος του δεν διδάσκει, μαρτυρεί.

Δεν πείθει, αφυπνίζει. Δεν ανήκει στον άνθρωπο, επιστρέφει στην Πηγή από όπου κάποτε εξήλθε. Νους Διός ©

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους