[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Το πάρτι είχε από ώρα ανάψει. Το πικάπ στο βάθος έπαιζε το «Express Yourself» της Madonna, κάποιοι χόρευαν, άλλοι φλέρταραν, όλων όμως η προσοχή ήταν σε αυτές τις δύο. Στο κέντρο της σάλας, η Carmen...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το πάρτι είχε από ώρα ανάψει. Το πικάπ στο βάθος έπαιζε το «Express Yourself» της Madonna, κάποιοι χόρευαν, άλλοι φλέρταραν, όλων όμως η προσοχή ήταν σε αυτές τις δύο.

Στο κέντρο της σάλας, η Carmen Mondragón, ξαναβαφτισμένη το 1922 ως Nahui Olin από τον άντρα που της είχε πάρει τα μυαλά, και η νεαρή Frida Kahlo πίνανε ρούμι, κάπνιζαν πούρο και αναμετριόντουσαν με το βλέμμα.

Εμφανισιακά είχαν μεγάλη αντίθεση. Η Φρίντα, τυλιγμένη στις βαριές, κεντημένες φούστες των γυναικών της Τεουαντεπέκ, με τα λουλούδια στα μαλλιά και τα μεγάλα ασημένια κοσμήματα, έμοιαζε με ζωντανό τοτέμ της παράδοσης. Η Νάχουι, από την άλλη, ήταν η ίδια η ευρωπαϊκή αβάν-γκαρντ, με ένα μεταξωτό φόρεμα που σταματούσε προκλητικά πάνω από το γόνατο, τα μαλλιά της κομμένα σε ένα αυστηρό, αγορίστικο bob, και αυτά τα τεράστια, πράσινα μάτια τα πολυφωτογραφισμένα. Η Φρίντα ήπιε μια μεγάλη γουλιά, σκούπισε τα χείλη της με την ανάποδη του χεριού της και έσπασε πρώτη τη σιωπή. «Κοίταξέ σε, Νάχουι.

Έφερες όλο το Παρίσι στις αποσκευές σου.

Αυτό το φόρεμα είναι σκάνδαλο για τις σεμνότυφες της πόλης.

Σχεδόν τους προκαλείς να σε λιθοβολήσουν» της είπε με μια μείξη ειρωνείας και θαυμασμού. Η Νάχουι γέλασε δυνατά και λίκνισε το σώμα της στον ρυθμό της μουσικής.

Ξεχείλιζε αυτοπεποίθηση από κάθε πόρο του κορμιού της. «Ας λιθοβολήσουν την ανία τους, Φρίντα.

Το σώμα μου είναι δικό μου, δεν ανήκει σε καμία εκκλησία και σε κανέναν κανόνα.

Εσύ κρύβεσαι πίσω από τα υφάσματα της Tehuana, αλλά ξέρω ότι από κάτω βράζεις το ίδιο». «Εγώ δεν κρύβομαι, τιμώ την πατρίδα μου», της απάντησε η Φρίντα, χαμογελώντας πίσω από το πούρο της. «Πού είναι ο Ατλ; Ζωγραφίζει ηφαίστεια ή ξαναβαφτίζει καμιά άλλη;» τη ρώτησε θέλοντας να τημ τσιγκλίσει.

Την συμπαθούσε τη Ναχούι αλλά τη ζήλευε κιόλας.

Οι ώρες που πόζαρε στον Ντιέγκο για εκείνες τις τοιχογραφίες, της έτρωγαν τα σωθικά.

Αν και αυτός ορκιζόταν ότι δεν είχε κάνει τίποτα μαζί της, εδώ όμως είχε κάνει με την αδερφή της, στη Ναχούι θα κολλούσε; «Μίλησε η περιστέρα.

Καλύτερα να ασχοληθείς με το τι κάνει ο δικός σου Ελέφαντας» δεν της χαρίστηκε ούτε εκείνη. Η Φρίντα χαμήλωσε το βλέμμα στο ποτήρι της για μια μόνο στιγμή. «Μάγια σας έχει κάνει και δεν μπορείτε να ξεκολλήσετε από αυτόν; Που κακό χρόνο να 'χει» θυμήθηκε τη γιαγιά της, που δεν μπορούσε να βλέπει την εγγόνα της να πονάει έτσι. «Πιο μεγάλη ζημιά σου έκανε που τράκαρες με τον Ριβιέρα παρά με το λεωφορείο» της φώναζε απηυδισμένη.

Την αμέσως επόμενη άδειασε και έσπασε το ποτήρι της στο πάτωμα. «Ήρεμα» της είπε η Ναχούι. «Εμείς οι δύο είμαστε φτιαγμένες από το ίδιο υλικό.

Ζούμε και πεθαίνουμε με τους άντρες που επιλέξαμε.

Είναι για εμάς η καταστροφή και η δημιουργία μας». «Ο Ντιέγκο... Ο Ντιέγκο είναι σαν παιδί που θέλει όλα τα παιχνίδια του κόσμου», ψιθύρισε η Φρίντα.

Με κατασπαράζει αλλά δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτόν.

Με πονάει, κι εγώ έχω μάθει να μετατρέπω τον πόνο σε καμβά». «Ο πόνος είναι χάσιμο χρόνου, Φρίντα.

Η ζωή θέλει πάθος.

Και γάτες.

Οι γάτες είναι τα μόνα πλάσματα που καταλαβαίνουν την ελευθερία.

Έχουν αυτή την απόλυτη αδιαφορία για τη γνώμη του κόσμου.

Όταν οι άνθρωποι με κουράζουν, γυρίζω στις γάτες μου». «Δεν έγινε τίποτα με τον Ντιέγκο;» «Τίποτα.

Και δε θα του ξαναποζάρω, του ξεκαθάρισα δεν είμαι το μοντέλο κανενός.

Γεννήθηκα για να δημιουργώ η ίδια.

Το ίδιο είπα και στον Ατλ που ήθελε να είμαι η Μούσα του.

Είμαι η Μούσα του εαυτού μου». «Και εγώ δε θέλω να είμαι στην σκιά του Ντιέγκο και κανενός άντρα» «Έτσι! Στην ελευθερία μας, Φρίντα, όποιο τίμημα κι αν έχει!», είπε η Νάχουι, σηκώνοντας το ποτήρι της και αφού ήπιε πρώτη, το έδωσε στη Φρίντα να το αποτελειώσει. «Στην ελευθερία, Νάχουι.

Ας τους κάνουμε να μας θυμούνται», το άδειασε εκείνη με μια γουλιά.

Βάλανε και άλλο ποτό και ήπιαν ξανά, αφήνοντας τη μουσική να τις παρασύρει σε έναν άγριο, αυτοσχέδιο χορό στη μέση του σαλονιού, κάτω από τα βλέμματα των διανοούμενων και των καλλιτεχνών που ήταν καλεσμένοι. «Λέγε τι θες.

Πες το να το ακούσει «η δύναμη που ανανεώνει το σύμπαν», «ο ήλιος της κοσμικής κίνησης», της φώναξε η Ναχούι. «Δε θέλω να γίνω γνωστή ως η γυναίκα του μεγάλου Rivera, θέλω να γίνω ένας παγκόσμιος μύθος.

Το πρόσωπό μου να τυπωθεί σε μπλουζάκια, τσάντες και αφίσες, και να γίνω σύμβολο της pop κουλτούρας και του φεμινισμού σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Εσύ τι θες, η σειρά σου». «Είμαι η Νάχουι, η απόλυτη σταρ αυτήν την εποχή, είμαι αυτή που έχω σοκάρει το Μεξικό με τα γυμνά μου πορτρέτα, τα ποιήματά μου για τη σεξουαλική απελευθέρωση και το κοσμοπολίτικο στυλ μου.

Έχω ό,τι θέλω και όποιον θέλω», της απάντησε αγέρωχα εκείνη.

Ίσχυαν όσα είπε αλλά ίσως να προκάλεσε το Σύμπαν- μην λιθοβολείτε, δεν το λέω εγώ, ο Κοέλιο ισχυρίζεται ότι εκείνο ασχολείται μαζί μας! Ο Αλτ την παράτησε και εκείνη έπεσε στα πατώματα.

Όλα τα έκανε με πάθος, ζωγράφιζε με πάθος, έγραφε με πάθος, αγαπούσε με πάθος, θρηνούσε με πάθος.

Για καιρό αναπολούσε τα δύο χρόνια που μένανε σε σκηνή στην ταράτσα ενός μοναστηριού του Μεξικού με τον έναστρο ουρανό σεντόνι τους.

Θα τον έκανε πίνακα αλλά την πρόλαβε ο Βαν Γκογκ.

Χαλάλι του, σε αντίθεση με εκείνη, δεν ήταν δημοφιλής και διάσημος εν ζωή.

Η ζωή τους εκεί ήταν μια συνεχής καλλιτεχνική έκρηξη.

Ζωγράφιζαν ασταμάτητα ο ένας τον άλλον, έγραφαν ποίηση και φιλοξενούσαν την πνευματική ελίτ της χώρας.

Μετά θυμήθηκε την κουβέντα της στη Φρίντα.

Ο πόνος είναι χάσιμο χρόνου της είχε πει.

Είναι και πηγή δημιουργίας όμως θα συμπλήρωνε κάμποσα χρόνια μετά, μια Νουαζέτα κάπου στην Ελλάδα, όπως και ότι σε κάνει να εκτιμάς τις στιγμές ευτυχίας όταν έρχεται η σειρά τους.

Ο έρωτας με έρωτα περνάει λέει ο σοφός λαός και ένα γνωστό τραγούδι και πράγματι ξεπέρασε τον Αλτ όταν ένας Ισπανός Καπετάνιος, της πήρε τα μυαλά και την καρδιά.

Όμως, μετά ήρθε πάλι η σειρά της δυστυχίας.

Όταν αυτός πέθανε, αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή και έζησε τα τελευταία της χρόνια φτωχή, ξεχασμένη, σε ένα σπίτι γεμάτο γάτες στο κέντρο του Μεξικού, διδάσκοντας ζωγραφική σε δημόσια σχολεία.

Κρίμα και άδικο για μια γυναίκα πρωτοπόρο της εποχής της και γι αυτό διορθώνουμε την αδικία της λήθης με την ανάρτηση αυτή! 📍Η ανάρτηση έχει αναχρονισμούς και μπόλικη μυθοπλασία όπως όλα τα κείμενα- αφιερώματα αυτής της σελίδας, που πατάει όμως πάνω σε αληθινές πληροφορίες για τη ζωή των πρωταγωνιστών.

Είναι εύκολο με μια ιντερνετική αναζήτηση να ξεδιαλύνετε τα αληθινά σημεία από αυτά της φαντασίας μου! Α! Και βλέπουμε τις πληροφορίες της σελίδας! #NahuiOlin #DrAtl #FridaKahlo #CarmenMondragón #nouazeta Efi Fotinou

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences