Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τα λόγια της Μάγδας στην εκδήλωση του Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ: Καλησπέρα σε όλες κι όλους, Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση και τη φιλοξενία, εδώ στο αντιρατσιστικό φεστιβάλ της Αθήνας που εδώ και χρόνια ανακουφίζει την εποχή μας απ το σκοτάδι.

Θα ξεκινήσω με μια μικρή ιστορία που μου μεταφέρθηκε από ένα κοντινό μου πρόσωπο.

Την περασμένη Κυριακή στην παραλία του Σχοινια μια παρέα παιδιών 8-10 χρονών έτρεχε στην άμμο και φώναζε «αίμα τιμή χρυσή αυγή». Η τεράστια αγάπη μου για τα παιδιά μου δημιουργεί ένα συνοθύλευμα συναισθημάτων, η ιστορία αυτή είναι σαν να γδέρνει την τελευταία ελπίδα που μου έχει απομείνει αυτά τα 13 χρόνια, τα παιδιά.

Έρχομαι σήμερα εδώ έχοντας προσπαθήσει να ανασυντάξω την ελπίδα αυτή, όχι θεωρώντας ότι πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό μιας και όλο και πιο συχνά ακούμε ξανά παρόμοια περιστατικά, αλλά γιατί δεν πρέπει να αφήσουμε το νήμα που μας ενώνει με τον αγώνα που μας κρατά στη ζωή.

Τα παιδιά είναι το μέλλον, καμία και κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό.

Ο τρόπος που μεγαλώνουν, όσα ακούνε όταν ξυπνάνε, όταν πάνε στο σχολείο, όταν γυρνάνε απ’ αυτό, όταν βγαίνουν στο πάρκο να παίξουν, όταν πάνε επίσκεψη σε φίλους τους, είναι ευθύνη μας.

Είναι ευθύνη μας κάπου σε αυτή την καθημερινότητα να βρεθεί κάποιος και να πει σε αυτά τα παιδιά ότι το να φωνάζεις «αίμα τιμή χρυσή αυγή» δεν είναι αστείο, ούτε μόδα, ούτε σύνθημα.

Είναι ύμνος στο μισός και στον θάνατο.

Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι όλα όσα έχουμε κάνει θα γίνουν ανάμνηση, ότι ένα άλλο παιδί που δεν θα τον λένε Παύλο, θα έχει την ίδια κατάληξη με τον γιό μου και τότε θα ψάχνουμε πάλι τι έφταιξε.

Δεν έχουμε την πολυτέλεια να αγνοούμε τι λένε τα παιδιά ακόμη κι όταν τρέχουν στη θάλασσα, κάτι γεννιέται εκεί, κάτι που αν υποτιμήσουμε θα χρειαστεί να δαγκώσουμε ξανά την καρδιά μας για να το αντέξουμε.

Βρίσκομαι σήμερα εδώ, βρίσκομαι τόσα χρόνια όπου μπορώ όχι από υποχρέωση αλλά στα αλήθεια με μεγάλη ψυχική κούραση.

Από εδώ σήμερα, απ όπου είμαι αύριο και όσο ζω δεν θα επιτρέψω αυτή η μάχη να πάει στράφι, την έδωσα με το αίμα του παιδιού μου.

Μιλήστε στα παιδιά για την αξία της ζωής, για τη δύναμη της αλληλεγγύης, για το ότι δεν υπάρχουν ξένοι, μόνο άνθρωποι που ψάχνουν μια γη να σταθούν.

Μιλήστε στα παιδιά για αγάπη. Μιλήστε στα παιδιά, είτε είναι δικά σας, είτε όχι. Σας ευχαριστώ για σήμερα, καλή δύναμη!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους