Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τις τελευταίες μέρες, γίνεται ντόρος αναφορικά με την περιβόητη ομάδα των ποινικών ανακριτών και δη κυρίως, με τον παραιτηθέντα, πλέον, καθ. Μυλωνόπουλο.

Δικαιολογημένα θεωρώ δε. Το παρόν άρθρο φιλοδοξεί να καταπιαστεί με την προβληματική αφενός στην καταρχήν συγκρότηση της ομάδας των ποινικών ανακριτών, αφετέρου δε σε μια ευρύτερη πολιτική ανάλυση.

Τίθεται εκ προοιμίου, ότι ούτε τα ακαδημαϊκά προσόντα τίθενται σε αμφισβήτηση, ούτε πρόκειται για ad hominem προς τους ποινικούς ανακριτές.

Η ανάλυση, πρόκειται να είναι, κατά βάση, πολιτική με κάποια νομική χροιά.

Η ανάλυση, θα χωριστεί σε κεφάλαια για λόγους σαφήνειας και πρακτικότητας: Κεφάλαιο Ι: Καταρχήν κριτήρια διορισμού & Τελική κατάληξη.

Ο αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέφερε ότι τα ονόματα καταρτίστηκαν από τη γραμματεία του Υπουργικού Συμβουλίου, από πρόσωπο, δηλαδή, αναμφισβήτητης επάρκειας στο πεδίο του, πλην όμως άνευ νομικής καταρτίσεως.

Η προβληματική, συνεπώς δεν είναι προσωπική, αλλά, κυρίως, θεσμική: με ποια κριτήρια συγκροτείται κατάλογος νομικών από μη νομικό, ποιος αποκλείεται και γιατί, και έλαβε χώρα οποιαδήποτε διαδικασία αξιολογήσεως πέραν της απλής παράθεσης ονομάτων; Ο κύριος Σκουρής με ποια κριτήρια επιλέχθηκε ως επικεφαλής; Γνωρίζει επαρκώς το κοινό δίκαιο και δη το νομικό σύστημα της Κύπρου; Έλαβαν χώρα συνεντεύξεις; Όλα αυτά προς τέρψιν προβληματισμού... Ο δε κ. Αντωνίου ανέφερε ότι λόγω του μεγέθους και του βεληνεκούς των υπό εξέταση νομικών προσώπων, υπήρχε δυστοκία για εξεύρεση νομικών χωρίς καταρχήν σύγκρουση συμφερόντων... Με κάθε σεβασμό, Αίολο επιχείρημα.

Υπάρχουν εν Κύπρω χιλιάδες άρτια καταρτισμένοι νομικοί. Κεφάλαιο ΙΙ: Ο Μυλωνόπουλος ως sine qua non.

Ομοίως τόσο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, όσο και ο αναπληρωτής, ανέφεραν ότι ο καθηγητής Μυλωνόπουλος ήτο απαραίτητη προϋπόθεση για να αποδεχτεί ο Δικαστής Σκουρής τον διορισμό του.

Με κάθε σεβασμό, ξανά, από πότε ένα κυρίαρχο κράτος, δέχεται προειδοποιήσεις, εν είδει τελεσιγράφου για διορισμούς; Για διορισμούς που αποτελούν μείζονος σημασίας προκειμένου να ανορθωθεί η εμπιστοσύνη των θεσμών και του κράτους δικαίου εν γένει.

Ποιος αποδέχτηκε το εν λόγω τελεσίγραφο; Με ποια κριτήρια; Κεφάλαιο ΙΙΙ: Η κρίση του κ. Σκουρή αναφορικά με την σύγκρουση συμφερόντων.

Δια στόματος του κ. Λετυμπιώτη λέχθηκε ότι ο κ. Μυλωνόπουλος ενημέρωσε τον κ. Σκούρη ότι ήτο δικηγόρος - έστω και για ένα διάστημα- του Μιχαήλ Ζολώτα και ενδεχομένως να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων.

Ο δεύτερος ως επικεφαλής, έκρινε πως δεν τίθεται ζήτημα και ότι απλά θα εξαιρεθεί στο συγκεκριμένο κεφάλαιο του πορίσματος ο καθηγητής.

Δηλαδή, αν ο διατελέσας πρόεδρος του ΔΕΕ δεν θεωρεί ότι υπάρχει εξόφθαλμη σύγκρουση συμφερόντων, τότε ποιος το θεωρεί; Δηλαδή η εν μέρει εξαίρεση είναι αξιολογικά/ νομικά / πολιτικά / θεσμικά ορθή; Και αν αυτή είναι η πρώτη προκαταρκτική ενέργεια του επικεφαλής, η οποία έπληξε έτι περαιτέρω την εμπιστοσύνη των πολιτών, οι επόμενες ποιες θα είναι; Κεφάλαιο ΙV: Παραίτηση Μυλωνόπουλου.

Ο καθηγητής μετά από πίεση τόσο της κοινωνίας, όσο και των ΜΜΕ, εν τέλει, παραιτήθηκε.

Μολονότι, η κυβέρνηση προσπαθούσε μέσω διαφόρων στομάτων να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, ο πρώτος για λόγους είτε ευθιξίας, είτε για να ικανοποιήσει το περί δικαίου αισθήματος επέλεξε τον δρόμο της αποχώρησης.

Το ότι έπρεπε να προηγηθεί τούτος ο ντόρος, προκειμένου να πράξει το αυτονόητο.

Είναι σε κάθε περίπτωση ανησυχητικό. Κεφάλαιο V: Επικείμενη αντικατάσταση.

Ο αντικαταστάτης, σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, θα είναι ο κ. Αναγνωστόπουλος.

Είναι δικηγόρος του Ταλ Ντίλιαν στην Ελλάδα. Ο Ντίλιαν, εμπλέκετο στην υπόθεση του γνωστό μαύρου βαν, για ο,τι αυτό αξίζει… Κεφάλαιο VI: (Μη) διορισμός ιδιώτη κατήγορου.

Κειμένως ενδιαφέρει στην προκείμενη και νομικά και πολιτικά.

Αναφορικά με το πρώτο, ο διορισμός ιδιώτη κατήγορου (και βάσει του δεσμευτικού προηγούμενου της υπόθεσης παύσης του τότε ΒΓΕ κ. Ερωτοκρίτου) ο διορισμός τέτοιου πρέπει να γίνεται από τον ΓΕ (βλέπε άρθρα 112-113 του Συντάγματος). Πλην όμως, ο ΓΕ και ο ΒΓΕ, ως γνωστόν, αυτοεξαιρέθηκαν από την παρούσα δυνητική ποινική υπόθεση.

Αναφύεται, συνεπώς το εξής μείζων ερώτημα: Ποιος θα τους διορίσει; Ερώτημα, που κατά την ταπεινή μου νομική άποψη, πρέπει να το επιλύσει το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο.

Δεύτερον, αν δεν υπάρχει εξ αρχής συνεννόηση αναφορικά με τις ενέργειες, συλλογή μαρτυρίας, χάραξη γραμμής, για ενδεχόμενη, ποινική δίωξη, τι θα γίνει σε περίπτωση ασυμφωνίας ή δυσαρμονίας αν ο κατήγορος διοριστεί μετά το πέρας των ανακρίσεων; Συναφώς, νομικός προβληματισμός που εντείνει την περίσκεψη και ανησυχία είναι το κατά πόσον ο μετέπειτα διορισμός (α) θα καταστεί νόμιμος και (β) θα υπάρχει νομική αρμονία μεταξύ αμφοτέρων πλευρών. Συμπερασματικά: Το ζήτημα, φρονώ, πως είναι πρωτίστως πολιτικό και θεσμικό και μετέπειτα νομικό.

Σε τούτο, δυστυχώς, κυρίαρχο ρόλο είχε ο ΠτΔ... Αναφορικά με το νομικό σκέλος, πραγματικά απορώ πως η ανόρθωση των θεσμών και δη της δικαιοσύνης θα επιτευχθεί με τέτοια κακοδιαχείριση και επιδερμική προσέγγιση σε ζήτημα που αφορά, μεταξύ άλλων, τον κορυφαίο θεσμό της δημοκρατίας, ήτοι αυτόν του προέδρου. Ένας πολίτης, που νοιάζεται για τον τόπο του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους