Η 4η Ιουλίου του 1952 ήταν μια σημαντική ημέρα για την Καβάλα, η πόλη “νέκρωσε” για τρείς ώρες.. με μια ιστορική ενέργεια ιδιαίτερη και πρωτότυπη για την εποχή ο Δήμος Καβάλας και ο τότε εκλεγμένος...

Πλήρες Κείμενο:

Η 4η Ιουλίου του 1952 ήταν μια σημαντική ημέρα για την Καβάλα, η πόλη “νέκρωσε” για τρείς ώρες.. με μια ιστορική ενέργεια ιδιαίτερη και πρωτότυπη για την εποχή ο Δήμος Καβάλας και ο τότε εκλεγμένος Δήμαρχος Εμμανουήλ Μελισσάκης κάλεσε τους πολίτες σε παθητική αντίσταση και ειρηνική διαμαρτυρία υπέρ της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα.

Η διαμαρτυρία έγινε την Παρασκευή 4 Ιουλίου 1952, από τις 6:00 έως τις 9:00 το πρωί.

Οι οδηγίες προς τους κατοίκους με ανακοίνωση της Δημαρχίας περιλάμβαναν: Σημαιοστολισμό με τοποθέτηση σημαιών σε όλα τα σπίτια και τα καταστήματα.

Αποχή από την εργασία με γενική απεργία όλου του πληθυσμού κατά τις συγκεκριμένες ώρες.

Πλήρης διακοπή κυκλοφορίας πεζών και κάθε είδους οχημάτων.

Κλείσιμο επιχειρήσεων και αναστολή λειτουργίας για όλα τα γραφεία, καταστήματα και εργοστάσια.

Υπήρχαν και οδηγίες για τον έντυπο τύπο που περιλάμβαναν : Κυκλοφορία των εφημερίδων μόνο μετά τις 9:00 π.μ., με αποκλειστικό περιεχόμενο τον αγώνα για την Κύπρο.

Ποιος ήταν όμως ο Εμμανουήλ Μελισσάκης που διετέλεσε εκλεγμένος Δήμαρχος Καβάλας από τις 21 Μαΐου 1951 έως τις 30 Ιουνίου 1953.

Αναδείχθηκε δήμαρχος μέσα από τις πρώτες μεταπολεμικές δημοτικές εκλογές της χώρας, οι οποίες διεξήχθησαν στις 15 Απριλίου 1951.

Οι εκλογές εκείνες είχαν ιστορική σημασία, καθώς ήταν οι πρώτες στις οποίες συμμετείχαν μαζικά οι γυναίκες τόσο ως ψηφοφόροι όσο και ως υποψήφιες.

Κατά τη διάρκεια της θητείας του, όπως αποδεικνύει και η πρωτοβουλία του την 4η Ιουλίου 1952, πρωτοστάτησε στην τοπική οργάνωση των πολιτών για την υποστήριξη του αγώνα της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα.

Παρέμεινε στο αξίωμα μέχρι το καλοκαίρι του 1953, οπότε και τον διαδέχθηκε για σύντομο χρονικό διάστημα ο Στέφανος Ησαΐας, και έπειτα ο Δημήτριος Εμμανουηλίδης.

Στις φωτογραφίες μας είναι η ορκωμοσία του Δημοτικού Συμβουλίου Καβάλας με Δήμαρχο τον Εμμανουήλ Μελισσάκη (ήταν Δήμαρχος από 21 Μαΐου 1951 μέχρι 30 Ιουνίου 1953). Μέχρι το 1950 υπήρχαν διορισμένοι Δήμαρχοι και Δημαρχεύοντες δημοτικοί σύμβουλοι.

Οι εκλεγμένοι με την ΕΔΑ ξεχωρίζουν εύκολα από την σημειολογική έλλειψη γραβάτας στην αμφίεση τους.

Την άνοιξη όμως του 1953 η κεντρική εξουσία διαφώνησε με την πολιτική του Δημάρχου , στα δημαρχιακά θέματα και τον έπαυσε από τα καθήκοντά του.

Με διάταγμα του υπουργείου Εσωτερικών που δημοσιεύθηκε στις 27 Μαΐου 1953 «απελύθη οριστικά από το αξίωμα του δημάρχου διά βαρεία αμέλεια περί εκτέλεσης των καθηκόντων του και διά σοβαρούς λόγους δημόσιας τάξης και συμφέροντος». Με απόφασή του, ο τότε Νομάρχης Καβάλας Παπαρηγόπουλος απέλυσε τον δήμαρχο και όρισε στη θέση του, τον δημοτικό σύμβουλο Στέφανο Ησαΐα.

Στις φωτογραφίες μπορούμε να διακρίνουμε, μετά από επισημάνσεις παλιών Καβαλιωτών και έρευνα σε αρχεία , τους Δημοτικούς Συμβούλους Λ. Μάρκαντζη, Άγγελο Αγγελίδης , Δ. Εμμανουηλίδη αλλά και ,τον Δήμαρχο Ε. Μελισσάκης και επίσης διατελέσαντα Δήμαρχο Μ. Λολίδη.

Στις φωτογραφίες της ανάρτησης, ο δεύτερος από αριστερά είναι ο Θρακιώτης Λεόντιος Λυμπέρης, μετέπειτα βουλευτής τής Ένωσης Κέντρου.

Οι φωτογραφίες που αναρτώνται μας έχουν δοθεί από τον αείμνηστο Κώστα Σταμούλη και είναι των παιδιών του, του εικονιζόμενου ο (πρώτος από δεξιά) , Στέργου Ιωάννη, εκλεγμένου Δημοτικού Συμβούλου με τον συνδυασμό "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΝΩΤΗΣ" που υποστήριζε η ΕΔΑ.

Στην άλλη ο Δήμαρχος Μελισσάκης είναι αυτός που κάθεται στο γραφείο του Δημάρχου και όρθιος ο Λολλίδης (το ίδιο είναι και σήμερα στο ίδιον χώρο στο Δημαρχείο).

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους