Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Μισή ώρα πριν την εκεχειρία...» Η θυσία του Χανιώτη Διοικητή Εμμανουήλ Χατζηδάκη και το ολοκαύτωμα των Πυροβολητών της 173 ΜΑ/ΤΠ στην Αμμόχωστο ​Η μοίρα παίζει συχνά το πιο ανατριχιαστικό, το πιο άδικο παιχνίδι. 22 Ιουλίου 1974, ώρα 15:30. Απομένουν μόλις τριάντα λεπτά πριν την επίσημη έναρξη της πρώτης ανακωχής στην Κύπρο.

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, ο ουρανός της Αμμοχώστου σκίζεται από τουρκικά μαχητικά.

Μια εχθρική ρουκέτα πλήττει απευθείας το προωθημένο παρατηρητήριο της 173 Μοίρας Αντιαρματικού Πυροβολικού (173 ΜΑ/ΤΠ). ​Στο σημείο εκείνο, κρατώντας τα μάτια του καρφωμένα στον εχθρό μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο, πέφτει ηρωικά μαχόμενος ο Διοικητής της Μοίρας, ο 47χρονος Χανιώτης Αντισυνταγματάρχης Εμμανουήλ Χατζηδάκης.

Μαζί του, περνούν στην αθανασία ο Ανθυπασπιστής Ευάγγελος Κατσάνος και ο Δόκιμος Αξιωματικός Σώτος Χατζηπροκοπίου. ​⚡ Το σφυροκόπημα των τουρκικών θυλάκων: Ο Χατζηδάκης, ένας μπαρουτοκαπνισμένος Κρητικός που είχε τραυματιστεί στα βουνά του Βίτσι το 1949, είχε αναλάβει τη διοίκηση της Μοίρας στον Καράολο Αμμοχώστου τον Σεπτέμβριο του 1973.

Όταν ο «Αττίλας» επιτέθηκε, ο Χατζηδάκης και οι πυροβολητές του δεν λύγισαν. ​Διαθέτοντας 18 αντιαρματικά πυροβόλα των 6 λιβρών και μόλις 5 αντιαεροπορικά πολυβόλα για άμυνα, κατάφεραν το απίστευτο: εξαπέλυσαν ένα καταιγιστικό, συντριπτικό σφυροκόπημα κατά των τουρκικών θυλάκων στο Σακκάρια, τον Καράολο και μέσα στα τείχη της Αμμοχώστου.

Η συμβολή τους στην εκκαθάριση των θυλάκων ήταν τόσο καταλυτική, που η Μοίρα έγινε ο υπ' αριθμόν ένα στόχος της τουρκικής αεροπορίας, δεχόμενη καθημερινά λυσσαλέες επιθέσεις. Ο Διοικητής έπεσε όρθιος, επί του καθήκοντος, λίγα λεπτά πριν σιγήσουν τα όπλα, και τάφηκε προσωρινά στο νεκροταφείο του Σταυρού στην Αμμόχωστο. ​🔥 Φάση Β': Οι «Θερμοπυλομάχοι» της Μιας Μηλιάς: Η θυσία του Χατζηδάκη είχε ποτίσει τις ψυχές των ανδρών του με ατσάλι. Τον Αύγουστος του 1974, κατά τη δεύτερη φάση της εισβολής και υπό τη διοίκηση του Ταγματάρχη Νικολάου Κυριαζή, η 173 ΜΑ/ΤΠ γράφει νέες χρυσές σελίδες αυτοθυσίας. ​Δύο πυροβολαρχίες της Μοίρας τάχθηκαν στην πρώτη γραμμή, στη Μια Μηλιά Λευκωσίας, με μια αποστολή που άγγιζε τα όρια της αυτοκτονίας: να ανακόψουν με τα ελαφρά αντιαρματικά τους πυροβόλα τη σιδηρόφρακτη προέλαση των τουρκικών αρμάτων μάχης προς την Αμμόχωστο. ​Αυτό που ακολούθησε στη Μια Μηλιά ήταν ένα σύγχρονο ολοκαύτωμα. Οι Έλληνες πυροβολητές αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους.

Πολέμησαν και έπεσαν «επί των πυροβόλων», δεχόμενοι κατάμουτρα τα βλήματα των τουρκικών τανκς. Η Μοίρα έχασε εκεί τα 9 από τα 12 πυροβόλα της, μαχόμενη μέχρι την τελευταία στιγμή. ​Ακόμα και μετά την κατάρρευση του μετώπου, τα εναπομείναντα τμήματα απεγκλωβίστηκαν, υποχώρησαν στους Στύλλους και στην είσοδο της Αμμοχώστου, και συνέχισαν να βάλλουν εναντίον των Τούρκων, καλύπτοντας την οπισθοχώρηση των υπολοίπων δυνάμεων προς τη Λάρνακα. ​💔 Ο βαρύς φόρος του αίματος: Ο απολογισμός της ηρωικής 173 ΜΑ/ΤΠ συγκλονίζει: 5 αξιωματικοί και οπλίτες έπεσαν ηρωικά στα πεδία των μαχών, ενώ 21 παλικάρια της Μοίρας παραμένουν μέχρι σήμερα στη μακρά, μαρτυρική λίστα των Αγνοουμένων. ​Ο Συνταγματάρχης Εμμανουήλ Χατζηδάκης και οι πυροβολητές του τίμησαν στο ακέραιο τον όρκο τους.

Έγιναν διαχρονικό παράδειγμα δόξας, ανδρείας και αυτοθυσίας, θυμίζοντάς μας πως το ελληνικό Πυροβολικό δεν λυγίζει, ακόμη κι όταν οι κάννες λιώνουν από τη φωτιά. Συνταγματάρχης Εμμανουήλ Χατζηδάκης & Ήρωες της 173 ΜΑ/ΤΠ. Αθάνατοι!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους