Ελπίζω ειλικρινά να πρόκειται για κάποιο κακόγουστο αστείο. Αν διαβάζω σωστά την Κοινή Υπουργική Απόφαση, η κυβέρνηση αποφάσισε να καθορίζει η ίδια ποιοι δικηγόροι θα μπορούν να παρέχουν νομική...
Ελπίζω ειλικρινά να πρόκειται για κάποιο κακόγουστο αστείο. Αν διαβάζω σωστά την Κοινή Υπουργική Απόφαση, η κυβέρνηση αποφάσισε να καθορίζει η ίδια ποιοι δικηγόροι θα μπορούν να παρέχουν νομική καθοδήγηση σε αιτούντες άσυλο και μετανάστες και μάλιστα αποκλειστικά στο πλαίσιο του σχετικού προγράμματος.
Το ξαναγράφω για να γίνει απολύτως σαφές: προβλέπεται η δημιουργία «Μητρώου Δικηγόρων Νομικής Καθοδήγησης» στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών.
Σύμφωνα με την απόφαση, μόνο οι δικηγόροι που είναι εγγεγραμμένοι στο συγκεκριμένο Μητρώο θα μπορούν να παρέχουν αυτή τη νομική καθοδήγηση και μόνο στο πλαίσιο του προγράμματος.
Αυτό εγείρει εύλογα και σοβαρά ερωτήματα για το κατά πόσο διασφαλίζεται στην πράξη η ελεύθερη επιλογή νομικού παραστάτη από τους ενδιαφερόμενους, ιδίως όταν μέχρι σήμερα σημαντικό μέρος αυτής της υποστήριξης παρεχόταν και μέσω δικηγόρων που συνεργάζονται με οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών αλλά και ιδιωτών.
Σαν να μην έφτανε αυτό, οι δικηγόροι καλούνται να παρέχουν καθοδήγηση σε ομαδικές συνεδρίες που προβλέπεται να αφορούν έως 15 άτομα και, υπό προϋποθέσεις, ακόμη και πολύ περισσότερους συμμετέχοντες (έως και 50!). Όποιος έχει στοιχειώδη εικόνα του τι σημαίνει ουσιαστική νομική ενημέρωση σε υποθέσεις ασύλου αντιλαμβάνεται πόσο προβληματικό είναι αυτό.
Και τώρα το πραγματικά εξοργιστικό σημείο.
Η απόφαση προβλέπει πρόσθετη αμοιβή 250 ευρώ (πλέον ΦΠΑ) όταν πρόσωπα που χαρακτηρίζονται ως «χωρίς ισχυρό προσφυγικό προφίλ» υποβάλουν αίτηση εθελούσιας ή οικειοθελούς αναχώρησης μέσα σε δύο μήνες από τη συνεδρία νομικής καθοδήγησης! Δηλαδή οι δικηγόροι θα έχουν και οικονομικό κίνητρο (θα λαμβάνουν μπόνους) που θα συνδέεται με την επιλογή του ανθρώπου που συμβουλεύουν.
Και όταν ο νομικός σύμβουλος αμείβεται επιπλέον εφόσον ο άνθρωπος που συμβουλεύει επιλέξει μια συγκεκριμένη διαδρομή, το ελάχιστο που μπορεί να πει κανείς είναι ότι ανακύπτει εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, επαγγελματικής ανεξαρτησίας, αμεροληψίας και κυρίως δεοντολογίας!!! Σε ένα κράτος δικαίου θα είχαν ξεσηκωθεί οι πάντες: οι δικηγορικοί σύλλογοι, οι νομικές σχολές, οι φοιτητές Νομικής, οι ενώσεις δικαστών, οι οργανώσεις που ασχολούνται με δικαιώματα, οι διανοούμενοι, οι δημοσιογράφοι, η κοινωνία πολιτών, τα πλακάκια από τα πεζοδρόμια της Πλατείας Συντάγματος.
Θα μου πείτε: σε ένα κράτος δικαίου δεν θα συζητούσαμε καν τόσο εξωφρενικές ρυθμίσεις.
Διότι αυτή η Κοινή Υπουργική Απόφαση, την οποία συνυπογράφουν ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης και ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Θάνος Πλεύρης και ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Νίκος Παπαθανάσης, προσκρούει σε θεμελιώδεις αρχές του κράτους δικαίου.
Το ότι οι τρεις υπουργοί υπογράφουν μια τέτοια απόφαση σημαίνει ότι ισχύει ένα από τα δύο: είτε δεν έχουν ιδέα τι θα πει κράτος δικαίου είτε αποφάσισαν συνειδητά να το εξευτελίσουν.
Και φοβάμαι ότι η απάντηση αποτελεί συνδυασμό και των δύο. __ Κείμενο: Aristides Hatzis (Καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου και Θεωρίας Θεσμών στο Τμήμα Ιστορίας και Φιλοσοφίας της Επιστήμης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών)
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους