Αν δεν έχεις παίξει μουσικές καρέκλες με ζωντανή μουσική δεν είσαι κλόουν Είμαστε κάπου στο 2010 νομίζω κι έχουμε πάει με φίνο παρεάκι στη Βλάστη, στις Γιορτές της Γης, για οικονομικές διακοπές και...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σε κάποιο μεσημεριανό διάλλειμμα, πεταγόμαστε στο παραδιπλανό χωριό, τα "Νάματα", για παϊδάκια.

Το σκηνικό είναι: πλατεία χωριού, ταβέρνα μεγάλη, πλάτανος στη μέση της πλατείας, τραπεζοκαθίσματα πλαστικά στη παχιά σκιά του πλάτανου.

Αφού έχουμε φάει τον αγλέορα (θυμάμαι χαρακτηριστικά μία κοκκάλινη στήλη στο πιάτο μου, σαν από τελετή ινδιάνων του Λούκυ Λουκ ένα πράμα) αράζουμε να χωνέψουμε, αλλά έλα που τα νεότερα μέλη της παρέας αρχίζουν να μ@λ@κίζονται με τα νερά και ν' αλληλομπουγελώνονται σε σημείο ο άλλος να παίρνει την κοπέλα σηκωτή, τύπου νύφη και να την αδειάσει ολόκληρη μέσα στην πέτρινη βρύση - ποτίστρα (φισκίνα τη λένε στο χωριό μου) που είχε παραδίπλα! Όσοι δεν ψηνόμασταν πολύ να βραχούμε, καθόμαστα ήσυχα ήσυχα στην άκρη μη μας πάρουν τα σκάγια αλλά που... άπληστα τα πιτσιρίκια, ασύδοτα! "εεεεε δεν είναι σωστό εσείς να είστε στεγνοί όμωωωωςςς..." και ΠΛΑΑΑΤΤΤΣΣΣΣ η κανάτα... Ε αφού γίναμε όλοι λούτσα, βγάζουμε τις πλαστικές καρέκλες στον ήλιο, έξω από τη σκιά του πλάτανου, πιο κοντά προς την ταβέρνα, στο μπαλκόνι της οποίας (όχι ψηλά, 3 σκαλοπάτια εννοώ) βρισκόταν άλλο φίνο παρεάκι με μουσικά όργανα.

Ε πως ήταν έτσι τυχαία τοποθετημένες οι καρέκλες περίπου στη σειρά, τους κοιτάω αυτούς, κοιτάω εμάς σαν τις βρεγμένες σαύρες, τους λέω τους δικούς μας "σηκωθείτε". Με κοιτάνε σε φάση "τι άλλο θα μας έβρει γμτκ μου" αλλά επειδή βλέπουν το ηλίθιο βλέμμα μου και το αντίστοιχο χαμόγελό μου και επειδή εξακολουθούν να είναι μ@λ@κισμένα, σηκώνονται! Κοιτάω την παρέα με τα όργανα (είχαν μόλις τελειώσει ένα τραγούδι), τους λέω ως άλλος Αλεξανδράκης στη Συνοικία το Όνειρο "παίχτε!" Με κοιτάνε κι αυτοί ψιλοσαστησμένοι - ευτυχώς, μάλλον, θυμήθηκαν τα μούτρα μας από το φεστιβάλ. "ΠΑΙΧΤΕ!" τους λέω! Ε και παίζουν! Κι αρχίζουμε τα ζαβά να τρέχουμε γύρω από τις μουσικές καρέκλες, κοτζάμ μαντράχαλαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!! Εντωμεταξύ αυτοί συνηθισμένοι στο να τελειώνουν το τραγούδι κι όχι να το διακόπτουν, δεν σταματούσαν και λίγο μετά λαχανιασμένοι να τους κάνουμε νοήματα "κόφτο, κόφτο ντεεεεε"... 16 χρόνια μετά κι "όμως είμ' ακόμα εδώ κι αυτό το καλοκαίρι" σ' αυτό το μαγευτικό βλαχοχώρι στα 1200 υψόμετρο, με max 25 βαθμούς την μέρα, με τις Κόκκινες Μύτες, στον "ΒΛΑΣΤΟΤΟΠΟ" με Dimitris Baslam, Nikoleta Kaltsouni, δράσεις, παραστάσεις, περιπάτους και εργαστήρια για μικρούς και μεγάλους! ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΔΩ: Γιορτές της Γης - Earth Festival

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους