Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"»Αγαπητοί μου γονείς. Μάθετε ότι στις 3 Ιουλίου θα εκτελεσθώ. Δεν θέλω να σας λυπήσει αυτό.

Πρέπει να είστε υπερήφανοι..σας χαιρετώ και σας φιλώ για πάντα": Σαν σήμερα, 3 Ιουλίου 1942, οι ναζί εκτελούν τους νεαρούς κομμουνιστές αντιστασιακούς Μιχάλη Καράνταη και Γιώργο Βακαλόπουλο, μέλη της ΟΚΝΕ και της αντιστασιακής οργάνωσης "Ελευθερία" που είχε δημιουργηθεί στη Θεσσαλονίκη στις 15 Μαίου 1941 (απο τις πρώτες οργανώσεις αντίστασης κατά των ναζί στην κατεχόμενη Ευρώπη). Οι Καράνταης και Βακαλόπουλος ήταν οργανωμένοι στην ΟΚΝΕ (Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας) ακόμη από την περίοδο της φασιστικής δικτατορίας Μεταξά.

Οι ενέργειες δολιοφθοράς σε εγκαταστάσεις των κατακτητών είχαν αρχίσει λίγο μετά την είσοδο των ναζί στη Θεσσαλονίκη.

Μια μόλις εβδομάδα μετά την άφιξη των κατακτητών, σκίστηκαν ανακοινώσεις που είχαν τοιχοκολλήσει οι αρχές κατοχής, ενώ τη νύχτα της 7ης Μαίου 1941 καταγράφηκε και η πρώτη ανατίναξη μιας αποθήκης πυρομαχικών των κατακτητών που υπήρχε στην περιοχή των Διαβατών.

Ανάμεσα στις δραστηριότητες της ομάδας σαμποτέρ της "Ελευθερίας"- στην οποία μετείχαν οι Καράνταης και Βακαλόπουλος-ήταν η καταστροφή ενός σταθμού ασυρμάτου του κατακτητή, το κόψιμο εναέριων τηλεφωνικών καλωδίων και η ανατίναξη Γερμανικών αυτοκινήτων στην περιοχή "151" της Θεσσαλονίκης, στην αρχή της Χαριλάου.

Οι θαρραλέοι αγωνιστές, έκοψαν τα σύρματα που περιέβαλαν το στρατόπεδο και-τοποθετώντας δυναμίτιδα-τίναξαν στον αέρα δύο βαριά οχήματα των ναζί ,ενώ παράλληλα προκάλεσαν σοβαρές ζημιές σε πολλά άλλα.

Οι ολιγομελείς και ανεξάρτητες η μία από την άλλη ομάδες σαμποτέρ της "Ελευθερίας", αποτελούσαν το "ημιστρατιωτικό τμήμα" της οργάνωσης και είχαν ως ως επικεφαλής τους τον Σίμο Κερασίδη, γραμματέα της Επιτροπής Μακεδονίας-Θράκης της ΟΚΝΕ και μέλος του Μακεδονικού Γραφείου του ΚΚΕ.

Στις 4 Φεβρουαρίου 1942, η ομάδα "Ελευθερία" προχώρησε σε μία νέα εντυπωσιακή επιχείρηση δολιοφθοράς σε εγκαταστάσεις των ναζί. Οι Καράνταης και Βακαλόπουλος, μαζί με τους Χάρη Αντωνιάδη, Χρήστο Κερασίδη, Κώστα Λυπουρίδη και άλλους νέους, μπήκαν, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί, σε σταθμό αυτοκινήτων της Βέρμαχτ, στην περιοχή του Ντεπώ, και τοποθέτησαν δυναμίτιδα σε φορτηγά αυτοκίνητα των χιτλερικών κατακτητών.

Σε δύο περιπτώσεις οι εκρηκτικοί μηχανισμοί εξερράγησαν καταστρέφοντας ολοσχερώς τα φορτηγά ενώ σε μία τρίτη περίπτωση η κινητοποίηση των φρουρών απέτρεψε την έκρηξη.

Οι ναζί σκύλιασαν, άρχισαν άγρια τρομοκρατία, προχώρησαν στην έκδοση διαταγής προς όλες τις μονάδες για λήψη αυξημένων μέτρων ασφαλείας.

Επικήρυξαν τους δράστες του σαμποτάζ και άρχισαν εκτεταμένες έρευνες.

Για αντίποινα, προχώρησαν στην εκτέλεση δέκα κρατούμενων κομμουνιστών.

Ένας 16χρονος μαθητής (που μετείχε στο σαμποτάζ, κρατώντας "τσίλιες"), επιστρέφοντας στο σπίτι μετά την ανατίναξη των αυτοκινήτων στο Ντεπώ, μίλησε στον πατέρα του.

Κι εκείνος, από φόβο μήπως πάθει κάτι το παιδί του, πήγε στη Γκεστάπο και κατέδωσε τα μέλη της ομάδας με αντάλλαγμα ότι δεν θα πάθει κάτι ο γιός του.

Μετά το ανθρωποκυνηγητό που είχαν εξαπολύσει οι ναζί και η Ειδική Ασφάλεια (η "Ελληνική Γκεστάπο") κατόρθωσαν να τους συλλάβουν περνώντας τους από άγρια βασανιστήρια στην Γκεστάπο και προσάγοντάς τους σε λίγες μέρες σε δίκη στο Γερμανικό Στρατοδικείο.

Το αποτέλεσμα ήταν να καταδικαστούν τέσσερις (Αντωνιάδης, Καράνταης, Βακαλόπουλος και Χρ. Κερασίδης) σε θάνατο. Ο Κερασίδης, μεταφέρθηκε στις φυλακές του Γεντί-Κουλέ, παραμένοντας μελλοθάνατος μέχρι την απελευθέρωση, ενώ οι άλλοι τρεις οδηγήθηκαν στα κρατητήρια του κολαστηρίου της Γκεστάπο, στην πρώην κλινική Βαγιανού. Ο Αντωνιάδης κατόρθωσε, στις 16 Μαίου 1942 , να δραπετεύσει και βγήκε στο βουνό, όπου έγινε αντάρτης του ΕΛΑΣ.

Ενάμισι μήνα αργότερα, στις 3 Ιουλίου 1942 οι δύο Τουμπιώτες ήρωες ο Μιχάλης Καράνταης και Γιώργος Βακαλόπουλος οδηγήθηκαν από τους ναζί στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Λίγο πριν εκτελεστεί, ο Καράνταης έστειλε στους γονείς τους μια συγκλονιστική επιστολή: "Προς την οικογένειά μου.

Αγαπητοί μου γονείς.

Μάθετε ότι στις 3 Ιουλίου θα εκτελεσθώ.

Δεν θέλω να σας λυπήσει αυτό.

Πρέπει να είστε υπερήφανοι και να με ξεχάσετε μία μέρα, θα αμοιφθείτε με το παραπάνω.Για ότι υποφέρατε για μένα θέλω να με συγχωρέσετε...σας χαιρετώ και σας φιλώ για πάντα.

Ο αγαπητός σας Μιχάλης". Η εκτέλεση των δύο αγωνιστών της Ελευθερίας έγινε στις 3/7/1942 στην περιοχή του αεροδρομίου της Μίκρας.

Μαζί τους εκτελέστηκαν άλλοι 7 αγωνιστές.

Και ενώ οι ήρωες κομμουνιστές έδιναν την ζωή τους μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, οι δωσίλογοι συνεργάτες των ναζί ζητούσαν και άλλα μέτρα καταστολής για τους "κακοποιούς" που στρέφονταν κατά των κατακτητών.

Με αφορμή την σύλληψή των Καράνταη-Βακαλόπουλου, ο Υπουργός Προεδρίας της δωσιλογικής "κυβέρνησης" Τσολάκογλου Λεωνίδας Τσιριγώτης, απέστειλε προς τον Γενικό Διοικητή Μακεδονίας κατάπτυστο έγγραφο εκφράζοντας"βαθυτάτην λύπην διότι αι Ελληνικαί Αρχαί δεν δύνανται να παρακολουθήσωσι λυσιτελώς την κακοποιόν δράσιν των ελαχίστων αυτών κακοποιών". και κατέληγε: "Είναι απόλυτος ανάγκη να κατανοηθεί ότι ύψιστον πατριωτικόν καθήκον επιβάλλει την άνευ οίκτου κατάπνιξιν παρόμοιων αποπειρών, επαφιεμένης πάσης πρωτοβουλίας εις τα προς τούτο όργανα". Αυτοί ήταν οι "εθνικόφρονες" δωσίλογοι. Ο Λεωνίδας Τσιριγώτης αθωώθηκε στο ειδικό δικαστήριο δωσιλόγων.»…Απο Praxis REVIEW

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους