ΟΤΑΝ Η ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ ΑΠΟ ΜΗΤΕΡΑ ΘΥΜΑΤΟΣ ΚΡΑΤΙΚΟΥ "ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ" ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ ΑΘΥΡΜΑ ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗΣ ΕΥΛΑΒΕΙΑΣ Η Ελλάδα σε βαθιά "κρίση αυθεντίας". Και η ελληνική κοινωνία να...

Πλήρες Κείμενο:

ΟΤΑΝ Η ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ ΑΠΟ ΜΗΤΕΡΑ ΘΥΜΑΤΟΣ ΚΡΑΤΙΚΟΥ "ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ" ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ ΑΘΥΡΜΑ ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗΣ ΕΥΛΑΒΕΙΑΣ Η Ελλάδα σε βαθιά "κρίση αυθεντίας". Και η ελληνική κοινωνία να ασχολείται με τα καμώματα αυτόκλητων "σωτήρων", αρχηγίσκων-Ταρτούφων παλαιών και νεοπαγών κομμάτων.

Όλοι τους κάνουν επίδειξη της ανικανότητας τους και αποδεικνύουν ότι τίποτα δεν είναι άθικτο από τη βάναυση επιβολή του κομματικού καιροσκοπισμού και της πολιτικής βλακείας.

Σ' αυτούς προστέθηκε και η Μαρία Καρυστιανού, η οποία με αμηχανία και ολίσθηση στην υποκρισία προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, όπως την πρόσφατη αποκάλυψη της εμπλοκής της σε εταιρεία "εκμετάλλευσης του κοινωνικού πόνου", γιατί αυτό σημαίνει επί της ουσίας ο πλειστηριασμός ακινήτων από τα διάφορα Funds και services.

Γιατί είτε βρίσκεται στις παρυφές της "άγνοιας", όπως ισχυρίζεται, είτε παίζει θέατρο κακότεχνο, η όλη της πολιτική παρουσία καταγράφεται ήδη ως μια "κατάσταση" παλαιοκομματικής λογικής, με τρόπο νωθρότατο και υπναλέο, με τις διαμαρτυρίες της όλο αυτό το χρονικό διάστημα να περιορίζονται σε άχρηστες ιερεμιάδες... Η Μαρία Καρυστιανού προστέθηκε σ' αυτή την "κατάσταση" της πολιτικής ντεκατέντσιας του τόπου, μια "κατάσταση" βαρύφορτης από αναπάντητα ερωτήματα, ανίκανης να αναδείξει τα συνθετικά στοιχεία για την αποκρυστάλλωση ενός ηθικού εποικοδομήματος.

Μιας "κατάστασης" πλούσιας σε δισταγμούς και λιποψυχίες, στεγνής σε χυμούς πολιτικής ζωτικότητας.

Με παλαιούς και νέους αυτοπροσδιοριζόμενους "σωτήρες", δεν ζούμε απλώς τη χρεοκοπία της χώρας, αλλά της ζωής μας.

Κάθε βλακεία και καιροσκοπική πονηρία τους κυοφορεί την επερχόμενη καταστροφή.

Και η όποια ενασχόλησή μας με τα "καμώματα" και τα "ακκίσματα" των εγχώριων καραγκιόζηδων της πολιτικής, εξυπηρετεί τον εκτροχιασμό μας από την πραγματικότητα και είναι παράγοντας ανασταλτικός για να δούμε κατάματα τα χάλια μας σαν άτομα και σαν κοινωνία.

Η οδυνηρή αλήθεια πυρακτώνει τα οράματα της απελπισίας.

Με το να στηρίζουμε τον κάθε πεφυσημένο ασκό της πολιτικής, παλαιό ή νεοεμφανιζόμενο, γινόμαστε απέλπιδες φυγαδες του ανέλεου σπαραγμού και της ευθύνης μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους