Αν μια ποδοσφαιρική σεζόν είναι κάτι σαν μαραθώνιος, τότε βρισκόμαστε ακόμα στην αφετηρία• ούτε καν στον Τύμβο (5ο χιλιόμετρο). Συνεπώς, είναι πάρα πάρα πολύ νωρίς να ρισκάρουμε οποιαδήποτε πρόβλεψη...

Πλήρες Κείμενο:

Αν μια ποδοσφαιρική σεζόν είναι κάτι σαν μαραθώνιος, τότε βρισκόμαστε ακόμα στην αφετηρία• ούτε καν στον Τύμβο (5ο χιλιόμετρο). Συνεπώς, είναι πάρα πάρα πολύ νωρίς να ρισκάρουμε οποιαδήποτε πρόβλεψη για το τι μέλλει γενέσθαι στον νέο Παναθηναϊκό του φιλόδοξου και εργατικού Τζέικομπ Νίστρουπ.

Ωστόσο, δεν ξεχνάω ποτέ μια φράση του σοφού προπονητή μου όσον αφορά τον ίδιο τον μαραθώνιο: «τα πρώτα 2 χιλιόμετρα είναι τα πιο κρίσιμα, τότε καταλαβαίνεις πώς θα πάει το έργο μέχρι τον τερματισμό». Σκαμπανεβάσματα, αμφισβήτηση, what-if σίγουρα θα υπάρξουν κατά τη διαδρομή• υπήρχαν και στις πιο καλές εποχές μας.

Η πρώτη πρώτη εικόνα, όμως, είναι ενθαρρυντική και αφήνει συγκρατημένη αισιοδοξία.

Άγιαξ - Παναθηναϊκός 1-3, λοιπόν, με τους Τετέι, Ζαρουρί και Ταμπόρδα να «παγώνουν το Άμστερνταμ» (κάνουμε και promotion του νέου βιβλίου του Κώστα Τζανιδάκη και της Belle Époque, με θέμα την πορεία του Τριφυλλιού στα ημιτελικά του Champions League της περιόδου 1995-96). Συνεχίζουμε με χαμηλά την μπάλα, κυριολεκτικά και μεταφορικά... ΥΓ.1: Το δεύτερο τέρμα του Παναθηναϊκού είναι αυτό που οι μύστες λένε «στα φιλικά μπαίνουν τα καλύτερα γκολ». Κρύφτηκε η μπάλα και εμφανίστηκε στα δίχτυα.

Not bad... ΥΓ.2: «Σαστάλεγαγω» alert: Για τον 16χρονο εξελίξιμο Μπινιάρη (ασίστ στο τρίτο γκολ και καλή συνολικά εμφάνιση έως σήμερα) σάς τα έχω γράψει από τις παρά τέταρτο, ε; Και σκεφτείτε ότι δεν αγωνίζεται και στη φυσική του θέση (αμυντικό χαφ)... ΥΓ.3: Βισέντε Ταμπόρδα, «και σου 'κανε ένα μαλλί»...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους