Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Walter Benjamin είχε σημειώσει πως σπάνια απεικονίστηκαν με τόσο συγκινητικό τρόπο "τα φτωχά, τα σύντομα παιδικά χρόνια", όπως σε αυτή την παιδική φωτογραφία του Kafka.

Μας ωθεί στο να αρχίσουμε να βλέπουμε πίσω από αυτά που βλέπουμε, δηλαδή ένα ατελιέ του 19ου αιώνα, με τα κρεμαστά υφάσματα, τους φοίνικες και τα γκομπλέν, το στενό "ταπεινωτικό" παιδικό κοστούμι, παραφορτωμένο με σιρίτια, το τεράστιο καπέλο με το φαρδύ μπόρ.

Η φωτογραφία συντηρεί στο διηνεκές την απροσμέτρητη παιδική θλίψη, όπως και τον ήχο του αφουγκράζεται ο κοχλίας του τεράστιου αυτιού.

Όταν σημειώνει αυτές τις γραμμές ο Kafka είναι ήδη δέκα χρόνια πεθαμένος, μάλιστα το δοκίμιο γράφεται με αυτή την αφορμή, επιχειρώντας μια απάντηση στο αίνιγμα του Kafka και τον κόσμο του, ένα κόσμο γεμάτο από παραβολές, οι οποίες σε αντίθεση με άλλες δεν ίδρυσαν καμιά θρησκεία. (Franz Kafka 3 Ιουλίου 1883- 3 Ιουνίου 1924)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους