Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μεγαλώνοντας κατάλαβα κάτι που παλιότερα μου ήταν δύσκολο να δεχτώ. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι καλοπροαίρετοι.

Κάποιοι δεν θα σε πολεμήσουν ανοιχτά.

Δεν θα σου φωνάξουν, ούτε θα σου πουν κατάμουτρα ότι σε ζηλεύουν ή ότι τους ενοχλείς.

Θα το κάνουν αλλιώς.

Με ένα σχόλιο που μοιάζει αθώο.

Με μια ειρωνεία.

Με μια μόνιμη προσπάθεια να μειώσουν ό,τι με κόπο έχτισες.

Στην αρχή το δικαιολογείς.

Λες πως ίσως είσαι υπερβολικός, πως δεν κατάλαβες καλά.

Μέχρι που μια μέρα συνειδητοποιείς ότι κάθε φορά που βρίσκεσαι κοντά τους νιώθεις πιο κουρασμένος, πιο λίγος, πιο αβέβαιος για τον εαυτό σου.

Τότε καταλαβαίνεις ότι δεν φταις εσύ.

Ο φθόνος δεν κάνει θόρυβο.

Η κακία δεν έρχεται πάντα με φωνές.

Πολλές φορές φοράει χαμόγελο και μιλάει ευγενικά.

Από εκείνο το σημείο και μετά, η απομάκρυνση δεν είναι εκδίκηση.

Δεν είναι αλαζονεία.

Είναι μια ήρεμη απόφαση να προστατεύσεις την ψυχή σου.

Δεν χρειάζεται να αποδείξεις την αξία σου σε κανέναν.

Όποιος θέλει πραγματικά να σε δει, θα σε δει.

Κι όποιος έχει αποφασίσει να σε μειώσει, θα βρίσκει πάντα έναν λόγο.

Κάποιοι άνθρωποι αλλάζουν.

Κάποιοι όχι.

Κι αυτό δεν είναι δική σου ευθύνη.

Η δική σου ευθύνη είναι να μη χάσεις τον εαυτό σου, προσπαθώντας να χωρέσεις στον σκοτεινό κόσμο κάποιου άλλου. Καλό βράδυ Σαββάτου…😴😴😴...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους