Frosso Merkouri Ήταν ένα πάγιο, δίκαιο αίτημα.Οι κλάδοι που σηκώνουν στις πλάτες τους το βάρος της λειτουργίας του δημόσιου νοσοκομείου, της δημόσιας υγείας, σε αντίθεση με τους συναδέλφους τους του...
Frosso Merkouri Ήταν ένα πάγιο, δίκαιο αίτημα.Οι κλάδοι που σηκώνουν στις πλάτες τους το βάρος της λειτουργίας του δημόσιου νοσοκομείου, της δημόσιας υγείας, σε αντίθεση με τους συναδέλφους τους του ιδιωτικού τομέα, στερούνταν επί δεκαετίες τα βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα.
Αμέτρητες οι υποσχέσεις, αμέτρητες και οι διαψεύσεις.
Δεν υπάρχει προεκλογικό πρόγραμμα - οποιουδήποτε κόμματος- που δεν περιελάμβανε την ένταξη των νοσοκομειακών στα βαρέα σαν «απόλυτη προτεραιότητα», σαν απόφαση των «πρώτων δέκα ημερών», σαν τελειωμένη υπόθεση με το αποτέλεσμα των εκλογών.
Οι κυβερνήσεις έρχονταν, οι κυβερνήσεις έπεφταν, μα το αίτημα παρέμενε μετέωρο.
Μια μισοξεκολλημένη αφίσα στους λεκιασμένους τοίχους των εξωτερικών ιατρείων, ένα πολυκαιρισμένο πανώ στην είσοδο των επειγόντων.
Κι έρχεται μια υπουργός να καταργήσει αυτή την αδικία των πολλών δεκαετιών.
Μπράβο της κι ας άργησε! Και κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης, κανένας από αυτούς τους λακαμάδες που προεκλογικά οργώνουν τα νοσοκομεία και υπόσχονται φύκια για μεταξωτές κορδέλες, δεν είχε το ελάχιστο σθένος που απαιτείται για να ψηφίσει μια τροπολογία της κυβέρνησης.
Δεν πρόκειται για επίθεση στην υπουργό.
Δεν πρόκειται για απαξίωση προς την κυβέρνηση.
Πρόκειται για μια κατάφορη προσβολή προς τους ανθρώπους που παραπλανούσαν τόσα χρόνια, προς τους ανθρώπους που τραβάνε το κουπί μέρα και νύχτα, για να βγει η εφημερία, για να γίνει σωστά η νοσηλεία, για να μη φωνάζει ο θυμωμένος συγγενής.
Αξίζει ένας μεγαλύτερος σεβασμός σε αυτούς τους σκληρά εργαζόμενους που σε αντίθεση με τους μη ψηφίσαντες, σώζουν καθημερινά ζωές.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους