Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΖΩΝ ΧΕΛΜΕΡ: ΜΑΥΡΗ ΜΑΥΡΙΛΑ ΠΛΑΚΩΣΕ, ΜΑΥΡΗ ΣΑΝ ΚΑΛΙΑΚΟΥΔΑ Ο Τζων Χέλμερ δεν συμφωνεί ούτε με την άποψη ότι η Ρωσία σκέφτεται σοβαρά να χτυπήσει στόχους σε κάποια/ες χώρα/ες του ΝΑΤΟ ως προειδοποίηση να σταματήσουν οι επιδρομές που οργανώνει το ΝΑΤΟ κατά των ρωσικών μετόπισθεν και στο πλαίσιο αποκατάστασης της χαμένης ικανότητάς της "αποτροπής/αποθάρρυνσης" ούτε συμφωνεί με την άποψη ότι ενδέχεται, αν ο Πούτιν συνεχίσει την παρούσα πορεία του, να αντιμετωπίσει κάποιο "παλατιανό" πραξικόπημα.

Το σκεπτικό του Χέλμερ έχει ως εξής: Οι εξελίξεις στην τεχνολογία των drones επιτρέπουν η όποια επικράτεια ελέγχει το καθεστώς του Κιέβου να καταστεί μόνιμη πλατφόρμα επίθεσης κατά της Ρωσίας, έστω και αν αυτή η επικράτεια μείνει χωρίς ανθρώπους. Η Ρωσία, λέει ο Χέλμερ, αντιμετωπίζει έναν διαρκή πόλεμο από πλευράς του ΝΑΤΟ ο οποίος δεν πρόκειται να σταματήσει.

Αυτό αποδεικνύεται και από την αδυναμία της Ρωσίας να περιορίσει τις επιθέσεις με drones εναντίον της, αν και έχει κλιμακώσει τις δικές της επιθέσεις κατά του καθεστώτος.

Αν αυτά έχουν όντως έτσι, λέει ο Χέλμερ, τότε οι δύο κεντρικοί στόχοι της Ρωσίας για αποστρατιωτικοποίηση και αποναζιστικοποίηση της Ουκρανίας είναι αδύνατο να επιτευχθούν, ακόμη και αν η Ρωσία συνεχίσει να καταλαμβάνει εδάφη.

Η άποψη κάποιων, λέει ο Χέλμερ, ότι αν χτυπηθούν τα κέντρα λήψης των αποφάσεων στην Ουκρανία, τότε η Ρωσία θα μπορούσε να επιτύχει τους παραπάνω στόχους, είναι λανθασμένη καθώς τα κέντρα αποφάσεων βρίσκονται στις ΝΑΤΟϊκές χώρες επίσης. O Χέλμερ θεωρεί ότι η Ρωσία δεν έχει τη δυνατότητα να ανταποκριθεί σε έναν διαρκή και μόνιμο πόλεμο από πλευράς του ΝΑΤΟ και σε αυτό που μπορεί να ελπίζει είναι σε μια "παύση", πράγμα που έμμεσα σημαίνει ότι καλείται να αποδεχθεί το μάταιο των στόχων της αποστρατιωτικοποίησης και της αποναζιστικοποίησης της Ουκρανίας.

Η αντίληψη ότι μια ολική βιώσιμη συμφωνία θα μπορούσε να επιτευχθεί με την διαμεσολάβηση των ΗΠΑ είναι αυταπάτη καθώς οι ΗΠΑ συμμετέχουν ενεργά στον διαρκή και μόνιμο πόλεμο που έχει εξαπολυθεί κατά της Ρωσίας και μάλιστα έχουν διευθυντικό ρόλο σε αυτόν.

Αποτελεί τεράστια αυταπάτη και ηλιθιότητα η άποψη ότι η Ρωσία θα μπορούσε να βάλει σφήνα μεταξύ των ΗΠΑ και των Ευρω-ΝΑΤΟϊκών, πιστεύει ο Χέλμερ.

Οι επιμέρους αντιθέσεις που εμφανίζονται μεταξύ των ιμπεριαλιστικών χωρών δεν επηρεάζουν την κεντρική κατεύθυνση του μόνιμου και διαρκούς πολέμου κατά της Ρωσίας με στόχο την καταστροφή της, επειδή η ρίζα αυτής της κατεύθυνσης βρίσκεται στην οικονομική βάση και στον τρόπο οργάνωσης της παραγωγής σε αυτές τις χώρες, λέει ο Χέλμερ.

Είναι λάθος, λέει, να θεωρούμε ότι η Ευρώπη απομακρύνεται και αυτονομείται από τις ΗΠΑ--ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει: Είναι οι ΗΠΑ που έχουν επιβάλει στους "Ευρωπαίους" την μακροπρόθεσμη στρατηγική τους για συνεχή πόλεμο κατά της Ρωσίας με απώτερο στόχο την διάλυσή της.

Είναι οι ΗΠΑ που ηγεμονεύουν επί της Ευρώπης και οι αντιλήψεις ότι αυτές έχουν υποστεί ήττα στην Ευρώπη είναι μια φαντασίωση.

Επίσης, υποστηρίζει ο Χέλμερ, οι ελπίδες που τρέφουν ορισμένοι ότι το εκλογικό σώμα στην Ευρώπη θα επιβάλει μια επαναπροσέγγιση με τη Ρωσία και επαναφορά της "Όστ-πολιτίκ" απλούστατα θα μείνουν φρούδες και ανεκπλήρωτες. "Οι Ηνωμένες Πολιτείες", λέει χαρακτηριστικά, "είναι τώρα ισχυρότερες στην Ευρώπη και οι εκλογείς είναι πιο αδύνατοι από οποιαδήποτε άλλη εποχή που μπορώ να ανακαλέσω στη μνήμη μου". Είναι η Ευρώπη που θα πληρώσει τα έξοδα για την μετατροπή της "Ουκρανίας" σε πεδίο βολής πυραύλων και drones κατά της Ρωσίας, χωρίς ανθρώπους αν αυτό καταστεί αναγκαίο, όπως επιθυμούν να συμβεί οι ΗΠΑ.

Το προφανές ερώτημα εδώ είναι τι τελικά προκρίνει ο Χέλμερ ως απάντηση της Ρωσίας στην στρατηγική του διαρκούς ΝΑΤΟϊκού πολέμου εναντίον της με πλατφόρμα εκτόξευσης των πυραύλων/drones της "Ουκρανία"; Το ερώτημα είναι σημαντικό καθώς απορρίπτει τόσο την πρόταση Καραγκάνοφ όσο και την πρόταση Doctorow--για να κωδικοποιήσουμε έτσι αφενός το προειδοποιητικό πλήγμα κατά ΝΑΤΟϊκής χώρας με ανοιχτό το ενδεχόμενο παραπέρα κλιμάκωσης με χρήση πυρηνικών (Καραγκάνοφ) και αφετέρου το χτύπημα χωρίς αυτοδεσμεύσεις και με όλα τα μέσα των κέντρων διοίκησης του καθεστώτος του Κιέβου και τον αποκεφαλισμό της ηγεσίας του (Doctorow). O Χέλμερ θεωρεί ότι το μόνο που έχει απομείνει στη Ρωσία από στρατιωτική άποψη είναι να αποκόψει πλήρως την επικοινωνίας μεταξύ Δύσης και "Ουκρανίας" καταστρέφοντας σιδηροδρομικές γραμμές και εγκταστάσεις υποδομής που επιτρέπουν τον εφοδιασμό του καθεστώτος με ΝΑΤΟϊκό οπλισμό, κάτι που--λέει-- ο Πούτιν έχει επιμελώς αποφύγει μέχρι σήμερα.

Ειδικότερα για την πρόταση Καραγκάνοφ, ο Χέλμερ πιστεύει ότι αυτή είναι λανθασμένη 1000% καθώς θα οδηγήσει σε μεγάλη συσπείρωση και πολεμική κινητοποίηση του ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας φέρνοντας την σε εξαιρετικά μειονεκτική θέση--άλλωστε, λέει ο Χέλμερ, η αποφυγή μια τέτοιας πολεμικής κινητοποίησης του ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής Πούτιν.

Είναι δεδομένο, πιστεύει ο Χέλμερ, ότι δυστυχώς η αποτρεπτική ικανότητα της Ρωσίας έχει πλέον οριστικά χαθεί απέναντι στους εξωτερικούς εχθρούς της όπως έχει χαθεί και η δυνατότητά της να επιβάλει την αποστρατιωτικοποίηση στο εσωτερικό της "Ουκρανίας". Αποτελεί παραίσθηση και απογείωση από την πραγματικότητα η θεώρηση σύμφωνα με την οποία η Ρωσία είναι σε θέση να αναταγωνιστεί το ΝΑΤΟ, επιμένει ο Χέλμερ.

---------------- ΟΚ, δεν συνεχίζω άλλο την παράθεση των επιχειρημάτων του Χέλμερ καθώς πιστεύω ότι έχουν γίνει κατανοητά--άλλωστε τα έχω παραθέσει ως "τροφή για σκέψη". Από τη δική μου άποψη, διαφωνώ σαφώς με την αδιέξοδη συλλογιστική του Χέλμερ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ θέτει καθαρά το ερώτημα ως εξής: "Το ζήτημα για την Ρωσία είναι πώς να αντιμετωπίσει το διαρκή πόλεμο που το ΝΑΤΟ έχει εξαπολύσει εναντίον της επιδιώκοντας την διάλυσή της", η απάντηση που δίνει ουσιαστικά (και στις διατυπώσεις που χρησιμοποιεί) είναι "Δεν ξέρω". Με άλλα λόγια, να πάμε να κόψουμε τις φλέβες μας... Το βασικό ερώτημα που δεν αντιμετωπίζει ο Χέλμερ, αν και θα έπρεπε, είναι: Γιατί, ενώ η στρατηγική της Δύσης απέναντι στην Ρωσία (ακόμη και πριν την ίδρυση της ΕΣΣΔ) είχε σταθερά ως στόχο την διάλυσή της και γιατί επί ΕΣΣΔ, που ουσιαστικά οι συνθήκες συνύπαρξης της με την Δύση είχαν πολεμικά χαρακτηριστικά, ποτέ δεν αποτολμήθηκε αυτό που ο Χέλμερ θεωρεί ότι συμβαίνει σήμερα, δηλαδή ο διαρκής πόλεμος μέχρις εσχάτων; Τι συγκρατούσε τους ΑμερικανοΝΑΤΟϊκούς μετά τον Β' ΠΠ και δεν προχωρούσαν σε ανοιχτά πολεμική αντιπαράθεση με την ΕΣΣΔ--ουσιαστικά με την Ρωσία--πολύ περισσότερο που τότε υπήρχε και διαφοροποίηση στα κοινωνικά συστήματα; Τι απέτρεπε τους ΑμερικανοΝΑΤΟϊκούς και γιατί αυτό έχει πάψει να λειτουργεί; Γιατί οι ΑμερικανονΑΤΟϊκοί έχουν πάψει να φοβούνται τους Ρώσους και κλιμακώνουν σταθερά τις προκλήσεις; Και έπειτα, αν όντως έτσι έχουν τα πράγματα, όπως λέει ο Χέλμερ, τότε πού θα σταματήσουν και με ποιο τρόπο τον διαρκή πόλεμό τους οι ΑμερικανοΝΑΤΟϊκοί; Αν είναι συνεπής με όσα λέει, τότε οφείλει να δώσει την απάντηση: Θα σταματήσουν μόνο όταν πετύχουν την διάλυση της Ρωσίας σε πολλά μικρά κρατίδια που θα κάνουν αποικίες τους.

Αλλά, αν είναι έτσι, δεν αποτελεί αυτό την καλύτερη συνταγή για ένα πυρηνικό ολοκάυτωμα; Πότε θα πρέπει τελικά να αντιδράσει η Ρωσία και πώς σε αυτή την διολίσθηση και στον συνεχή πόλεμο; Τελειώνοντας, με ενόχλησε η αποστροφή στο τέλος της συζήτησης όπου ο Χέλμερ λέει ότι ναι μεν δεν έχει απαντήσεις στα κρίσιμα ερωτήματα--χαρακτηριστικά λέει ότι οι απόψεις του διακρίνονται από τα ερωτηματικά και όχι από τα θαυμαστικά--αλλά αυτό αποτελεί την ιδιότητα ενός σκεπτόμενου ανθρώπου που τον διαφοροποιεί από την ιδιότητα του αντιπροσώπου που πλασάρει ιδέες.

Στην πολιτική σκέψη η διατύπωση ερωτηματικών πρέπει να αποσκοπεί στην εύρεση απαντήσεων και στην διατύπωση θέσεων/στόχων. Διαφορετικά, όπως το ξανα-είπα, ας πάμε να κόψουμε τις φλέβες μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους