Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΚΗΠΟΣ ΠΑΦΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΘΥΜΑ ΤΟΥ ΤΣΙΜΕΝΤΟΥ... Το μέλλον του Δημόσιου Κήπου Πάφου παραμένει αβέβαιο.

Εδώ και χρόνια βρίσκεται στο επίκεντρο μιας αντιπαράθεσης μεταξύ του Δήμου Πάφου, της Μητρόπολης και της Αρχιεπισκοπής, χωρίς να έχει δοθεί μια οριστική απάντηση για το τι πραγματικά χρειάζεται η πόλη.

Η πρόταση για την ανέγερση ενός μεγαλοπρεπούς ναού προβάλλεται ως έργο που θα αναδείξει τη θρησκευτική και ιστορική φυσιογνωμία της Πάφου.

Ωστόσο, ολοένα και περισσότεροι πολίτες εκφράζουν την άποψη ότι ο συγκεκριμένος χώρος πρέπει να διατηρηθεί ως δημόσιο πάρκο, να αναβαθμιστεί και να μετατραπεί σε έναν σύγχρονο πνεύμονα πρασίνου για το κέντρο της πόλης.

H δική μου θέση είναι σαφής: η Πάφος έχει ανάγκη από περισσότερα δέντρα και περισσότερο πράσινο, όχι από περισσότερο μπετόν.

Η κλιματική αλλαγή δεν είναι πλέον μια προειδοποίηση για το μέλλον.

Είναι η πραγματικότητα που βιώνουμε σήμερα.

Τα ακραία κύματα καύσωνα που πλήττουν την Ευρώπη, η παρατεταμένη ξηρασία και οι ολοένα πιο συχνές ακραίες καιρικές συνθήκες αποδεικνύουν ότι οι πόλεις οφείλουν να προσαρμοστούν άμεσα στις νέες συνθήκες.

Σε όλο τον κόσμο, οι σύγχρονες πόλεις επενδύουν στο πράσινο.

Δημιουργούν αστικά πάρκα, φυτεύουν χιλιάδες δέντρα και αυξάνουν τις σκιασμένες περιοχές, προκειμένου να περιορίσουν τις υψηλές θερμοκρασίες και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των κατοίκων.

Αυτή είναι η κατεύθυνση της εποχής μας και δεν υπάρχει εναλλακτική. Στην Πάφο, όμως, τα τελευταία χρόνια είδαμε το κέντρο της πόλης να κατακλύζεται από μάρμαρο, τσιμέντο και άσφαλτο.

Δημιουργήθηκαν εκτεταμένες σκληρές επιφάνειες, ενώ κατασκευές που δεν συνδέονται αρμονικά με την κλασική αρχιτεκτονική των ιστορικών κτιρίων, όπως εκείνα τα...δαντελλοειδεί αρχοντοχωριάτικα κατακευάσματα, αλλοίωσαν σε αρκετές περιπτώσεις τον χαρακτήρα της πόλης.

Οι τσιμεντένιες γέφυρες, οι εκτεταμένες πλακοστρώσεις και η απουσία επαρκούς πρασίνου επιδεινώνουν το φαινόμενο της αστικής θερμικής νησίδας.

Και τώρα τίθεται το ερώτημα: γιατί να θυσιαστεί και ο Δημόσιος Κήπος; Γιιατί να χαθεί ένας από τους ελάχιστους ελεύθερους χώρους πρασίνου στο κέντρο της Πάφου, όταν γνωρίζουμε ότι τα δέντρα μειώνουν τη θερμοκρασία, προσφέρουν οξυγόνο, συγκρατούν τη σκόνη και δημιουργούν συνθήκες καλύτερης διαβίωσης για όλους; Ο Δημόσιος Κήπος δεν είναι ένα εγκαταλελειμμένο οικόπεδο που περιμένει να αξιοποιηθεί οικοδομικά.

Είναι ένας πολύτιμος δημόσιος χώρος που μπορεί να μετατραπεί σε μια πραγματική πράσινη όαση, σε έναν τόπο ξεκούρασης, περιπάτου, πολιτισμού και κοινωνικής συνύπαρξης.

Ο σεβασμός προς τη θρησκευτική παράδοση της Πάφου είναι δεδομένος.

Όμως, εξίσου δεδομένη πρέπει να είναι και η υποχρέωσή μας να προστατεύσουμε το περιβάλλον και να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές μια πόλη πιο ανθρώπινη, πιο βιώσιμη και πιο ανθεκτική απέναντι στην κλιματική κρίση.

Σήμερα, το πραγματικό δίλημμα δεν είναι "ναός ή πάρκο". Το πραγματικό ερώτημα είναι τι είδους πόλη θέλουμε να αφήσουμε στα παιδιά και στα εγγόνια μας.

Μια πόλη που θα συνεχίσει να καλύπτεται από τσιμέντο ή μια πόλη που θα αναπνέει μέσα από τα δέντρα της; Για μένα, η απάντηση είναι ξεκάθαρη: ο Δημόσιος Κήπος Πάφου πρέπει να παραμείνει δημόσιος κήπος.

Να προστατευθεί, να αναβαθμιστεί και να πρασινίσει ακόμη περισσότερο.

Γιατί απέναντι στην κλιματική κρίση, κάθε δέντρο μετρά και κάθε χώρος πρασίνου αποτελεί επένδυση στη ζωή. Ανδρέας Κυριακού

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους